Αξιούμε!!!

Κάνε δική σου τη σελίδα μας.

Κύρια Σελίδα.

Εμείς...
Χάρτης
Ομιλίες
Έγραψαν...

Τα Σχολεία μας

Εκπαίδευση
Ενημέρωση
Δημοτικό & Νηπιαγωγείο
Γυμνάσιο
Τα παιδιά μας γράφουν

Δημογραφικά Στοιχεία
Κάτοικοι, Κοινοτικό Συμβούλιο, Σχολική Εφορεία

Μαθητές
Ιστορία
Ασχολίες Κατοίκων

Καταστροφή Πολιτιστικής μας κληρονομιάς

Οι "Δικοί" μας Άγιοι
Χερσόνησος Αγίων

Απόστολος Ανδρέας (1)
Απόστολος Ανδρέας (2)

Άγιος Φίλωνας (1)
Άγιος Φίλων (2)
Άγιος Συνέσιος (1)
Αγ. Συνέσιος (2)
Αγία Φωτεινή
Μονή και Θαύματα του Απ. Ανδρέα
H Eπισκοπή Καρπασίας

Εγκλωβισμένοι
Το δράμα των εγκλωβισμένων
Οι εγκλωβισμένοι μας
Δολοφονίες, Ξυλοδαρμοί, Κλοπές
ΚΑΡΠΑΣΙΑ: Οι τελευταίοι των Ευρωπαίων εγκλωβισμένων
Μηνύματα Εγκλωβισμένων
Στο ευρωπαϊκό δικαστήριο οδήγησαν οι Ριζοκαρπασίτες τους Τούρκους

Τα δικά μας
Ριζοκαρπασίτικες Συνταγές
Συντυχάννετε (ομιλείτε) ριζοκαρπασίτικα;
Το χωρκόν μου
Ο καιρός στο Ριζοκάρπασον

Το Ριζοκάρπασον στη μνήμη μας
Σωματεία

Ιστορία
Γεωγραφία
Τοπωνυμία
Παραλίες
Μνήμες

Πρόσωπα
Οι Ριζοκαρπασίτες γράφουν
Χερσόνησος Ηρώων
Αγνοούμενοι
Γιάννης Μανιταράς

Το Μαρίν
Νάσα Παταπίου
Πάρις Αθανασιάδης
Γιάννης/Μαρία


Φωτογραφίες
Φωτογραφίες του χθες  (1)
Νέες ανέκδοτες μαθητικές φωτογραφίες  (2)
Νέες Ανέκδοτες φωτογραφίες  (3)
Ανέκδοτες φωτογραφίες  (4)
Νέες Φωτογραφίες  (5)
Νέες μαθητικές φωτογραφίες  (6)
Φωτογραφίες σήμερα (7)
Φωτογραφίες σήμερα (8)

Μαθητικές (9)

Εφημερίδα Ριζοκαρπάσου
Τεύχος 1
Τεύχος 2
Τεύχος 3

Τεύχος 4
Τεύχος 5

Τεύχος 6
Τεύχος 7
Τεύχος 8

Τεύχος 9


Άλλες ενδιαφέρουσες σελίδες
Τα κατεχόμενα μνημεία μας

Υπουργείο Παιδείας
Κώμα Γιαλού
Νέτα
Επισκοπή Καρπασίας
Lobby for Cyprus
Cypriot Federation

Nepomak
Rizokarpasso fc
Κατωκοπιά



Τηλεφωνικοί κατάλογοι:

ΑΤΗΚ (Κύπρου)

Ο.Τ.Ε (Ελλάδας)

Αρχείο

Γιορτάζουμε σήμερα τα δεκάχρονά μας

Έκλεισαν σήμερα 10 ακριβώς χρόνια από την ημέρα που βγήκαμε επίσημα στο διαδίκτυο σαν Ιστοσελίδα του Ριζοκαρπάσου.
Ξεκίνησα εντελώς ερασιτεχνικά πριν 12 χρόνια με μια δοτή διεύθυνση  που δεν περιείχε καν την λέξη rizokarpaso. Σε ένα μικρό χώρο που έδιναν τότε δωρεάν οι πρωτοεμφανιζόμενες μεγάλες εταιρίες όπως η Geocities. www.geocities.com/Athens/Aegean/2631 Ήταν τότε συνολικά 20 σελίδες. Την σελίδα αυτή την αντέγραψαν μετά  με την άδεια μου φυσικά και οι δημιουργοί του ιστοτόπου
www.kypros.org/Occupied_Villages.
Σύνθημά μας ήταν:  Η ιστοσελίδα μας απευθύνεται στους απανταχού στον κόσμο Ριζοκαρπασίτες, μικρούς και μεγάλους, για μεν τους μεγάλους για να μην ξεχνούν, στους δε μικρούς για να γνωρίσου...
Ενάμισι  περίπου χρόνο μετά, στις 11/10/2009 βγήκαμε στο διαδίκτυο ανανεωμένοι και με περισσότερο υλικό, εγκατεστημένοι σε χώρο που μας παραχώρησε η Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου: www.cytanet.com.cy/rizokarpaso. To 2006 αγόρασα δικό μου τόπο www.www.rizokarpason.com και www.rizokarpason.eu καθώς επίσης και η διεύθυνση www.rizokarpaso.com που ανήκει σε κάποιο συγχωριανό μας αλλά την έχει κατευθύνει στη ιστοσελίδα μας. Από τότε άρχισε η ραγδαία αύξηση της ιστοσελίδας μας, τόσο σε υλικό όσο και σε αναγνωσιμότητα. Κάνω ότι μπορώ.  Να πω ότι συνεχίζει η Ιστοσελίδα μας να είναι ερασιτεχνική. Δυστυχώς η βοήθεια πενιχρότατη. Είχαμε μέχρι τη στιγμή που σύρονται αυτές οι γραμμές 172239 επισκέψεις.
Τη σελίδα ποτέ δεν την κομματικοποίησα, αλλά αναγκάστηκα πολλές φορές να τα βάλω κυρίως με κυβερνώντες, μόνο και μόνο για να προστατεύσω τα συμφέροντα και τα δίκαια των Ριζοκαρπασιτών, αλλά και την ανεξαρτησία της Ιστοσελίδας, όπως έκανα και με την  παρούσα κυβέρνηση που για να μου χορηγήσει ένα ποσό μερικών εκατοντάδων ευρώ ήθελε να με φιμώσει. Τους είπα: Ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω. Και συνέχισα μόνος μου. Το παλεύω και θα συνεχίσω να το παλεύω όσο με κρατά η τσέπη, το μεράκι, και η αγάπη για το Ριζοκάρπασον.

Αιωνίως Ριζοκαρπασίτης
11/10/2009

________________________________________________________________________________________________________________________________

Με πολύμηνη φυλάκιση απειλούν καθηγητή του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου.
Με πολύμηνη φυλάκιση απειλεί καθηγητή του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου το παράνομο κατοχικό καθεστώς, θέλοντας, με έμμεσο τρόπο να προβάλει εμπόδια στην ομαλή λειτουργία του σχολείου. Παράνομο ψευδοδικαστήριο των κατεχομένων αφού επέβαλε εγγύηση 5000 λιρών Κύπρου στον καθηγητή Λεύκιο Ζαφειρίου, τον κάλεσε να παρουσιαστεί σε "δίκη" με την κατηγορία της αμελούς οδήγησης. Περί τα μέσα της περασμένης σχολικής χρονιάς ο κύριος Ζαφειρίου συνεπλάκη σε δυστύχημα κοντά στο Λεονάρισσο με αποτέλεσμα τον σοβαρό του τραυματισμό (χρειάστηκαν πέντε μήνες για να αναρρώσει) και το θάνατο αγγλίδας σφετερίστριας των περιουσιών μας, μόνιμο κάτοικο των κατεχομένων. Και ενώ στην αρχή οι τούρκοι έτριβαν τα χέρια τους για τον θάνατο της αγγλίδας σφετερίστριας, διότι ενώ ήταν φορέας ηπατίτιδας Γ και ήθελαν να τη διώξουν, δεν μπορούσαν διότι της είχαν δώσει "υπηκοότητα", ργότερα θέλησαν να εκμεταλλευτούν την υπόθεση και να στρέψουν τα βέλη τους εναντίον του Γυμνασίου. Έτσι ο εν λόγω καθηγητής δεν τολμά να ξαναμεταβεί στα κατεχόμενα για να διδάξει τα εγκλωβισμένα παιδιά.

Έκλεψαν εγκλωβισμένο
Οι κουβαλητοί έποικοι, που παράνομα ζουν και νέμονται τις περιουσίες μας στο Ριζοκάρπασον, μη αρκούμενοι με την εκμετάλλευση των περιουσιών μας και δείχνοντας την αχορταγιά και τις διεστραμμένες ορέξεις του ς, κατάκλεψαν γέροντα εγκλωβισμένο 80 περίπου χρονών. Πρόκειται για τον Λούκα Στυλιανού  που ζει εδώ και 32 χρόνια εγκλωβισμένος με τη γυναίκα του Μαρία στην ενορία Λεκό του Ριζοκαρπάσου. Οι πληροφορίες μας αναφέρουν ότι του έκλεψαν  20 χιλιάδες κυπριακές και 6 εκατομμύρια  τούρκικες λίρες (2 χιλιάδες κυπριακές). Δυστυχώς για άλλη μια φορά το θύμα έκανε το μοιραίο λάθος που έκαναν και άλλοι ριζοκαρπασίτες. Είχε κρυμμένα τα χρήματά του κάτω από το κρεβάτι του .
Η τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Κίπρις» Προφανώς θέλοντας να μετριάσει το ποσό αναφέρεται ψευδώς σε 500 λίρες σε τούρκικα χαρτονομίσματα. Γράφει ότι: από την οικία του εγκλωβισμένου Λουκά Στυλιανού στο κατεχόμενο Ριζοκάρπασο εκλάπησαν 20.000 λίρες και 1.500 λίρες Τουρκίας (500 λίρες Κύπρου). Η ψευδοαστυνομία άρχισε τις ανακρίσεις. 6/9/2006
 

Σχολική Εφορεία Ριζοκαρπάσου

Υπάρχει Σχολική Εφορεία Ριζοκαρπάσου; Και αν υπάρχει λειτουργεί;
Καταγγελίες που έφθασαν προ καιρού στην Ιστοσελίδα μας,  μας πληροφορούν ότι ναι μεν υπάρχει στα χαρτιά Εφορεία, αλλά πέραν της μιας και μοναδικής συνεδρίασης που έγινε για τον καταρτισμό της σε σώμα, καμιά άλλη συνεδρίαση δεν έγινε. Ο πρόεδρος της Εφορείας, σύμφωνα με τις καταγγελίες  ποτέ δεν κάλεσε το σώμα σε καμιά συνεδρίαση  από τη μέρα του καταρτισμού τους σε σώμα, παρόλο ότι τότε λήφθηκε απόφαση οι συνεδριάσεις να γίνονται όλες στο Ριζοκάρπασον. Η Ιστοσελίδα του Ριζοκαρπάσου, ψάχνοντας το θέμα έμαθε ότι μόνο δύο άτομα αποφασίζουν ερήμην των υπολοίπων, χωρίς να τους δίνουν καν λόγο ή να τους ενημερώνουν. Ένα δε μέλος, η ταμίας  μη ανεχόμενη την επικρατούσαν κατάσταση παραιτήθηκε. Η Ιστοσελίδα θέλοντας να δώσει την ευκαιρία για επανόρθωση, σ΄ αυτούς που παρανομούν, δεν θα αναφέρει περισσότερε λεπτομέρειες.  Η υπομονή όμως θα εξαντληθεί σύντομα.
"Ιστοσελίδα του Ριζοκαρπάσου"

Εικόνες από το Ριζοκάρπασον
T
ου Βάσου Γεωργίου

ΤΡΕΙΣ επισκέψεις στο Ριζοκάρπασο μέσα σε μια εβδομάδα υπό την ιδιότητά μου ως Διευθυντή του Γραφείου του Προέδρου της Βουλής, ήταν αρκετές για να μας γεμίσουν με εμπειρίες, με συναισθήματα και πολλές πολλές εικόνες. Εικόνες της κυπριακής υπαίθρου της δεκαετίας του '60 και της δεκαετίας του '70 και βέβαια εικόνες πολύ παλαιότερων εποχών, όπως πλύσιμο με τη φαούτα και ξυπόλητα παιδιά στους δρόμους, όταν περάσεις από χωριά που κατοικούνται από έποικους.
Η διαδρομή από τη Λευκωσία μέχρι τον Απόστολο Αντρέα είναι πάνω από 150 χιλιόμετρα και διάρκειας πάνω από δυόμισι ώρες, μια διαδρομή με εναλλασσόμενες εικόνες και μια απίστευτη ποικιλία χρωμάτων. Χωριά με... σταματημένο το χρόνο και μέρη παραθαλάσσια, όπου παρατηρείται ο παράνομος οικοδομικός οργασμός.
Η διαδρομή από το Τρίκωμο μέχρι τον Απόστολο Αντρέα είναι εντυπωσιακής ομορφιάς. Κυρίως αυτή στο στενό δρομάκι από το Ριζοκάρπασο μέχρι τον Απόστολο Αντρέα. Είκοσι πέντε χιλιόμετρα χωρίς οποιοδήποτε οικισμό και μια φύση εντελώς παρθένα. Η χρυσή παραλία κοντά στο μοναστήρι, είναι από τα πιο όμορφα τοπία της Κύπρου μας και όχι μόνο. Σε μερικές περιπτώσεις νομίζεις πως δεν πάτησε ποτέ πόδι ανθρώπου... Τη βόρεια κυρίως πλευρά της χερσονήσου, από την Παναγία την Αφέντρικα και πέρα, λίγοι την περπάτησαν. Προσπερνώντας τη Γιαλούσα, η οποία κατοικείται από Τουρκοκύπριους του χωριού Κόκκινα, βρίσκεις τη μισοκατεστραμμένη εκκλησία του Αγίου Θέρισσου, όπου μπορείς να «θαυμάσεις» τα έργα του Αττίλα. Λίγο πιο πάνω είναι το εστιατόριο του Γιαννάκη, όπου σταθμεύουν για φαγητό αρκετοί Ελληνοκύπριοι. Εδώ και λίγους μήνες στο δρόμο Ριζοκαρπάσου-Αποστόλου Αντρέα, άνοιξε και δεύτερο ελληνοκυπριακό εστιατόριο, ο «Αλμυρόλακκος» του Νίκου Κτίστη. Πρώτος σταθμός στον πηγαιμό, το ελληνοκυπριακό καφενείο στο Ριζοκάρπασο. «Καλωσορίσατε» μας λέει ο νεαρός Ελληνοκύπριος που εκτελούσε χρέη καφετζιή εκείνη την ώρα. «Καλωσορίσατε» μας λέει με σπασμένα ελληνικά ο μεσήλικας κύριος που κάθεται στο διπλανό μας τραπέζι. Μα είσαι Τούρκος, φίλε; «Όχι Τούρκος, Κούρδος είμαι, από... τόπο Ιράν κοντά...». «Πότε ήρθες στην Κύπρο;». «Με έφεραν πριν 28 χρόνια». «Έχεις οικογένεια, έχεις παιδιά;». «Ναι, έχω είκοσι παιδιά». Αφού μας άφησε μερικά δευτερόλεπτα έκπληκτους, μου φωνάζει να πάω κοντά του και μου λέει ψιθυριστά «βέβαια, τα έκανα με τρεις γυναίκες...». Την ώρα που μιλούσαμε περνούσε δίπλα από το καφενείο ένα τράκτορ με μία καρότσα πίσω. Η γυναίκα μου μέτρησε δεκατρία κεφαλάκια...αγόρια και κορίτσια. Στην καρότσα υπήρχαν και 4-5 αρνιά. Παιδιά και αρνιά, συνυπήρχαν. Την ίδια περίπου εικόνα είδαμε και στη διαδρομή προς τον Απόστολο Αντρέα. Στη δεύτερη καρότσα, οκτώ... κεφαλάκια. Αν μείνεις λίγες ώρες στο Ριζοκάρπασο θα μετρήσεις πολλές καρότσες και πολλά παιδιά. Όσοι έχουν μία σύζυγο, έχουν από 7-8 παιδιά, όσοι έχουν δύο είναι από ντουζίνα και πάνω και πολύ λίγοι που έχουν τρεις, έχουν από δεκαπέντε έως είκοσι παιδιά. Αυτή είναι η ταυτότητα δυστυχώς του σημερινού Ριζοκάρπασου, αλλά οι τριακόσιοι περίπου Ελληνοκύπριοι κάτοικοι του επιμένουν και μέσα από αντίξοες συνθήκες, είναι ριζωμένοι στον τόπο τους, διατηρώντας αλώβητη την ταυτότητά τους. Η κατάσταση του μοναστηριού του Αποστόλου Αντρέα είναι πραγματικά τραγική. Η αίσθηση είναι ότι είναι ετοιμόρροπο. Αν δεν γίνει κάτι σύντομα θα αποτελεί ιστορία, όπως αποτελούν και πολλά μνημεία της θρησκευτικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς, που κατέστρεψε ο χρόνος και ο Αττίλας...

Ο ΒΑΣΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ είναι Νομικός, μέλος της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ
Φιλελεύθερος 1/7/2006

Χαιρετισμός του Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού κ. Πεύκιου Γεωργιάδη στα εγκαίνια της Έκθεσης Ζωγραφικής της Δήμητρας Βανέζη –Λιάσου, στη Λάρνακα

12/04/2006

Με μεγάλη χαρά διαπιστώνουμε ότι η καλλιτεχνική δημιουργία στον τόπο μας σημειώνει τα τελευταία χρόνια μια πολύ αξιόλογη και σημαντική άνοδο. Αυτό καταδεικνύεται από το γεγονός ότι συνεχώς εμφανίζονται νέοι καλλιτέχνες και δημιουργοί, οι οποίοι καταθέτουν το δικό τους έργο και τη δική τους συμβολή στο οικοδόμημα της σύγχρονης κυπριακής ζωγραφικής και της τέχνης γενικότερα.

Η πόλη του Ζήνωνα, η Λάρνακα, έχει μια μακρά παράδοση πολιτιστικής και καλλιτεχνικής δημιουργίας, η οποία συνεχίζεται σε όλους τους τομείς της τέχνης και του πολιτισμού. Όσον αφορά μάλιστα τον τομέα της ζωγραφικής, η άνθηση που παρατηρείται σήμερα καταδεικνύεται και από τον μεγάλο αριθμό των γκαλερί που λειτουργούν, δίνοντας την ευκαιρία στους δημιουργούς μας να προβάλουν και να αναδείξουν το έργο τους.

Ανάμεσα στους ζωγράφους που ζουν και δημιουργούν στη Λάρνακα περιλαμβάνεται και η Δήμητρα Βανέζη Λιάσου, που ζει και εργάζεται στη Λάρνακα, όπου διατηρεί το εργαστήρι και τον εκθεσιακό της χώρο.

Γεννημένη στο κατεχόμενο Ριζοκάρπασο, από όπου η οικογένεια της εκτοπίστηκε μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η Δήμητρα σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή ABC του Παρισιού, και είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Τεχνών της Γαλλίας. Έχει στο ενεργητικό της δώδεκα ατομικές εκθέσεις στην Κύπρο και το εξωτερικό και έλαβε μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις.

Θα πρέπει ακόμη να σημειώσουμε ότι το 2001 έλαβε μέρος στην Μπιενάλε Φλωρεντίας και τον Οκτώβριο του 2002 συμμετείχε στην Τριενάλε Σύγχρονης Τέχνης του Παρισιού, ενώ συμμετέχει στις ετήσιες εκθέσεις των μελών της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Τεχνών της Γαλλίας. ΄Εργα της Δήμητρας Βανέζη –Λιάσου βρίσκονται σε διάφορες ιδιωτικές συλλογές και δημόσιους χώρους στην Κύπρο και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, στην Αυστραλία, την Αφρική και την Αμερική.
Ο χρωματικός κόσμος που δημιουργεί η Δήμητρα Βανέζη-Λιάσου διακρίνεται για την ποικιλία των εμπνεύσεων και των τεχνοτροπιών. Ζωγραφικές συνθέσεις που παραπέμπουν σε σύγχρονες και παραδοσιακές μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης και δημιουργίας, πορτρέτα, τοπία και άλλα θέματα που εμπνέουν τη ζωγράφο, αποτελούν το περιεχόμενο της έκθεσης που εγκαινιάζουμε απόψε.

Γενικά πρόκειται για μια πολύ αξιόλογη δημιουργία που εμπλουτίζει τη σύγχρονη κυπριακή ζωγραφική και προκαλεί αισθητική συγκίνηση με τη δύναμη της έμπνευσης, την ομορφιά και την πρωτοτυπία των χρωματικών συνθέσεων και την εκφραστική ζωντάνια των μορφών που απεικονίζονται στα έργα.

Εγκαινιάζοντας την έκθεση ζωγραφικής της Δήμητρας Βανέζη-Λιάσου στον φιλόξενο αυτό χώρο της γκαλερί Βανέζη, συγχαίρω θερμά τη ζωγράφο τόσο για την έκθεση αυτή όσο και για την ευρύτερη καλλιτεχνική της δημιουργία και συμβολή στην κυπριακή τέχνη. Της εύχομαι ταυτόχρονα να συνεχίσει με τον ίδιο ζήλο και την ίδια επιτυχία τη ζωγραφική της ενασχόληση και δημιουργία, και σας καλώ να κάνουμε μαζί την περιδιάβαση στους κόσμους των χρωμάτων, που μας αποκαλύπτει σήμερα με την έκθεση της η Δήμητρα Βανέζη-Λιάσου.
Πηγή: Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών ΚΔ

_________________________________________________________________________________
Την μέρα που πέθαινε  ο Χριστός την ίδια μέρα διάλεξε ο θεός να πάρει μαζί του ένα συγχωριανό μας στο Ριζοκάρπασο.
ΤΡΙΑΝΤΑ δυο χρόνια έμεινε σκλαβωμένος στο Ριζοκάρπασο δεν τον τσάκισαν οι έποικοι. Σκοτώθηκε όμως χθες από το τρακτέρ του το οποίο ανατράπηκε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Νεκρός είναι ο εγκλωβισμένος Σταύρος Χρυσοστόμου (Σταύρος του Φοαρτά), 84 ετών, ο οποίος χθες το πρωί ενώ επέβαινε του γεωργικού του ελκυστήρα, κάτω από συνθήκες που παραμένουν άγνωστες, αυτός ανατράπηκε με αποτέλεσμα ο γέροντας να χάσει τη ζωή του. Πρόσωπα που εντόπισαν τον 84χρονο ειδοποίησαν τη λεγόμενη αστυνομία που μετέφερε τη σορό στο κατεχόμενο Νοσοκομείου Αμμοχώστου.
Για το ατύχημα ενημερώθηκε η Κυπριακή Αστυνομία και τα Ηνωμένα Έθνη, ενώ σήμερα αναμένεται ότι η σορός του θα μεταφερθεί στις ελεύθερες περιοχές, για να διενεργηθεί η νενομισμένη νεκροψία. Οι συγγενείς του εξέφρασαν την επιθυμία η ταφή να γίνει στη Λεμεσό, γι' αυτό και η σορός του Χρυσοστόμου δεν θα επιστρέψει στα κατεχόμενα. Οι Αρχές της Δημοκρατίας βρίσκονται σε συνεννόηση με τα Ηνωμένα Έθνη για διευθέτηση της μεταφοράς της σορού από την κατεχόμενη Αμμμόχωστο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, η οποία θα παραδοθεί στους δικούς του εγκλωβισμένου. 21/4/2006

____________________________________________________

Πάσχα χωρίς Ανάσταση στην Καρπασία
ΚΑΡΠΑΣΙΑ , η χερσόνησος των Αγίων, των εγκλωβισμένων και των βασανισμένων ανθρώπων. Της υπομονής μα και της επιμονής, πλάι στις κατάκλειστες ή γκρεμισμένες εκκλησιές τους.
Η Καρπασία της ατέλειωτης αναμονής που ανεβαίνει μέρα τη μέρα, χρόνο το χρόνο, το μαρτυρικό Γολγοθά , κουβαλά τον βαρύ σταυρό της κατοχής. Μεγάλη Πέμπτη και ο «Φ» βρέθηκε στο Καρπάσι ... Παλαιότερα, τέτοιες μέρες, πριν η κατοχή ανοίξει τα σημεία ελέγχου τρέχαμε στον Ερυθρό Σταυρό να συναντήσουμε τα Καρπασιτόπουλα που έφευγαν γεμάτα λαχτάρα από τη Λευκωσία για να ξανασμίξουν έστω για λίγες μέρες με τους αγαπημένους τους.
Στο καφενείο απέναντι από την εκκλησία του Αγίου Συνεσίου οι εγκλωβισμένοι περιμένουν τα Ηνωμένα Έθνη που θα τους παραδώσουν τα επιδόματα τους. Μετά την εισβολή η Καρπασία άρχισε να μαραίνεται. Οι χιλιάδες κάτοικοι της πήραν το δρόμο της προσφυγιάς. Τα παιδιά χωρίστηκαν από τους γονιούς προκειμένου να μάθουν γράμματα... Το λάβαρο της ελληνικής παρουσίας εκεί βρέθηκαν να το κρατούν οι μαυροφορεμένοι παππούδες και γιαγιάδες ?
«Κάμετε κάτι», μας λέει παρακλητικά μια γιαγιά? «Γράψετε για τα παιθκιά μας που τα έχουν στη μαύρη λίστα και δεν τα αφήνουν να έρθουν να τα δούμε?».
«Εξιχάσαν μας ούλλοι...», σχολιάζει δίπλα ένας άλλος ηλικιωμένος.
«Νομίζουν ότι ξοφλούν μαζί μας με τα τρόφιμα και τες συντάξεις που μας στέλνουν.. Την περασμένη εβδομάδα εστείλαν μας βούτυρο (σπράιτ) ληγμένο ...».
Οι ευωδιές του ελιόξυλου μάς φέρνουν στην αυλή του σπιτιού της κυρίας Αλεξάνδρας που ξεφουρνίζει τα ψωμιά με τη βοήθεια του εγγονού της, του Ανδρέ . Ο Αντρίκος, μαθητής της προδημοτικής στη Λευκωσία, πετά από τη χαρά του στην καρπασίτικη ύπαιθρο, παρέα με τις κότες, τα κουνέλια και τα «τσουρούθκια».
«Σήμερα ψωμιά, αύριο αυκωτές και το Σάββατο οι αφλαούνες», μας απαριθμεί τις προετοιμασίες για το Πάσχα η κυρία Αλεξάνδρα. Ακόμα θα βάλουμε τα αυγά -κόκκινα με φύκια , πράσινα με μολόχες και κίτρινα με τα σιμιλλούθκια. .. το αρνί για το οφτόν της τερατσιάς. ..
Περνάμε δίπλα από την κατάκλειστη εκκλησιά της Αγίας Τριάδας. Κάποτε οι εκκλησιές γέμιζαν από ψαλμωδίες και κόσμο, σήμερα βουβαμάρα.
Κλειδωμένη και η εκκλησιά του Αγίου Συνεσίου, ένας νεαρός , ο Ανδρέας, μας ανοίγει. Να προσκυνήσετε, λέει. Μαύρα πέπλα καλύπτουν τις εικόνες. Πού και πού κάποια αγία μορφή κρυφοκοιτάζει λες πίσω από το μαύρο σάβανο τον απρόσμενο επισκέπτη? Η Καρπασία ακόμα ένα Πάσχα θα κάνει Ανάσταση χωρίς Ανάσταση.
Ανδρέας Μανώλης
Φιλελεύθερος 21/4/2005

________________________________________

Γιγαντιαίο γυμνάσιο κτίζουν οι τούρκοι στο Ριζοκάρπασο

Με τη γενναία χρηματοδότηση της κατοχικής Τουρκίας, οι τούρκοι καταχτητές του Ριζοκαρπάσου, ανεγείρουν γιγαντιαίο κτίσμα το οποίο πρόκειται να χρησιμοποιήσουν σαν γυμνάσιο. Το κτίσιμο γίνεται δυτικά του γηπέδου του δικού μας γυμνασίου το οποίο οι τούρκοι χρησιμοποιούν σήμερα σαν δημοτικό.

Θέσεις στο Πανεπιστήμιο για μαθητές του Ριζοκαρπάσου
Το ενδεχόμενο εισαγωγής των αποφοίτων του κατεχόμενου Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου, στο Πανεπιστήμιο Κύπρου με πιο χαλαρά κριτήρια, εξετάζουν οι ακαδημαϊκές Αρχές.
Ειδικότερα, σε πρόσφατη συνεδρία του Πρυτανικού Συμβουλίου (12 Ιανουαρίου) μελετήθηκε η πρόταση της Επιτροπής Σπουδών και Φοιτητικών Υποθέσεων για την εισαγωγή σε ένα από τα προγράμματα σπουδών του ιδρύματος των παιδιών που φοιτούν τουλάχιστον στις τρεις τελευταίες τάξεις του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου και θα εξασφαλίζουν γενική βαθμολογία 15/20.
Σύμφωνα με τα πρακτικά της συνεδρίας, το Πρυτανικό Συμβούλιο αντίκρισε θετικά την εισήγηση της Επιτροπής η οποία ανέλαβε την υποχρέωση να διατυπώσει τα σχετικά κριτήρια με απώτερο σκοπό την περαιτέρω προώθηση της πρότασης στη Σύγκλητο για έγκριση. Ο πρόεδρος της ΟΕΛΜΕΚ Ιάκωβος Ιακώβου, σχολιάζοντας τα πιο πάνω, επεσήμανε ότι συμφωνεί απόλυτα με την παραχώρηση διευκολύνσεων προς τους εγκλωβισμένους.
Οπως είπε, οι μαθητές του Ριζοκαρπάσου αποτελούν μια ειδική κατηγορία που αξίζει τη συμπαράσταση ολόκληρης της πολιτείας και υπενθύμισε ότι τα παιδιά αυτά δεν έχουν τις ίδιες ευκαιρίες στην εκπαίδευση.

Χριστίνα Κυριακίδου
Φιλελεύθερος 1/2/2006

26 Φεβρουαρίου 2006
____________________________________________________________

Το Γυμνάσιο έφερε ζωή στο κατεχόμενο Ριζοκάρπασο

Επέστρεψαν στο χωριό αρκετές οικογένειες, που το είχαν εγκαταλείψει για τη μόρφωση των παιδιών τους

Ανάμεσα σε 3 χιλιάδες Τούρκους έποικους, οι 300 περίπου Ελληνοκύπριοι κάτοικοι

 
Την περσινή σχολική χρονιά, που άνοιξε τις πόρτες του για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο του ‘74 το Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου, φοιτούσαν 10 μόνο παιδιά στις τρεις πρώτες τάξεις. Φέτος προστέθηκαν και οι τάξεις Λυκείου, και λειτουργεί κανονικά ως εξατάξιο με 34 μαθητές και 23 καθηγητές όλων των ειδικοτήτων. Στην Α’ τάξη φοιτούν έξι παιδιά, στη Β’ τάξη δύο, στην Γ’ έντεκα, στην Δ’ επτά, στην Ε’ τέσσερις και στην Στ’ τέσσερις.

Ακριβώς η επαναλειτουργία του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου επανέφερε στο μεγαλύτερο χωριό της Καρπασίας αρκετές οικογένειες που είχαν φύγει στις ελεύθερες περιοχές, για να δώσουν την ευκαιρία στα παιδιά τους να συνεχίσουν τη μόρφωσή τους. Παράλληλα, αυξήθηκε και ο αριθμός των παιδιών του δημοτικού σχολείου σε 13 και του νηπιαγωγείου σε 15. Υπάρχουν οικογένειες με παιδιά σε όλες τις βαθμίδες. Π.χ. η οικογένεια Κοτσιεκκά έχει τρία παιδιά που φοιτούν στην έκτη, στην τρίτη και στην πρώτη Γυμνασίου, και άλλα δύο παιδιά στο δημοτικό και στο νηπιαγωγείο. Σήμερα, 300 περίπου Ελληνοκύπριοι ζουν στο Ριζοκάρπασο, ανάμεσα σε 3 χιλιάδες περίπου τουρκόφωνους εποίκους, Τούρκους, Λαζούς και Κούρδους, που μεταφέρθηκαν κυρίως από τις περιοχές της Τραπεζούντας και της Άγκυρας.

Από το τίποτε

Τη Διεύθυνση του Γυμνασίου ανέλαβε από την αρχή η Ξένια Αρχοντίδου, καθηγήτρια Γαλλικής Φιλολογίας, με 30 χρόνια υπηρεσία στην εκπαίδευση. Μαζί της είναι ως Βοηθός Διευθυντής ο σύζυγός της Τάσος Αρχοντίδης, μαθηματικός. Κατάγονται και οι δύο από το Ριζοκάρπασο, και η επιλογή τους να διοριστούν εδώ έχει την προφανή σημασία της. Εργάστηκαν προηγουμένως σε σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης στη Λάρνακα. Απαλλαγμένοι σε μεγάλο βαθμό από οικογενειακές ευθύνες, αφού τα δυο παιδιά τους, 28 και 29 χρονών, είναι τελειόφοιτοι της Ιατρικής στο εξωτερικό, δόθηκαν ολόψυχα σε αυτό το έργο ζωής, να πλάσουν από το τίποτε ένα ελληνικό σχολείο, σε έναν τόπο όπου οι Έλληνες μειοψηφούν, στο πιο απομακρυσμένο γεωγραφικά και πιο απομονωμένο κοινωνικά μέρος του νησιού. (Το ταξίδι από τη Λευκωσία μέχρι εδώ διαρκεί δύο περίπου ώρες. Το Ριζοκάρπασο βρίσκεται ανάμεσα στη Γιαλούσα και τον Απόστολο Ανδρέα, και απέχει 20 χιλιόμετρα περίπου από το καθένα). Το ζεύγος Αρχοντίδη μένουν σε ένα σπίτι στο χωριό, ενώ τα Σαββατοκύριακα τα περνούν στη Λάρνακα. Όπως μας είπε η Ξένια Αρχοντίδου, μερικοί καθηγητές μένουν ένα-δυο βράδια σε δωμάτια που φτιάχτηκαν ειδικά για το προσωπικό του σχολείου, στο πρώην συνεργατικό ίδρυμα. Οι περισσότεροι εργάζονται για δύο-τρεις μέρες στο Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου και τις υπόλοιπες στις ελεύθερες περιοχές. Τα οδοιπορικά έξοδα των καθηγητών που πηγαινοέρχονται από τη Λευκωσία στο Ριζοκάρπασο τα καταβάλλει το κράτος, ενώ διαμορφώνεται ανάλογα και το ωράριο, έτσι που μια ώρα εργασίας να θεωρείται μιάμιση.

Με Τούρκο εργολάβο

«Το εκπληκτικό», μας είπε η κ. Αρχοντίδου, «είναι ότι υπάρχει ζωή στην κοινότητα και είναι πολύ σημαντικό να έρχονται δυο αυτοκίνητα καθηγητών κάθε μέρα από τη Λευκωσία. Αυτό συμβάλλει στην επικοινωνία. Επειδή δεν λειτουργεί τηλεομοιότυπο, οι καθηγητές μεταφέρουν επιστολές μας ή ακόμα και κάποια πράγματα που θέλουν συγχωριανοί να στείλουν στη Λευκωσία. Καμιά φορά μεταφέρουν ακόμα και ασθενείς στο γιατρό». Πρόσθεσε ότι το σχολείο είναι καλά οργανωμένο και δεν υστερεί από άλλα. «Το καλό είναι ότι το σχολείο το έφτιαξαν οι Τούρκοι μέσα σε δέκα μέρες, έβαλαν μέσα και τα έπιπλα και ήταν έτοιμο όταν μπήκαμε. Φέτος είχαμε πρόβλημα χώρων, γιατί οι τάξεις έγιναν έξι από τρεις - η Στ’ τάξη, όπου φοιτούν τέσσερα παιδιά, κάποιες περιόδους, λόγω των μαθημάτων επιλογής, «σπάζει» σε τρία τμήματα, έτσι που χρειαζόμασταν τρεις χώρους για τέσσερις μαθητές. Πάρθηκε ευτυχώς η απόφαση από το Υπουργείο Παιδείας, πήραμε Τούρκο εργολάβο που δούλευε και μέσα στις γιορτές των Χριστουγέννων και το έφτιαξε τις μέρες που το σχολείο ήταν κλειστό. Διαχωρίσαμε τρεις αίθουσες κι έτσι αποκτήσαμε τρεις καινούργιους χώρους».

Η χαρά της Ευρυδίκης

Το πρώτο πράγμα που έκανε η Ξένια Αρχοντίδου όταν έφθασα στο γραφείο της ήταν να εφαρμόσει τον κανονισμό που επιβάλλουν οι Τούρκοι, να ενημερώσει δηλαδή τον τοπικό αστυνομικό σταθμό, για την παρουσία μου ως δημοσιογράφου στο σχολείο. Την ενημέρωση ανέλαβε τηλεφωνικά η νεαρή δυναμική επιμελήτρια της γραμματείας του Γυμνασίου, η Ευρυδίκη Αρχοντίδου, που μιλά άπταιστα τουρκικά. Είναι αυτή που γράφει και τις επιστολές με τις οποίες το σχολείο ζητά άδεια από τους Τούρκους για περάσουν στο νότιο μέρος για εκδρομή οι μαθητές. Στα 26 της η Ευρυδίκη είναι από τις ελάχιστες ανύπαντρες κοπέλες στο Ριζοκάρπασο, που σπούδασε μάλιστα στις ελεύθερες περιοχές. Είναι η δεύτερη από τρεις αδελφές, μεγάλωσε εδώ, φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Ριζοκαρπάσου, αλλά στη συνέχεια μετακόμισε με τις αδελφές της στη Λάρνακα, όπου τέλειωσε το Λύκειο και στη συνέχεια στη Λευκωσία, όπου αποφοίτησε ως νηπιαγωγός από το Intecollege. Επέστρεψε πέρσι στο χωριό της.
«Είπα ότι ήταν καλό για τον τόπο να δουλέψω στο Ριζοκάρπασο και να είμαι κοντά στους γονείς μου. Χάρηκα γιατί με τη δημιουργία του Γυμνασίου μετά από τόσα χρόνια, κάποια παιδιά θα μείνουν εδώ να μορφωθούν και δεν θα αναγκαστούν να πάθουν ό,τι έπαθα εγώ, που χώρισα από την οικογένειά μου και έζησα αλλού μόνη, χωρίς να ξέρω κανέναν και σε συνθήκες πολύ διαφορετικές από αυτές στο χωριό μου».

Μια φίλη που τη λένε Νουρτζιάν

-Πώς έμαθες τόσο καλά τα τουρκικά;
- Από συναναστροφές με τις γειτόνισσες. Η κόρη της γειτόνισσας απέναντι από το σπίτι μου, η Νουρτζιάν, είναι στην ηλικία μου, έμαθε πολύ καλά ελληνικά όπως κι εγώ έμαθα τουρκικά. Με τη Νουρτζιάν φεύγαμε μαζί το πρωί από το σπίτι, πήγαινα εγώ στο δικό μας δημοτικό και αυτή στο δικό τους. Στη γειτονιά μου δεν υπήρχαν άλλοι μικροί Ελληνοκύπριοι μαθητές για να κάνω παρέα μαζί τους, ούτε μπορούσα οποιαδήποτε στιγμή να πω στους γονείς μου να με πάρουν στο σπίτι κάποιας συμμαθήτριάς μου. Το μεσημέρι που σχολάναμε, πάλι μαζί με τη Νουρτζιάν πηγαίναμε στο σπίτι και το απόγευμα πάλι ήμασταν μαζί - πηγαίναμε να μαζέψουμε αγριολούλουδα, παίζαμε μπάλα ή κρυφτό. Συνέχεια ήμασταν μαζί, δεν ήταν δύσκολοι γείτονες, κι εκείνοι περνούσαν καλά μαζί μας. Τώρα η Νουρτζιάν είναι παντρεμένη, είναι στο σπίτι της με δύο μικρά παιδάκια. Διατηρούμε τη φιλία μας, αν και δεν βλεπόμαστε κάθε μέρα.

Σταματημένοι στο 1974

Η ΕΥΡΥΔΙΚΗ εξέφρασε κάποια απογοήτευση για το ότι τα παιδιά και οι νέοι που απέμειναν στο χωριό δεν έχουν καμιά δυνατότητα να αξιοποιήσουν δημιουργικά και ψυχαγωγικά τον ελεύθερο χρόνο τους, ίσως γιατί, όπως το έθεσε, «κάποιοι άνθρωποι έμειναν σταματημένοι στο ‘74».
-Γενικά η ζωή έμεινε σταματημένη κάπου εκεί;
-Ναι, και πρέπει να λυθούν τα προβλήματα της τοπικής κοινωνίας και μάλιστα σύντομα. Μπορεί πολλοί να βοηθήσουν να γίνει κάτι στο χωριό. Εγώ έχω το αυτοκίνητό μου και έχω τη δυνατότητα να σηκωθώ να πάω στη Γιαλούσα ή στην Αμμόχωστο με μια φίλη μου, έτσι για να σπάσει η ρουτίνα. Ενώ αυτά τα παιδιά σχολάνουν από το σχολείο, πηγαίνουν σπίτι να διαβάσουν και μετά δεν έχουν τίποτε να κάνουν. Έχουμε πολύ συχνά διακοπές του ηλεκτρικού ρεύματος λόγω των παλιών ηλεκτρικών εγκαταστάσεων και έτσι ούτε τηλεόραση δεν μπορούν να δουν. Κάτι θα μπορούσαμε να κάνουμε για τα παιδιά. Αλλά χρειάζονται χρήματα και κάποιοι να αναλάβουν την ευθύνη. Π.χ. μπορεί κάποιο απόγευμα να φέρουμε ένα DVD από τις ελεύθερες περιοχές και να καθίσουμε στο σχολείο να το δούμε, και τα παιδιά και ίσως και κάποιοι μεγαλύτεροι. Όμως δεν μπορώ μόνη μου να αναλάβω τέτοια ευθύνη.
-Για σας είναι πολυτέλεια να δείτε ένα DVD;
-Ναι. Η ψυχαγωγία μας είναι κυρίως η τηλεόραση, αλλά η λήψη των κυπριακών καναλιών δεν είναι πάντα καθαρή. Ακούμε λίγο ραδιόφωνο, αλλά πού να βρούμε εφημερίδες; Διαβάζουμε κάποτε κάποια εφημερίδα, αν φέρει κάποιος καθηγητής το πρωί που έρχεται από τη Λευκωσία.
-Ποια είναι η διασκέδασή σου;
-Τίποτε. Από το σπίτι μου μπορεί να πάω επίσκεψη στο σπίτι της Μαρίας, της φροντίστριας του σχολείου που είναι συνομίληκή μου, καμιά ώρα για καφέ. Έχω και φίλους Τουρκοκυπρίους, αλλά δεν τους βλέπω καθημερινά, γιατί κατοικούν στη Γιαλούσα. (Στο Ριζοκάρπασο μένουν μόνο δύο Τουρκοκύπριοι παντρεμένοι με εποίκους). Δεν υπάρχουν ούτε για δείγμα καφετερίες ή άλλοι χώροι ψυχαγωγίας. Μερικές φορές μαζευόμαστε για κουβέντα με καθηγητές που δεν έφυγαν στη Λευκωσία. Κάποτε ακούω μουσική στο σπίτι και διαβάζω κανένα βιβλίο το βράδυ, κυρίως ελληνική λογοτεχνία. Κάποια βιβλία δανείζομαι από βιβλιοθήκες στις ελεύθερες περιοχές που μου φέρνουν οι αδελφές μου, αφού δεν συνηθίζω να φεύγω από το Ριζοκάρπασο.

Η μαγιά και oι Καρπασίτες

Πίτσα Κέντη φιλόλογος:
-Πηγαινοέρχομαι στο Ριζοκάρπασο τρεις φορές τη βδομάδα. Ερχόμουν εδώ από το 2003. Ήμουν μέλος της εθελοντικής ομάδας συνολικά 17 καθηγητών, που το 2003-2004 κάναμε φροντιστήριο σε κάποια παιδιά της πρώτης και δευτέρας τάξης, με βάση ύλη του Υπουργείου Παιδείας. Το μάθημα γινόταν σε ένα σπίτι. Έτσι έμειναν στο Ριζοκάρπασο οι 4 μαθητές, που ήταν η μαγιά του Γυμνασίου. Οι γονείς σκέφτονταν τότε να φύγουν και κινδύνευε η κοινότητα να χάσει τους τελευταίους μαθητές.
-Είναι κλειστοί γενικά οι άνθρωποι εδώ;
Τάσος Αρχοντίδης Βοηθός Διευθυντής:
-Παραείναι ανοικτοί. Μπορείς να τους πλησιάσεις και να αστειέψεις εύκολα μαζί τους... Αλλά είναι λίγο περισσότερο ευαίσθητοι και εύθικτοι από τον άλλο κόσμο. Έχουν συναίσθηση των δικαίων τους και κάνουν σύγκριση με το τι συμβαίνει στις ελεύθερες περιοχές.
Πίτσα Κέντη:
- Ξέρουν πώς να διεκδικήσουν, το έχουν μέσα τους. Aλλά και φυλάγονται ταυτόχρονα, προσέχουν και ενίοτε γίνονται και επιφυλακτικοί.

Η φλόγα της αγάπης

ΣΥΝΑΝΤΗΣΑ τον γυμναστή Χρίστο Βαλέρκο να επιβλέπει τρεις μαθητές της τρίτης Γυμνασίου, που «ρίγαραν» με μπογιά το γήπεδο της καλαθόσφαιρας. Παλιός εκπαιδευτικός, με 29 χρόνια δουλειάς στην πλάτη, πατέρας δύο θυγατέρων 28 και 25 χρονών αδιόριστων καθηγητριών, και σύζυγος Βοηθού Διευθύντριας στο Γυμνάσιο Λατσιών, διατηρεί ακόμα τη φλόγα της αγάπης και της έγνοιας για τα παιδιά. Κατάγεται από το Ριζοκάρπασο, εδώ τέλειωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο πριν από την τουρκική εισβολή, εδώ επέστρεψε εθελοντικά, για να διδάξει τώρα που άνοιξε το σχολείο. Μας είπε ότι τα παιδιά των εγκλωβισμένων δεν είχαν ιδέα από αθλητισμό όλα αυτά τα χρόνια και ότι τα γήπεδα της καλαθόσφαιρας και της πετόσφαιρας του σχολείου ήταν χωράφι και φτιάχτηκαν πρόσφατα. Μας μίλησε για τη συμμετοχή των μαθητών του σε αγώνες στίβου με μια περηφάνια, που δεν πτοείται από το ότι πέρσι ο Βασίλης Σώττου πήρε την 33η θέση στον περιφερειακό ανώμαλο της επαρχίας Αμμοχώστου, ενώ φέτος η Ζαχαρούλα Σώττου πήρε την 6η θέση στον περιφερειακό Λευκωσίας και ο Γιώργος Χατζηγιάννης την 9η. «Το σημαντικό είναι ότι λάβαμε μέρος», τόνισε με έμφαση και πρόσθεσε: «Φέτος προετοιμαζόμαστε να πάμε και στους περιφερειακούς αγώνες στίβου με τα ίδια παιδιά. Κάνουμε προπονήσεις στο γήπεδο, όσο μας επιτρέπουν οι καιρικές συνθήκες και τα μέσα μας. Έχουμε αθλητικό υλικό, αλλά όχι αθλητικούς χώρους. Τα παιδιά συμμετέχουν με ενθουσιασμό, τους αρέσει ο αθλητισμός, έχουν δίψα να παίξουν, να ξεδώσουν και να εκτονωθούν, γιατί έχουν στερηθεί το παιγνίδι όλα αυτά τα χρόνια».

ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Σημερινή 26/2/2006

 

 


English


Ελληνικοί Ραδιοσταθμοί
 

 


Οι εφημερίδες έγραψαν για το Ριζοκάρπασον


Σχολιάζουμε, Κρίνουμε, Επικρίνουμε



Ευρωπαϊκή Ένωση


Κυπριακή Δημοκρατία


Ανακοινώσεις


Έφηβος Βουλευτής



Πρώτο Κουδούνι


Γιάννης Μανιταράς



Κινηματογράφος Λουϊζιάνα

Για χρήση οποιουδήποτε περιεχόμενου επικοινωνήστε μαζί μας. © 2010 Copyright Εκδόσεις "ρο"
Επικοινωνία - Email
Επισκέψεις από: 11/10/1999