Αξιούμε!!!

Κάνε δική σου τη σελίδα μας.

Κύρια Σελίδα.

Εμείς...
Χάρτης
Ομιλίες
Έγραψαν...

Τα Σχολεία μας

Εκπαίδευση
Ενημέρωση
Δημοτικό & Νηπιαγωγείο
Γυμνάσιο
Τα παιδιά μας γράφουν

Δημογραφικά Στοιχεία
Κάτοικοι, Κοινοτικό Συμβούλιο, Σχολική Εφορεία

Μαθητές
Ιστορία
Ασχολίες Κατοίκων

Καταστροφή Πολιτιστικής μας κληρονομιάς

Οι "Δικοί" μας Άγιοι
Χερσόνησος Αγίων

Απόστολος Ανδρέας (1)
Απόστολος Ανδρέας (2)

Άγιος Φίλωνας (1)
Άγιος Φίλων (2)
Άγιος Συνέσιος (1)
Αγ. Συνέσιος (2)
Αγία Φωτεινή
Μονή και Θαύματα του Απ. Ανδρέα
H Eπισκοπή Καρπασίας

Εγκλωβισμένοι
Το δράμα των εγκλωβισμένων
Οι εγκλωβισμένοι μας
Δολοφονίες, Ξυλοδαρμοί, Κλοπές
ΚΑΡΠΑΣΙΑ: Οι τελευταίοι των Ευρωπαίων εγκλωβισμένων
Μηνύματα Εγκλωβισμένων
Στο ευρωπαϊκό δικαστήριο οδήγησαν οι Ριζοκαρπασίτες τους Τούρκους

Τα δικά μας
Ριζοκαρπασίτικες Συνταγές
Συντυχάννετε (ομιλείτε) ριζοκαρπασίτικα;
Το χωρκόν μου
Ο καιρός στο Ριζοκάρπασον

Το Ριζοκάρπασον στη μνήμη μας
Σωματεία

Ιστορία
Γεωγραφία
Τοπωνυμία
Παραλίες
Μνήμες

Πρόσωπα
Οι Ριζοκαρπασίτες γράφουν
Χερσόνησος Ηρώων
Αγνοούμενοι
Γιάννης Μανιταράς

Το Μαρίν
Νάσα Παταπίου
Πάρις Αθανασιάδης
Γιάννης/Μαρία


Φωτογραφίες
Φωτογραφίες του χθες  (1)
Νέες ανέκδοτες μαθητικές φωτογραφίες  (2)
Νέες Ανέκδοτες φωτογραφίες  (3)
Ανέκδοτες φωτογραφίες  (4)
Νέες Φωτογραφίες  (5)
Νέες μαθητικές φωτογραφίες  (6)
Φωτογραφίες σήμερα (7)
Φωτογραφίες σήμερα (8)

Μαθητικές (9)

Εφημερίδα Ριζοκαρπάσου
Τεύχος 1
Τεύχος 2
Τεύχος 3

Τεύχος 4
Τεύχος 5

Τεύχος 6
Τεύχος 7
Τεύχος 8

Τεύχος 9


Άλλες ενδιαφέρουσες σελίδες
Τα κατεχόμενα μνημεία μας

Υπουργείο Παιδείας
Κώμα Γιαλού
Νέτα
Επισκοπή Καρπασίας
Lobby for Cyprus
Cypriot Federation

Nepomak
Rizokarpasso fc
Κατωκοπιά



Τηλεφωνικοί κατάλογοι:

ΑΤΗΚ (Κύπρου)

Ο.Τ.Ε (Ελλάδας)

Αρχείο

Ούτε τα γονατιστά πεύκα της Παναγίας της Ελεούσας δεν σεβάστηκαν οι κατακτητές.

Με χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα 259 εκατομμύρια που και η Κυπριακή Κυβέρνηση ενέκρινε και συγχρηματοδοτεί ασφαλώς, οι Τούρκοι κατέστρεψαν το ιστορικό πευκοδάσος της Παναγίας της Ελεούσας με τα γνωστά γονατιστά πεύκα, καθώς και την Καταπράσινη κοιλάδα της Ποταμιάς. Οι καταγγελίες και διαβήματα γίνονται από το κράτος μετά από κινητοποιήσεις Ριζοκαρπασιτών. Σήμερα έγινε συζήτηση για το θέμα και στην επιτροπή συγκοινωνιών της Κυπριακής Βουλής της οποίας προεδρεύει ο Ριζοκαρπασίτης Βουλευτής κ. Ζαχαρίας Κουλίας με τη συμμετοχή και άλλων δραστήριων μελών της κοινότητάς μας. Επιστολή διαμαρτυρίας στάλθηκε και στην Ριζοκαρπασίτικης καταγωγής Ευρωβουλευτίνα της Μ. Βρεττανίας κ. Μαρίνα Γιάλλουρου Γιαννακουδάκη.

Όλες αυτές οι καταστροφές έγιναν και γίνονται χωρίς καμιά περιβαλλοντική μελέτη, για την ανακατασκευή του δρόμου Γιαλούσας Αποστόλου Ανδρέα. Ολόκληρη η περιοχή από το δάσος της Παναγίας της Ελεούσας μέχρι τον Απόστολο Ανδρέα έχει ενταχθεί εδώ και σχεδόν δύο χρόνια στο πρόγραμμα Natura 2000 με τη συναίνεση και των κατοχικών αρχών.


Το ιστορικό γεφύρι της Ποταμιάς, η πύλη εισόδου στο Ριζοκάρπασο. Και αυτό υπό κατεδάφιση.


Ολόκληρες εκτάσεις από πεύκα και θάμνους ξερίζωσαν.


Ισοπέδωσαν ολόκληρα βουνά.

Ιστοσελίδα Ριζοκαρπάσου
26/10/2010

___________________________________________________________________________________________

Με τους εγκλωβισμένους της Καρπασίας

του   Κώστα Μπετινάκη 

Μετά από τρεις μέρες σε μιαν άλλη Κύπρο, στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας (μάλλον θα εννοεί Λάρνακας). Κυριακή βράδυ.
Πεντέξι «δικές μας» τροφαντές νοικοκυρούλες επιστρέφουν στην Αθήνα από μια επίσκεψη- αστραπή στη Μεγαλόνησο, και ανταλλάσσουν εντυπώσεις για την κυπριακή αγορά και τα ψώνια που έκαναν. 

Κάπως έτσι σκέφτονται ένα ταξίδι στην Κύπρο, ο Κυπριακός τουρισμός, και ίσως η πλειοψηφία ημών των Καλαμαράδων, όπως μας αποκαλούν οι Κύπριοι. 

Ελάχιστοι από όσους επισκέπτονται την Κύπρο, όμως, έχουν πάει στο Ριζοκάρπασο, στα κατεχόμενα, όπου μια δράκα Ελληνοκύπριοι προσπαθούν να διατηρήσουν εκεί την ελληνικότητά τους μέσα από ένα φανερό σχολειό, αλλά υπό στενή παρακολούθηση. Οι σχολικές αίθουσες είναι γεμάτες μικρόφωνα. Και οι γείτονες όλοι έποικοι από τα βάθη της Τουρκίας. 

Όταν γνωρίσεις τους εγκλωβισμένους στην Καρπασία, καταλαβαίνεις πολλά από την Ιστορία.

Τα παιδιά, δημοτικού και γυμνασίου, παρέες-παρέες στον αυλόγυρο του σχολείου παρακολουθούν μουδιασμένα τους «μάγους με τα δώρα». Οι γονείς δεν τολμούν να εμφανιστούν και να έρθουν σε επαφή με δημοσιογράφους… 

 Όπως κάθε χρόνο, αντιπροσωπεία της ΕΣΗΕΑ επισκέπτεται το μοναδικό ελληνικό σχολείο που λειτουργεί στα κατεχόμενα, χάρη στο κουράγιο μιας ομάδας Ελληνοκύπριων καθηγητών και δασκάλων που με πίστη στο καθήκον φτάνουν για να διδάξουν στην εσχατιά του νησιού (μιλάμε για την κόχη της κατεχόμενης Καρπασίας). Λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα βρίσκεται το Μοναστήρι του Απόστολου Ανδρέα. Αλλά οι ακόμα και οι περισσότεροι προσκυνητές που συρρέουν στη γιορτή, δεν γνωρίζουν καθώς προσπερνούν το χωριό, ότι εκεί συντελείται ένας σύγχρονος άθλος. 

Ο Δημητράκης, μαθητής του Γυμνασίου μας καλωσόρισε: 

«Δεν είναι φυσικό να θεωρείται από κάποιους τύχη αγαθή να ζούμε τη ζωή μας στο σπίτι και το χωριό μας. Είναι ορθό να θεωρείται απλά αυτονόητο. Παρ’ όλα αυτά πολλοί μας θεωρούν τυχερούς γι’ αυτό και ίσως κάποτε ξεχωριστούς και συχνά έρχονται να μας γνωρίσουν και να μας συγχαρούν  γι’ αυτό. Το αυτονόητο να ζούμε στο χωριό μας που δεν είναι πια αυτονόητο.

« έχουμε πια συνηθίσει σε επισκέψεις πολλών ανθρώπων, γνωστών και αγνώστων, περίεργων περαστικών παλιών μαθητών και χωριανών που τυράννιουνται από τη νοσταλγία της γης τους κι ανακουφίζονται στο χώρο μας, ή αγαπημένων φίλων που νοιώθουμε βαθιά πως μόνο η αγάπη τους φέρνει στον τόπο μας και στην αυλή μας.

«Αγαπημένους φίλους σας λογαριάζουμε εσάς. Φίλους προγονικούς, φίλους της καρδιάς και της ψυχής. Σας καλωσορίζουμε και σας ευχαριστούμε που μας αγαπάτε που μας θυμόσαστε κι έρχεστε στην αυλή μας, που τιμάτε την από αιώνων συγγένεια κι αδελφοσύνη μας μα και την τωρινή φιλία και αγάπη μας. 

Η καθηγήτρια Μαρία Στεφάνου έχει γράψει:

«Συνήθως γράφουμε

για να σωθούμε

κι όσο η Παγκόσμια Τάξη

κινεί τα πλοκάμια της

εναντίον μας

τόσο ακόμη γράφουμε». 

«Όσο εσείς γράφετε την αλήθεια στις σελίδες σας, τόσο εμείς θα ζωγραφίζουμε στα τετράδιά μας τις δικές μας παράξενες διαδρομές και θα χαμογελάμε πιο πλατιά.

«Σαν τα κυκλάμινα της γης μας που ανθίζουν σταθερά αισιόδοξα κάθε χρόνο. Ακόμα και φέτος που η Άνοιξη αργεί.

«Συνεχίστε να γράφετε την αλήθεια κι εμείς θα συνεχίσουμε να χαμογελάμε. Σταθερά, αισιόδοξα». 

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω πόσες διορθώσεις έκανε στο κείμενο του Δημητράκη η Γυμνασιάρχης Ξένια Αρχοντίδου, έχω όμως να την συγχαρώ για το πολύτιμο έργο που προσφέρει. Εκεί στον τόπο της καταγωγής της, διαμένοντας σε ξένο σπίτι, μια και το δικό της έχει δοθεί σε εποίκους… 

Στους στενούς δρόμους της Λευκωσίας στοιβάζονται (οδηγώντας αριστερά –άλλο κατάλοιπο της αγγλοκρατίας) τα πολυτελή τζηπ με τα πανάκριβα ιαπωνικά στην πλειοψηφία τους αυτοκίνητα. Ακριβώς στην αντίπερα από το πρώην ανάχωμα της Λήδρας, τα αυτοκίνητα είναι δεκαπενταετίας και… Ξεχωρίζουν ότι έχουν διψήφια γράμματα στον αριθμό κυκλοφορίας. Στη λεωφόρο Μακαρίου, Σάββατο πρωί κι όλες οι καφετέριες είναι φίσκα. Στη συνείδηση των Κυπρίων, το «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ», έχει αντικατασταθεί από το «ΞΕΧΝΑ ΤΟ ρε μαλάκα»… όπως διαβάζω σε μια κυπριακή εφημερίδα. 

Την προηγουμένη η κυπριακή Βουλή πέρασε με μεγάλη πλειοψηφία την υιοθέτηση του Ευρώ για νόμισμα που θα αντικαταστήσει τις κυπριακές λίρες.

Στο χωριό Φαρμακάς στα 800 μέτρα υψόμετρο, τα παιδιά του Δημοτικού σχολείου έχουν προετοιμάσει λαμπρή γιορτή με θεατρική παράσταση. Οι γονείς μας υποδέχονται μας θεωρούν τιμώμενα πρόσωπα , κι ύστερα πίνουμε την παραδοσιακή ζιβανία.

Είδαμε δύο κόσμους διαφορετικούς. Τους βιοπαλαιστές του σήμερα και τους σκλαβωμένους του 21ου αιώνα. Όσο κι αν προσπαθούν δεν μπορούν να υποδυθούν τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους στο Ριζοκάρπασο.

Κάποια πράγματα σα κι αυτά θα έπρεπε να έχουν δει όλοι εκείνοι οι ανόητοι που γράφουν για τους «….καταπιεζόμενους Τουρκοκύπριους»…

Πηγή: http://www.styx.gr/index.cfm?Action=RTCL&CLiD=1565

______________________________________________________________________________________________________________

Εμείς οι Ριζοκαρπασίτες τζοιμούμαστε.

Το Ριζοκάρπασον θα την κάνουμε μια πόλη των 50 χιλιάδων κατοίκων. Αυτή την υπόσχεση έδωσε ο κατοχικός ηγέτης στους έποικους που διαμένουν στο Ριζοκάρπασον. Και όπως φαίνεται όλα εκεί οδηγούν. Ετοιμάζονται να κατασκευάσουν μεγάλο ηλεκτροπαραγωγικό σταθμό στο Ριζοκάρπασον. Το πελώριο κτήριο που κτίσανε δίπλα από το γυμνάσιό μας το προορίζουν για πανεπιστήμιο. Κατεδάφισαν 80 σπίτια και προγραμματίζουν να κατεδαφίσουν άλλα 20 για να δημιουργήσουν οικόπεδα. Έκτισαν 20 νέες κατοικίες και προγραμματίζουν άλλες. 
Μεταξύ των κτισμάτων που κατεδάφισαν ήταν και δύο ελαιοτριβεία. Το πρώτο βρισκόταν στην ενορία του Λεκού και ανήκε στο Δημήτρη Χάρο. Ήταν από τα πρώτα ελαιοτριβεία που κτίσθηκαν στο Ριζοκάρπασον. Το άλλο βρισκόταν στην ενορία της Αγίας Τριάδας και ανήκε στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας, Ήταν το πρώτο ελαιοτριβείο που λειτούργησε με ρεύμα.
Με χίλια δυο προσχήματα οι Τούρκοι δεν επιτρέπουν στο Γιαννάκη Σιάμπη να τελειώσει το σπίτι που με δική τους άδεια ξεκίνησε.
Οι κομματικοί μας ηγέτες μαλώνουν ποιος θα είναι υποψήφιος.
Κάποιοι συμπατριώτες μας έκαψαν δύο αυτοκίνητα και τα έριξαν στο δρόμο, κάποιοι άλλοι απείλησαν να κάψουν τον Ακάμα και οι υπουργοί μας τους έτρεχαν ξοπίσω για να τους "χαρίσουν" οικιστικές ζώνες. Για το Ριζοκάρπασον  έτρεξε κανένας υπουργός; 
Αλλά γιατί; Αφού εμείς οι Ριζοκαρπασίτες τζοιμούμαστε όπως μας έμαθαν οι ηγέτες μας να κοιμόμαστε από το 1974.
Αιώνιος Ριζοκαρπασίτης
17/6/2007


Στο Χωράφι του Σάββα Μιλτιάδη κτίζει έποικος σπίτι.


Απέναντι από το σπίτι του Ζαχαρία Κουλία τα  δύο σπίτια που κατεδάφισαν


Νέο κτίσμα απέναντι από το συνεργατικό της Αγίας Τριάδας


Στη γη του Παναή Κάρκολα άχισαν να κτίζουν νέο σπίτι

__________________________________________________________________________________

Δεν είμαστε εντελώς βέβαιοι τι ακριβώς σημαίνει η παρουσία μας εκεί…

"Και δεν είμαστε εντελώς βέβαιοι για το τι ακριβώς σημαίνει η παρουσία μας εκεί. Εκτός βέβαια το ότι είναι το πιο φυσικό και εντελώς αυτονόητο πράγμα στον κόσμο το να ζει κάποιος. να μεγαλώνει και να μορφώνεται στο σπίτι του και στο χωριό του. Έχουμε όμως μάθει στο σχολείο μας ότι για να εκτιμήσεις ορθά μια κατάσταση, δεν αρκεί να υπολογίζεις ψυχρά ορθολογιστικά δεδομένα και αριθμούς, αλλά να συνυπολογίζεις και άλλες αξίες ηθικές, όπως δίκαιο, πίστη, επιμονή, θάρρος".

Τέσσερις γραμμές ήταν αρκετές, για την πρόεδρο του Μαθητικού Συμβουλίου του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου, για να στείλει ένα μήνυμα με πολλαπλούς αποδέκτες από το βήμα κατά τη διάρκεια βράβευσης των Εκπαιδευτήριων του Ριζοκαρπάσου. Ένα μήνυμα, που και ο πιο αδαής, μπορεί να αντλήσει το νόημά του. Διερωτάται λοιπόν το 17χρονο κορίτσι του Ριζοκαρπάσου αν αξίζει πλέον τον κόπο η συνέχιση της θυσίας των εγκλωβισμένων. Διερωτάται μήπως θα ήταν καλύτερα να παρέμενε στις ελεύθερες περιοχές απολαμβάνοντας όλα τα αγαθά ενός ελεύθερου ανθρώπου αντί να ζει κάτω από τούρκικη κατοχή και με ότι αυτό συνεπάγεται. Φαίνεται ότι η ανοχή ακόμα και των μικρών εγκλωβισμένων έφθασε στα όριά της. Τα αποθέματά τους άρχισαν να εκλείπουν. Δεν αντέχουν πια. Και οι λόγοι πάρα πολλοί. Κυριότερος, που μόνο οι εγκλωβισμένοι καταλαβαίνουν ζουν κάτω από τούρκικη κατοχή δεχόμενοι όλες τις συνέπειες αυτού του γεγονότος. Η μη διαφαινόμενη προοπτική επίλυσης του Κυπριακού προβλήματος. Η από το κράτος εγκατάλειψη στο έλεος του θεού όλων των εγκλωβισμένων ανήμπορων γερόντων. Θα μπορούσαμε να παραθέσουμε εκατοντάδες τέτοιους λόγους αλλά η 17χρονη Γεωργία Μηνά μας τα είπε σε τέσσερις γραμμές.
Ας αναλογιστούμε όλοι λοιπόν, ας ανοίξουμε τ΄ αυτιά μας και ας ακροαστούμε τις φωνές αγωνίας των εγκλωβισμένων μας. Οι επισκέπτες που θα οδεύσουν ίσως αύριο για να καθίσουν στην επίσημη πρώτη γραμμή των καρεκλών για να παρακολουθήσουν το μικρό πανηγύρι των μαθητών του Δημοτικού σχολείου, ας κάνουν τον κόπο να επισκεφθούν και ένα δυο γέροντες εγκλωβισμένους για να αντικρίσουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζουν οι εγκλωβισμένοι.

 

Βράβευση των εκπαιδευτηρίων Ριζοκαρπάσου.

Σε μια σεμνή τελετή που έγινε στην αίθουσα Χαρδακίωτισσας στην Πύλη Πάφου, έγινε η Βράβευση των Εκπαιδευτηρίων Ριζοκαρπάσου και της καλλιτέχνιδας ηθοποιού Τζένης Γαϊτανοπούλου με το βραβείο του αγωνιστή και ποιητή Δώρου Λοΐζου  2006

Παρόντες οι Υπουργοί Δικαιοσύνης και Εργασίας κ. κ. Σοφοκλής Σοφοκλέους και Αντώνης Βασιλείου, η Δήμαρχος Λευκωσίας κ. Ελένη Μαύρου, ο επίτιμος πρόεδρος και πρόεδρος της ΕΔΕΚ κ. κ. Βάσος Λυσσαρίδης, και Γιαννάκης Ομήρου,  ο βουλευτής κ. Γεώργιος Βαρνάβα. Επίσης παρόντες ήταν, η Ριζοκαρπασίτισσα ιστορικός ερευνήτρια κ. Νάσα Παταπίου, καλλιτέχνες του θεάτρου, εκπαιδευτικοί μεταξύ των οποίων η διευθύντρια του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου κ. Ξένια Αρχοντίδη, ο διευθυντής του Δημοτικού σχολείου Ριζοκαρπάσου κ. Χριστόδουλος Παρπόττας, ο βραβευμένος από την Ακαδημία Αθηνών εκπαιδευτικός και μελετητής κ. Λεύκιος Ζαφειρίου, η επίσης βραβευμένη από την Ακαδημία Αθηνών δασκάλα Ελένη Φωκά και πλήθος κόσμου μεταξύ των οποίων και πολλοί Ριζοκαρπασίτες.

Στο απροσκύνητο Καρπάσι απροσκύνητος να πάς...
Προσφωνώντας τους καλεσμένους μεταξύ άλλων ο κ. Λυσσαρίδης ανέφερε «Χαιρετίζω τους ελεύθερους πολιορκημένους στην αγρυπνούσα και γρηγορούσα κωμόπολη της Κύπρου το Ριζοκαρπάσο, τους Ριζοκαρπασίτες, αγωνιστές παλικάρια  που τάχθηκαν να  φυλάνε Θερμοπύλες και τους χωρίς φανφάρες εκπαιδευτικούς που επιμένουν να κρατάνε ανάμενες τις λαμπάδες διαπαιδαγώγησης. Υποκλίνομαι μπροστά σας και πολύ πολύ σας ευγνωμονώ. Η βράβευση  αυτή αποτελεί πράξη αναγνώρισης των αγώνων σας. Τελειώνοντας είπε ποιητικά: «Στο απροσκύνητο Καρπάσι απροσκύνητος να πάς …»

Χάρη στον ηρωισμό, στο σθένος και στην αντίσταση των κατοίκων… παρέμεινε και παραμένει άσβεστη ανελλιπώς η φλόγα της Ελληνικής παιδείας.
Η Ριζοκαρπασίτισσα ιστορικός ερευνήτρια και μέλος της κριτικής επιτροπής του θεσμού, κ. Νάσα Παταπίου,  διάβασε το σκεπτικό με το οποίο τιμήθηκαν τα εκπαιδευτήρια του Ριζοκαρπάσου. Μιλώντας η κ. Παταπίου είπε:  "Το βραβείο του αγωνιστή και ποιητή Δώρου Λοΐζου για το έτος 2006, απονέμεται στα Εκπαιδευτήρια της ακριτικής κοινότητας του Ριζοκαρπάσου, γιατί, χάρη στον ηρωισμό, στο σθένος και στην αντίσταση των κατοίκων, της μαθητιώσας νεολαίας και του διδακτικού προσωπικού, παρέμεινε και παραμένει άσβεστη ανελλιπώς η φλόγα της Ελληνικής παιδείας, σε αυτό αποκλειστικά και μόνο το γεωγραφικό σημείο της ακριτικής Καρπασίας, στην κατεχόμενη πλην όμως εσαεί αγωνιζόμενη, Κύπρο".

 

Χρειάστηκε χρόνος για να μάθω τις ελληνικές ονομασίες των χωριών…
Ο καθηγητής κ. Λεύκιος Ζαφειρίου ο οποίος υπηρέτησε για δύο χρόνια στο Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου 2003-2005, περιέγραψε, με το δικό του γλαφυρότατο τρόπο, τις δικές του εμπειρίες και αναμνήσεις που έζησε για δύο χρόνια στο ακριτικό κατεχόμενο Ριζοκάρπασο. "Χρειάστηκε χρόνος για να μάθω τις ελληνικές ονομασίες των χωριών της Καρπασίας", είπε,  μια διαδρομή που έκανε τουλάχιστον δύο φορές τη βδομάδα. Ήθελε να τονίσει με το δικό του τρόπο πόσο πολύ άλλαξαν τον χαρακτήρα, τα ονόματα και την ιστορία του κατεχόμενου τόπου μας.

Δεν είμαστε εντελώς βέβαιοι τι ακριβώς σημαίνει η παρουσία μας εκεί…
Στην αντιφώνησή της η πρόεδρος του μαθητικού συμβουλίου του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου είπε:

    Χαιρετίζουμε κι εμείς με τη σειρά μας την εκδήλωση αυτή στη μνήμη του εκπαιδευτικού και αγωνιστή Δώρου Λοΐζου και ευχαριστούμε θερμά εκ μέρους των εκπαιδευτικών, των μαθητών και των Συνδέσμων Γονέων των εκπαιδευτηρίων Ριζοκαρπάσου για την τιμή της βράβευσης των σχολείων μας.
    Δεν νιώθουμε, βέβαια, ότι ως σχολεία κάνουμε κάτι ξεχωριστό ή σπουδαίο που να δικαιολογεί ξεχωριστή τιμή. Είναι αλήθεια όμως πως η φοίτησή μας στη Μέση Εκπαίδευση ήταν κάπως περιπετειώδης, αφού όπως γνωρίζετε, το Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου σταμάτησε να λειτουργεί λίγους μήνες μετά την τουρκική εισβολή. Αντίθετα, το Δημοτικό Σχολείο συνέχισε η λειτουργία του ανελλιπώς μέχρι σήμερα.
    Τα παιδιά λοιπόν, που ήθελαν να συνεχίσουν τη μόρφωσή τους στη Μέση Εκπαίδευση -κι οι περισσότεροι ήθελαν- έπρεπε να φύγουν από την οικογένειά τους και να ζουν μόνοι τους στις ελεύθερες περιοχές για να φοιτούν στο Γυμνάσιο. Έβλεπαν τις οικογένειές τους στις μεγάλες γιορτές και τις διακοπές, αφού τα οδοφράγματα ήταν κλειστά και η διακίνηση στις κατεχόμενες περιοχές πολύ δύσκολη . Η άλλη λύση ήταν να φύγει ολόκληρη η οικογένεια ή ο ένας γονιός από το χωριό μαζί με τα μεγάλα παιδιά παίρνοντας και τα μικρά παιδιά σε κάποιες περιπτώσεις. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τη συνεχή μείωση των μαθητών του Δημοτικού σχολείου.
    Δύσκολες όλες οι λύσεις με άσχημες συνέπειες και για τα παιδιά και για τις οικογένειες και για το ίδιο το χωριό.
    Ήταν πραγματική ευλογία για εκείνες τις οικογένειες που είχαν παιδιά σε ηλικία να φοιτήσουν στο Γυμνάσιο όταν το Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου επαναλειτούργησε κανονικά το Σεπτέμβρη του 2004. Την πρώτη χρονιά λειτούργησε με τις Γυμνασιακές τάξεις και δέκα μόνο μαθητές. Πολλοί από εμάς ζούσαμε ήδη στις ελεύθερες περιοχές και είχαμε, ως παιδιά, συνηθίσει σε μια άλλη ζωή, διαφορετική από αυτήν του εγκλωβισμένου.
    Αφού όμως λειτουργούσε πλέον Γυμνάσιο στο χωριό μας, έξω από τα σπίτια μας ‚ με ολοκληρωμένο πρόγραμμα τι έπρεπε να κάνουμε;
    Η ώρα της απόφασης ήταν πολύ δύσκολη . Όπως βλέπετε , όμως, νίκησε η νοσταλγία του γενέθλιου χώρου μας. Τη δεύτερη χρονιά επέστρεψαν πίσω όλες οι οικογένειες με παιδιά στο Γυμνάσιο, εκείνες βέβαια που είχαν το “δικαίωμα” να επιστρέψουν.
    Λειτούργησαν και Λυκειακές τάξεις και όλοι οι μαθητές ήμασταν 34. Αυξήθηκαν επίσης οι μαθητές του Δημοτικού και του νηπιαγωγείου σε 28 και τελικά τα σχολεία μας αριθμούσαν 62 μαθητές. Φέτος ο αριθμός στο Γυμνάσιο έχει μειωθεί στους 27, στο Δημοτικό φοιτούν 15 παιδιά και στο νηπιαγωγείο 13, δηλαδή ο συνολικός αριθμός των μαθητών στα σχολεία μας είναι 55.
    Για τους περισσότερους είναι εντελώς αυτονόητο να ξυπνά κάποιος το πρωί στο σπίτι του. να πηγαίνει στο σχολείο του χωριού ή της πόλης του και να επιστρέφει το μεσημέρι πίσω Για μας ήταν από τη μια θείο δώρο και από την άλλη μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή μας Αν και επιλέξαμε την επιστροφή, τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα για μας. Βέβαια, το σχολείο μάς προσφέρει το καλύτερο δυνατό. Βρίσκεται στον 3ο χρόνο λειτουργίας του, έχουν ξεπεραστεί πολλά προβλήματα είναι άρτια στελεχωμένο και εξοπλισμένο και δεν υστερεί σε τίποτα από κανένα άλλο σχολείο. Γενικά, όμως, η κοινωνική μας ζωή στο χωριό λόγω της γνωστής κατάστασης είναι εντελώς περιορισμένη, δε μας αφήνει σχεδόν καμία επιλογή, μας αποκλείει κάθε περιθώριο για όνειρα και σχεδιασμούς στο χωριό μας.
    Και δεν είμαστε εντελώς βέβαιοι για το τι ακριβώς σημαίνει η παρουσία μας εκεί. εκτός βέβαια το ότι είναι το πιο φυσικό και εντελώς αυτονόητο πράγμα στον κόσμο το να ζει κάποιος. να μεγαλώνει και να μορφώνεται στο σπίτι του και στο χωριό του. Έχουμε όμως μάθει στο σχολείο μας ότι για να εκτιμήσεις ορθά μια κατάσταση, δεν αρκεί να υπολογίζεις ψυχρά ορθολογιστικά δεδομένα και αριθμούς, αλλά να συνυπολογίζεις και άλλες αξίες ηθικές, όπως δίκαιο, πίστη, επιμονή, θάρρος.
    Είμαστε λοιπόν εκεί για να κρατήσουμε φωτεινή μια χαραμάδα δίκαιης εξέλιξης . Είμαστε εκεί γιατί έτσι είναι το φυσικό και το δίκαιο. Μακάρι η παρουσία μας εκεί να σημάνει κάτι καλύτερο για όλους.
    Τελειώνοντας, ευχαριστούμε και πάλι θερμά για την τιμή που μας κάνετε με τη βράβευση των εκπαιδευτηρίων Ριζοκαρπάσου.

   Τα βραβείο παρέλαβε από τον πρόεδρο της ΕΔΕΚ  κ. Γιαννάκη Ομήρου, εκ μέρους των εκπαιδευτηρίων Ριζοκαρπάσου η διευθύντρια του Γυμνασίου Κ. Ξένια Αρχοντίδου.
    Μετά το πέρας της τελετής βράβευσης, το μουσικό σχήμα του Μάριου Τόκα με τον εκλεκτό κύπριο τραγουδιστή Κώστα Χατζηχριστοδούλου, έτερψε με τις μελωδίες και τα τραγούδια του τα ώτα όλων των παρευρισκόμενων που τίμησαν με την παρουσία τους την εκδήλωση.

 


English


Ελληνικοί Ραδιοσταθμοί
 

 


Οι εφημερίδες έγραψαν για το Ριζοκάρπασον


Σχολιάζουμε, Κρίνουμε, Επικρίνουμε



Ευρωπαϊκή Ένωση


Κυπριακή Δημοκρατία


Ανακοινώσεις


Έφηβος Βουλευτής



Πρώτο Κουδούνι


Γιάννης Μανιταράς



Κινηματογράφος Λουϊζιάνα

Για χρήση οποιουδήποτε περιεχόμενου επικοινωνήστε μαζί μας. © 2010 Copyright Εκδόσεις "ρο"
Επικοινωνία - Email
Επισκέψεις από: 11/10/1999