Αξιούμε!!!

Κάνε δική σου τη σελίδα μας.

Κύρια Σελίδα.

Εμείς...
Χάρτης
Ομιλίες
Έγραψαν...

Τα Σχολεία μας

Εκπαίδευση
Ενημέρωση
Δημοτικό & Νηπιαγωγείο
Γυμνάσιο
Τα παιδιά μας γράφουν

Δημογραφικά Στοιχεία
Κάτοικοι, Κοινοτικό Συμβούλιο, Σχολική Εφορεία

Μαθητές
Ιστορία
Ασχολίες Κατοίκων

Καταστροφή Πολιτιστικής μας κληρονομιάς

Οι "Δικοί" μας Άγιοι
Χερσόνησος Αγίων

Απόστολος Ανδρέας (1)
Απόστολος Ανδρέας (2)

Άγιος Φίλωνας (1)
Άγιος Φίλων (2)
Άγιος Συνέσιος (1)
Αγ. Συνέσιος (2)
Αγία Φωτεινή
Μονή και Θαύματα του Απ. Ανδρέα
H Eπισκοπή Καρπασίας

Εγκλωβισμένοι
Το δράμα των εγκλωβισμένων
Οι εγκλωβισμένοι μας
Δολοφονίες, Ξυλοδαρμοί, Κλοπές
ΚΑΡΠΑΣΙΑ: Οι τελευταίοι των Ευρωπαίων εγκλωβισμένων
Μηνύματα Εγκλωβισμένων
Στο ευρωπαϊκό δικαστήριο οδήγησαν οι Ριζοκαρπασίτες τους Τούρκους

Τα δικά μας
Ριζοκαρπασίτικες Συνταγές
Συντυχάννετε (ομιλείτε) ριζοκαρπασίτικα;
Το χωρκόν μου
Ο καιρός στο Ριζοκάρπασον

Το Ριζοκάρπασον στη μνήμη μας
Σωματεία

Ιστορία
Γεωγραφία
Τοπωνυμία
Παραλίες
Μνήμες

Πρόσωπα
Οι Ριζοκαρπασίτες γράφουν
Χερσόνησος Ηρώων
Αγνοούμενοι
Γιάννης Μανιταράς

Το Μαρίν
Νάσα Παταπίου
Πάρις Αθανασιάδης
Γιάννης/Μαρία


Φωτογραφίες
Φωτογραφίες του χθες  (1)
Νέες ανέκδοτες μαθητικές φωτογραφίες  (2)
Νέες Ανέκδοτες φωτογραφίες  (3)
Ανέκδοτες φωτογραφίες  (4)
Νέες Φωτογραφίες  (5)
Νέες μαθητικές φωτογραφίες  (6)
Φωτογραφίες σήμερα (7)
Φωτογραφίες σήμερα (8)

Μαθητικές (9)

Εφημερίδα Ριζοκαρπάσου
Τεύχος 1
Τεύχος 2
Τεύχος 3

Τεύχος 4
Τεύχος 5

Τεύχος 6
Τεύχος 7
Τεύχος 8

Τεύχος 9


Άλλες ενδιαφέρουσες σελίδες
Τα κατεχόμενα μνημεία μας

Υπουργείο Παιδείας
Κώμα Γιαλού
Νέτα
Επισκοπή Καρπασίας
Lobby for Cyprus
Cypriot Federation

Nepomak
Rizokarpasso fc
Κατωκοπιά



Τηλεφωνικοί κατάλογοι:

ΑΤΗΚ (Κύπρου)

Ο.Τ.Ε (Ελλάδας)

Αρχείο

Τα κυκλάμινα του Ριζοκαρπάσου

Του Άντρου Μιχαηλίδη
Είναι στιγμές που αισθάνεσαι ότι πρέπει να κάνεις μια κατάθεση ψυχής. Προέκυψε η ανάγκη αυτή από την παρουσία μου στην εκδήλωση που οργάνωσαν ο ΚΟΑ και ο ΟΠΑΠ για την απονομή των βραβείων ήθους και αθλητοπρέπειας σε ένα μεγάλο αριθμό αθλητικών σωματείων. Αξίζουν, βέβαια, ένα μεγάλο εύγε τα σωματεία αυτά που πρωταγωνίστησαν με τον δικό τους τρόπο στους αθλητικούς στίβους, όπως ένα μεγάλο εύγε αξίζει στον ΟΠΑΠ και τον ΚΟΑ για την απονομή των ξεχωριστών βραβείων τα οποία συνοδεύονταν και από μια χορηγία, σημαντική οπωσδήποτε για τις προσπάθειες που καταβάλλουν. Πολύ πιο πλούσια όμως, ήταν τα συναισθήματα που προκάλεσε στους παρευρεθέντες η παρουσία πέντε παιδιών του Δημοτικού Σχολείου Ριζοκαρπάσου, στο σχολείο των οποίων απονεμήθηκε ειδικό τιμητικό βραβείο. Πιστεύω πως «ένοχος» σε μεγάλο βαθμό για τη συναισθηματική φόρτιση που δημιουργήθηκε, ήταν ο δημοσιογράφος Σάββας Κοσιάρης, μέλος του Δ.Σ. του ΚΟΑ, που επιμελήθηκε και παρουσίασε το πρόγραμμα της εκδήλωσης. Της απονομής του ειδικού τιμητικού βραβείου στο Δημοτικό Σχολείο Ριζοκαρπάσου προηγήθηκε η προβολή ενός βίντεο διόμισι λεπτών από τη ζωή των παιδιών στο σχολείο τους. Παρουσιάζοντας τα παιδιά στην εκδήλωση, ο Σ. Κοσιάρης είπε τη φράση «τα παιδιά αυτά είναι η πέμπτη και η έκτη τάξη του Δημοτικού Σχολείου Ριζοκαρπάσου, ό,τι και αν σας λεει αυτό». Πέντε παιδιά μόνο, δυο τάξεις σχολείου. Ο Ζαχαρίας Μιχάηλου και ο Γιάννης Συνάινου της πέμπτης τάξης και η Βασούλα Προδρόμου, ο Νικόλας Σώττου και ο Μιχάλης Ανδρέου της έκτης τάξης. Πολλά, πάρα πολλά, λέει ασφαλώς η φράση του συναδέλφου. Πρώτα απ' όλα σηματοδοτεί τη μεγάλη μας ενοχή γιατί παρασυρόμενοι από την έγνοια που μας «δέρνει» να βελτιώνουμε στην «απ΄εδώ μεριά» τα δεδομένα της προσωπικής μας ζωής, ξεχνούμε ότι εκεί στην Καρπασία εξακολουθούν να υπάρχουν εγκλωβισμένοι συμπατριώτες μας που με μοναδικό ηρωισμό και αυτοθυσία αρκούνται στα ελάχιστα και συνεχίζουν να δίνουν τον υπέρτατο αγώνα της επιβίωσης κάτω από συνθήκες που οι περισσότεροι από εμάς αδυνατούμε να αντιληφθούμε. Μια ενοχή που δυστυχώς κάποτε συνοδεύεται και από ένα κακό συναίσθημα «ωχαδελφισμού» για τους εγκλωβισμένους της Καρπασίας, υπό την έννοια ότι ο καταναλωτικός μας αγώνας στην «απ΄εδώ μεριά», δεν χρειάζεται να παρενοχλείται από σκέψεις αναφορικά με «περίεργους» ανθρώπους όπως οι εγκλωβισμένοι(!). Λέει ακόμη η φράση του συνάδελφου, πως έστω πέντε τα παιδιά της πέμπτης και της έκτης τάξης του Δημοτικού Σχολείου Ριζοκαρπάσου, αισθάνονται μαζί με τα άλλα 17 παιδιά του σχολείου τους και τους γονείς, τις γιαγιάδες και τους παππούδες τους που διαμένουν μαζί τους, ότι παρόλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, ανήκουν στην Καρπασία όπως ανήκει σε αυτά η Καρπασία. Το σημείωσε εξάλλου και ο διευθυντής τους Χριστάκης Παρπόττας σε μια σύντομη παρέμβαση του: «Τα παιδιά αυτά, είπε, δεν θέλουν με τίποτε να φύγουν από την Καρπασία. Συζητώ μαζί τους και πάντα αυτό μου λένε». Είναι δεμένα με τη γη τους, δεμένα με την ιστορία τους. Συνδέονται μαζί της με έναν ομφάλιο λώρο που δεν μπορεί να αποκοπεί. Και συμβάλλουν όλοι μαζί οι εγκλωβισμένοι, με τον ακατάλυτο δεσμό που τους ενώνει με τη γη τους και την επιμονή και την υπομονή τους, στο να ξυπνούν σε μας, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση, ενοχές τόσο καλοδεχούμενες για να νικήσουμε το «τέρας» της λήθης. Για να συνεχίσουμε να ελπίζουμε, να θέλουμε και να απαιτούμε να φυσήξει επιτέλους ένας αέρας. Εκτός από το δώρο της παρουσίας τους, τα πέντε παιδιά του Ριζοκαρπάσου έφεραν μαζί τους και τέσσερα φυτά με ανθισμένα κυκλάμινα που τα πρόσφεραν με ευγένεια στους οικοδεσπότες της εκδήλωσης. Και διαβάζοντας από το τετράδιό της ένα συγκλονιστικό λόγο, η μικρή Βασούλα «έξυσε» τα ενδότερα της ψυχής μας λέγοντας: «Τα κυκλάμινα ανθίζουν πάντα στην Καρπασία όπως ανθίζουν οι ελπίδες μας.Τα κυκλάμινα ανθίζουν για όλους μας». Σκεφτόμουν στο τέλος της εκδήλωσης ποια αξία είχαμε όλοι εμείς που παρευρεθήκαμε στην εκδήλωση, και όχι μόνο, μπροστά στην αξία των παιδιών του Ριζοκαρπάσου. Τουλάχιστον, το θερμό και παρατεταμένο χειροκρότημα που προκάλεσε η παρουσία, τα λόγια, και τα κυκλάμινα που πρόσφεραν, μαζί με τα συναισθήματα που μας ξύπνησαν, έδειξε πως άξιζε και πολύ μάλιστα το μακρύ ταξίδι τους από την Καρπασία.

Φιλελεύθερος
18/1/2009

____________________________________________________________________________________________________________________

Χαράτσι ενός ευρώ επέβαλαν οι Τούρκοι στον Απ. Ανδρέα
Εκκλησία και Κυβέρνηση καταδικάζουν την ενέργεια

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ και Εκκλησία καταδίκασαν την απόφαση του κατοχικού καθεστώτος να επιβάλει χαράτσι στους επισκέπτες του κατεχόμενου Μοναστηριού του Αποστόλου Ανδρέα. Ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Κύπρου, χαρακτήρισε απαράδεκτη την κατάσταση και ανακοίνωσε ότι θα διαμαρτυρηθεί τόσο στα Ηνωμένα Έθνη όσο και στην Ευρώπη. Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, ο οποίος σχολίασε την ενέργεια των κατοχικών αρχών να αναγκάζουν τους χριστιανούς να πληρώνουν είσοδο προκειμένου να επισκεφθούν το κατεχόμενο μοναστήρι του Αποστόλου Ανδρέα είπε και τα εξής: Προχθές πρωί μετέβη ο χωρεπίσκοπος Καρπασίας να επισκεφθεί την Μονή γιατί εντός των ημερών πρόκειται να αρχίσουν οι εργασίες συντήρησης της Μονής και ευρέθη προ εκπλήξεως αφού το κάγκελο της Μονής ήταν κλειστό και για να ανοίξει έπρεπε να πληρώσει είσοδο ένα ευρώ. Ο Θεοφιλέστατος διαμαρτυρήθηκε, συνέχισε ο Αρχιεπίσκοπος, και πρόσθεσε πως «οι Τούρκοι επέμειναν ότι για να εισέλθει στη Μονή πρέπει να πληρώσει είσοδο και δικαιολογήθηκαν ότι η είσοδος μπαίνει για να μπορούν να συντηρούν τον βιότοπο της περιοχής του Αποστόλου Ανδρέα». Πιστεύω, ανέφερε ο Μακαριότατος «ότι είναι μια απαράδεκτη κατάσταση, την καταδικάζουμε» και σημείωσε πως επιστρέφοντας από την Αθήνα «θα διαμαρτυρηθώ δριμύτατα και προς τα Ηνωμένα Έθνη και προς την Ευρώπη γιατί δεν πρέπει να εμποδίζουν τους Χριστιανούς από του να πηγαίνουν σε ένα προσκύνημα που πρέπει να το σεβαστούν οι Τούρκοι και ανενόχλητα να επιτρέπουν στους Χριστιανούς μας να πηγαίνουν στους χώρους λατρείας, να τελούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα χωρίς δυσκολίες και εμπόδια». Ο Αρχιεπίσκοπος ανέφερε επίσης ότι «δεν πρόκειται να ανεχθούμε αυτή την κατάσταση, γιατί και εμείς πουθενά σε κανένα τέμενος που ξοδεύει η κυβέρνηση χρήματα και τα συντηρεί, δεν έχουν βάλει είσοδο και δεν χρησιμοποίησαν κανένα λόγο και καμία αφορμή για να εισπράττουν είσοδο όταν θα πηγαίνουν οι μουσουλμάνοι σε οποιοδήποτε τέμενος βρίσκεται στις ελεύθερες περιοχές». Ο Προκαθήμενος θα δώσει επί του θέματος συνέντευξη Τύπου, την Παρασκευή. Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Στέφανος Στεφάνου χαρακτήρισε απαράδεκτο το γεγονός πως οι κατοχικές αρχές ζητούν ένα ευρώ από κάθε προσκυνητή που επιθυμεί να εισέλθει στο κατεχόμενο Μοναστήρι του Αποστόλου Ανδρέα. «Μιλούμε για χώρους λατρείας και αυτά τα θέματα με τους χώρους λατρείας είναι πολύ ευαίσθητα. Σε τελική ανάλυση αυτό είναι και μια ακόμα παρενέργεια από το γεγονός ότι υπάρχει κατοχή», σημείωσε ο Εκπρόσωπος.

Φιλελεύθερος
10/7/2008


Σχόλιο Ιστοσελίδας

"Τι θα έλεγαν οι κατακτητές, αν εμείς οι Ριζοκαρπασίτες παίρναμε από ένα τραπεζάκι και καθόμαστε έξω από το Τεκέ στην Αλυκή, έξω από το τζαμί στη Λάρνακα, έξω από το τζαμί στη Λευκωσία, τα οποία η κυπριακή κυβέρνηση τα συντηρεί συνεχώς και αρχίζαμε να εισπράττουμε 5 ευρώ για κάθε προσκύνημά τους; Δε φτάνει που δεν επιτρέπουν την επιδιόρθωση της Μονής, πέφτουν σε τόσο χαμηλό επίπεδο ώστε να ζητούν τέλος εισόδου στην εκκλησία από τους προσκυνητές. Αν είναι με αυτά τα μέσα, που οι ομοεθνείς του  κ. Ταλάτ, θα μας πείσουν ότι επιδιώκουν ειρήνη, πολύ φοβούμαι ότι είναι ξεκάθαρο ότι αλλού στοχεύουν. ΝΑ είναι πολύ βέβαιοι ότι πήραμε το μήνυμά τους.

Να τους πούμε ακόμα ότι μπορούμε να προσευχόμαστε και απ' έξω, ή ακόμα και από το σπίτι μας χωρίς να σημαίνει ότι θα σταματήσουμε ποτέ να αγωνιζόμαστε για τους τόπους και τις εκκλησίες μας."

Αιώνια Ριζοκαρπασίτης

____________________________________________________________________________________________________________________________________________

To ανοιχτάρι που έμεινε μετέωρο!

Ένα απλό αγγελτήριο για την αναχώρηση. Μια αναχώρηση που επιβεβαίωνε και την επιστροφή. Χωρίς τη λευτεριά που συνυπήρχε στο παλιό εκείνο σύνθημα. Oι νεολαίοι που το φώναζαν τον κάθε Ιούλη μεγάλωσαν κι οι επόμενοι αναγιώθηκαν μέσα στον "εκσυγχρονισμό" των μεσηλίκων. Η Αντριάνα του Παναή γεννήθηκε ανήμερα του Αγίου πριν περισσότερες από εννιά δεκαετίες. Δούλεψε σκληρά, πολύ πριν καθιερωθεί (καθιερώθηκε, τελικά;) η διαφημισμένη ισότητα των φύλων. Περπατητή συνόδευε το γαϊδούρι της μέχρι του Μαύρου, μερικά χιλιόμετρα έξω από το Καρπάσι, γεμίζοντας τα δυο εκατέρωθεν κοφίνια με κάθε λογής ξύλα και κούτσουρα που έβρισκε στο δρόμο. Η μεταποίηση γινόταν επιμελώς και σε καθορισμένες συνθήκες στα καμίνια πολύ πριν υπάρχουν πρότυπα και πιστοποίηση προϊόντων. Τα κάρβουνα έχαιραν της εκτίμησης στην περιοχή. Με πέντε παιδιά η Αντριάνα έμελλε, στα χρόνια που καθένας δικαιούται να ξαποστάσει, να ζήσει μόνη στο Ριζοκάρπασο. Και δεν έφταιγε η αστυφιλία. Κράτησε γερά και με αγάπη τη δική της σκοπιά για είκοσι πέντε και κάτι χρόνια. Όταν οι σωματικές αντοχές εξαντλήθηκαν, περασμένα τα ογδόντα, αναγκάστηκε να έρθει στην οικογένειά της στις ελεύθερες περιοχές. ".Πάρε ό,τι αγαπάμε σ' άλλους τόπους για να πάμε πρόσφυγες σ' αυτήν τη γη." H Αντριάνα πήρε ό,τι αγαπούσε, πιο σωστά ό,τι συμβόλιζε εκείνο που αγαπούσε. Το "ανοιχτάρι", όπως ονόμαζε το επιβλητικό σιδερένιο κλειδί του σπιτιού της που θεωρούσε αρκετό εφόδιο για την "ελεύθερη διακίνηση κι εγκατάσταση". Όλες οι αποφάσεις και τα ψηφίσματα αυτό δεν προνοούσαν; Έριξε μια τελευταία ματιά στο λιτό της σπίτι και την αυλή κι αμπάρωσε καλού-κακού την πόρτα. Μπορεί και να αργούσε να επιστρέψει αλλά δεν μπορεί, θα επέστρεφε. Χαιρέτισε τη γειτόνισσα (δεν ήταν χωριανή, έποικος ήταν αλλά τη γνοιαζόταν). "Γείτον έσhιεις, Θεόν έσhιεις", λέγανε οι παλιοί, μόνο που με τη μεθοδευμένη μαζική μεταφορά τους, πέρα από τις όποιες ανθρώπινες σχέσεις, ο "νέος γείτος" εκδιώκει τους κανονικούς χωρκανούς. Πέρασαν χρόνια σχεδόν δέκα. "Η νεκρώσιμη ακολουθία θα ψαλεί στον ιερό ναό Αγίου Συνεσίου. Η ταφή θα γίνει στο κοιμητήριο Ριζοκαρπάσου". Οι νεκροί δεν θεωρούνται πια άκρως επικίνδυνοι. "Προνομιούχα", λοιπόν, η Αντριάνα. Δεν πρόλαβε να το φιλοσοφήσει αν αυτό σημαίνει πρόοδο! Η ίδια μπορεί και να αισθάνεται τώρα ανακούφιση. Είχε έγκαιρα δώσει στην κόρη της το ανοιχτάρι να το φυλάξει "ώσπου να πάμεν έσσω μας". Ίσως να 'ταν, έστω και τώρα στην τελευταία διαδρομή, η ευκαιρία να ελέγξει η Αντριάνα το εσωτερικό του σπιτιού, την αυλή, την αθασιά και τα "θκυιο συκαλλούρκα". Το ανοιχτάρι ήταν έτοιμο να επιτελέσει το συμβολικό του ρόλο. Έμεινε όμως μετέωρο και τελευταίο χειροπιαστό κατάλοιπο του σπιτιού που μαζί με δεκάδες άλλα κατεδαφίστηκαν πριν μερικούς μήνες από το κατοχικό καθεστώς. "Άμωμοι εν οδώ." άρχισε να ψάλλει ο Παπα-Ζαχαρίας. Την ίδια στιγμή ο μουεζίνης βγήκε μαγνητοφωνημένος από τα μεγάφωνα του διπλανού τζαμιού (άσχετου όπως και όλα τα νεόδμητα τζαμιά με τη μορφή των τουρκοκυπριακών χώρων λατρείας) να προσποιηθεί πως ψάλλει στο "δικό του" Θεό. Ο εννιάχρονος Μάριος γούρλωσε απορημένος τα πράσινά του μάτια. Ακόμα περισσότερο ο Ιωάννης, τεσσάρων χρονών, που δυσκολευόταν να αντιληφθεί τα τεκταινόμενα. Ο επίλογος τραυματικός σε ένα κοιμητήρι με έντονα τα σημάδια της καταστροφής. Τελικά ούτε το δικαίωμα της τελευταίας εγκατάστασης είναι διασφαλισμένο. Αν η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης ξεκινούσε από τα κοιμητήρια και τις εκκλησιές, μπορεί στο ανθρώπινο επίπεδο να είχαμε επιτέλους κάποια ουσιαστικά αποτελέσματα. Σημ.: Παλαιότερα μερικοί γνωστοί ρωτούσαν αν είμαι Κερυνειώτης. Προλαβαίνω το πιθανό ερώτημα: Oύτε από την Καρπασία κατάγομαι. Υπάρχει άλλη, αυτονόητη εξήγηση!

Του Κυριάκου Τσιμίλλη
Φιλελεύθερος 10/7/2008

___________________________________________________________________________________________________________________

Γιορτή για τα 25 παιδιά εγκλωβισμένων

Για τέταρτη κατά συνέχεια χρονιά έγινε στο Γυμνάσιο/ Λύκειο Ριζοκαρπάσου η τελική γιορτή λήξης της σχολικής περιόδου 2007-2008 για τα 25 παιδιά των εγκλωβισμένων της κωμόπολης του Αγίου Συνεσίου που φοιτούν σε αυτό. Ο Πρόεδρος την Βουλής Μάριος Κάρογιαν, σε χαιρετισμό του που διαβάστηκε στην εκδήλωση, απευθύνθηκε στους 8 μαθητές του Γυμνασίου και τους 17 μαθητές του Λυκείου, για να τους εκφράσει τις θερμές του ευχές, την αγάπη του αλλά και τον θαυμασμό του. Παράλληλα τους ευχήθηκε να γευτούν στη ζωή τους πολλές χαρές, που σήμερα δυστυχώς τις στερούνται. Επίσης στις δυο μαθήτριες και τους τέσσερις μαθητές που αποφοίτησαν φέτος από το Λύκειο Ριζοκαρπάσου, ευχήθηκε καλή συνέχεια σε ότι θα κάνουν. Στον αναπληρωτή Γυμνασιάρχη Χριστάκη Βαλέρκο και στους καθηγητές εξέφρασε τα θερμά συγχαρητήρια, και τον θαυμασμό του, για την αποστολή τους που φέρνουν σε πέρας υπό αντίξοες συνθήκες.
Φιλελεύθερος
1/7/2008

______________________________________________________________________________________________________________________

Συνεχίζουν τις απειλές και κακοποιήσεις οι Τούρκοι καταχτητές.

Περιπέτεια Ελληνοκύπριου εγκλωβισμένου.
Στην περιπέτεια του εγκλωβισμένου Χρυσόστομου Στυλιανού από το κατεχόμενο Ριζοκάρπασο, αναφέρεται ο τουρκοκυπριακός Τύπος. Σύμφωνα με τις περιγραφές στο σπίτι του εισήλθε ένας 24χρονος και ασκώντας βία του ζήτησε 1000 ευρώ απειλώντας τον ότι σε περίπτωση που δεν του τα δώσει θα σκοτώσει τον ίδιο και την μητέρα του και θα βάλει φωτιά στο σπίτι τους. Σύμφωνα με τις λεγόμενες αστυνομικές αρχές του ψευδοκράτους, το πρόσωπο αυτό το βράδυ της 12ης Φεβρουαρίου πήδηξε από το συρματόπλεγμα, το οποίο υπάρχει γύρω από το σπίτι, καλώντας τον Στυλιανού να ικανοποιήσει την απαίτησή του μέχρι την επομένη 13 Φεβρουαρίου.

Φιλελεύθερος
16/2/2008

________________________________________________________________________________________________________________

Αύξηση παροχών σε εγκλωβισμένους αγρότες

Καμία διάκριση δεν θα υπάρχει πλέον ανάμεσα σε Ε/Κ αγρότες των ελεύθερων περιοχών και των κατεχομένων. Η Κυπριακή Δημοκρατία βρήκε τις λύσεις που αναζητούσε και έχει αυξήσει κατακόρυφα τις παροχές προς τους εγκλωβισμένους αγρότες. Για το 2007 αντί 210.00 ευρώ (£123.000) που αναμενόταν να παραχωρηθούν, θα δοθούν τελικά 683.000 ευρώ (£400.000) συνολικά από εθνικούς πόρους. Η απόφαση λήφθηκε στην τελευταία συνεδρία του Υπουργικού Συμβουλίου όπου εγκρίθηκε το αναθεωρημένο σχέδιο στήριξης των εγκλωβισμένων, μετά από πρόταση του Υπουργού Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος Φώτης Φωτίου. Με βάση την απόφαση εξισώνονται οι εκταρικές και κεφαλικές επιδοτήσεις που λαμβάνουν οι εγκλωβισμένοι αγρότες με αυτή που παραχωρείται στους αγρότες των ελεύθερων περιοχών. Χρήματα θα καταβληθούν σύντομα σε καλλιεργητές σιτηρών, σε κτηνοτρόφους, σε εσπεριδοκαλλιεργητές και μελισσοκόμους. Για το αναθεωρημένο σχέδιο ενημερώθηκε χθες αντιπροσωπεία των εγκλωβισμένων από τον Υπουργό Γεωργίας. Αντικείμενο της σύσκεψης ήταν η εξεύρεση τρόπων για την πρακτική εφαρμογή της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου, ώστε η στήριξη να φθάνει έγκαιρα στους δικαιούχους. Σύμφωνα με τον κ. Φωτίου η παρεχόμενη οικονομική βοήθεια που προέρχεται από καθαρά εθνικούς πόρους, αποτελεί κυρίως εισοδηματική και ηθική στήριξη προς τους εγκλωβισμένους ώστε να μπορέσουν να επιβιώσουν με αξιοπρέπεια στις κατεχόμενες περιοχές. Εξήγησε πως στα κατεχόμενα δεν εφαρμόζεται το κοινοτικό κεκτημένο και γι' αυτό η απόφαση αφορά την καταβολή εθνικών πόρων.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Φιλελεύθερος 5/1/2008

_________________________________________________________________________________________________________________

Ουγκώ και Τούρκοι
(γράμμα στον Γιώργο Τριλλίδη)

Το 2004 επαναλειτούργησε στα κατεχόμενα το Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου. Από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού στάλθηκαν όλα τα σχολικά εγχειρίδια για τους μαθητές του κατεχόμενου Γυμνασίου, ακριβώς τα ίδια που πήραν και οι μαθητές στην υπόλοιπη ελεύθερη Κύπρο. Όμως, οι κατοχικές αρχές αγρυπνούσαν και αναδίφησαν εξονυχιστικά όλες τις σελίδες, ζητώντας να αφαιρεθούν εκείνες που δεν ήταν αρεστές στους Τούρκους στρατοκράτες. Μιλάμε για πραγματική σφαγή των εγχειριδίων, απ' όλα σχεδόν ζητούσαν να αφαιρεθούν σελίδες, σε μερικά όπως το εγχειρίδιο Ιστορίας απαιτούσαν την αφαίρεση ολόκληρων πολυσέλιδων τμημάτων. Κάθε απλή αναφορά, ακόμη και για τον όρο «κατεχόμενα» ή μια απλή μνεία για τη Μικρασιατική καταστροφή, τους φαινόταν απαράδεκτη και ζητούσαν να σκιστεί η σελίδα. Τη λογοκριτική αυτή διαδικασία διεκπεραίωσαν εντεταλμένα πρόσωπα της ειρηνευτικής δύναμης, κάτω από τον έλεγχο και την εποπτεία των κατοχικών αρχών. Όμως εδώ συνέβηκε κάτι το αξιοσημείωτο. Το πιο σκληρό κείμενο απέναντι στους Τούρκους ήταν το ποίημα του Βίκτωρα Ουγκώ, «Το ελληνόπουλο». Βρίσκεται μέσα στο εγχειρίδιο λογοτεχνίας που τυπώθηκε στην Αθήνα, σε έκδοση του ΟΕΔΒ και διδάσκονται όλοι οι μαθητές στην Κύπρο και την Ελλάδα,. Περιέχει, μάλιστα, στην αρχή του ποιήματος τους στίχους: «Τούρκοι διαβήκαν. Χαλασμός, θάνατος πέρα ως πέρα». Όμως αυτό το ποίημα, που ο Ουγκώ έγραψε μετά την καταστροφή της Χίου, οι Τούρκοι δεν ζήτησαν να αφαιρεθεί. Ούτε καν να το σχολιάσουν ή να δείξουν την παραμικρή δυσφορία. Ο λόγος είναι απλός και δείχνει με πόσον έξυπνο και μεθοδευμένο τρόπο κινούνται οι Τούρκοι. Τότε ήταν η κορύφωση της προσπάθειας της Τουρκίας για να πετύχει την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεών της με την Ενωμένη Ευρώπη. Ο Ουγκώ αποτελεί μείζον κεφάλαιο της γαλλικής και ευρύτερης ευρωπαϊκής λογοτεχνίας, είναι πασίγνωστος λογοτέχνης σε όλη την Ευρώπη. Η πληροφόρηση ότι οι Τούρκοι λογόκριναν κείμενο του Ουγκώ, ξέσχισαν τη σελίδα που περιείχε ποίημά του, θα ξεσήκωνε αντιδράσεις από όλους τους διανοούμενους. Το κατάπιαν λοιπόν και ας είναι τόσο σκληρό κείμενο για τους Τούρκους. Και έδειξαν τη δύναμή τους στον αδύνατο κρίκο, στους Έλληνες λογοτέχνες. Αυτούς, κυριολεκτικά, τους πετσόκοψαν, στέλνοντας και το μήνυμα στους Έλληνες της Κύπρου να κατανοήσουν ποιος κάνει κουμάντο στο νησί. Η μόνιμη στάση της τουρκικής πολιτικής. Σεβασμός και ευπείθεια στους δυνατούς, θρασύτητα και νταηλίκι στους αδύνατους.

του Σάββα Τριμιθιώτη φιλόλογου
Φιλελεύθερος
16/12/2007

___________________________________________________________________________________________________________

Αναμένουν το πράσινο από τους Αττίλες
Έτοιμες οι σκαλωσιές στο Μοναστήρι του Αποστόλου Ανδρέα για να αρχίσουν οι εργασίες συντήρησης

ΤΟΥ ΒΑΣΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Η Διαχειριστική Επιτροπή Αποστόλου Αντρέα αναμένει το πράσινο φως από το καθεστώς της άλλης πλευράς για να αρχίσει τις εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης της Μονής του Αποστόλου Αντρέα. Εκ μέρους της Επιτροπής ο κ. Γιώργος Χριστοδούλου ανέφερε στον «Φ» ότι πριν μερικές μέρες μεταφέρθηκαν σε χώρο της Μονής και οι σκαλωσιές που θα χρησιμοποιηθούν για την εκτέλεση των έργων. Τα σχέδια και η υποδομή είναι έτοιμα και αναμένουμε το πράσινο φως από την άλλη πλευρά, είπε ο κ. Χριστοδούλου. Σύμφωνα με τον ίδιο, παλαιότερα όταν επεσκέφθη το Μοναστήρι ο λεγόμενος πρωθυπουργός Φερτί Σογιέρ, προσεγγίστηκε από μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής και στη διάρκεια ενός καφέ με τον οποίο τον φίλεψαν, τους διαβεβαίωσε πως δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα ούτε φέρει ένσταση στη συντήρηση του Μοναστηριού. Μας είχαν πει ότι μπορούσαμε να αρχίσουμε το Σεπτέμβριο αλλά δεν μας ειδοποίησαν ακόμη, διευκρίνισε ο κ. Χριστοδούλου. Η αναστύλωση-συντήρηση θα γίνει με βάση τα σχέδια που εκπονήθηκαν από καθηγητές του πανεπιστημίου Πατρών οι οποίοι θεωρούνται ειδικοί αφού συμμετέχουν στην αναστύλωση του Σινά, της Ακρόπολης και άλλων μνημείων. Ερωτηθείς σχετικά με την τύχη των κελιών τα οποία βρίσκονται πάνω από την εκκλησία και τα οποία σύμφωνα με τα σχέδια του Ιταλού καθηγητή Τζιόρτζιο Γκρότσι θα κατεδαφίζονταν, ο κ. Χριστοδούλου είπε ότι θα κατεδαφιστεί το εσωτερικό τους και θα μετατραπούν σε χρηστικούς χώρους. Στο πρώτο κελί (ουσιαστικά πρόκειται για τρία δωμάτια) όπου σήμερα βρίσκονται οι Τούρκοι Αστυνομικοί, θα λειτουργήσει μικρό παρεκκλήσι αφιερωμένο στην Παναγία. Για να επιτευχθεί αυτό θα κατεδαφιστούν οι ενδιάμεσοι τοίχοι και θα παραμείνουν οι καμάρες οι οποίες θα συντηρηθούν. Το υπόλοιπο τμήμα θα μετατραπεί σε χώρο κειμηλίων, μουσειακό χώρο κλπ. Όταν εισέλθει κάποιος από το παρεκκλήσι και το αρχονταρίκι, ιδίως το χειμώνα, θα υπάρχει η δυνατότητα να παραμείνουν εκεί (για εκκλησιαστικούς σκοπούς) μέχρι και 300 άτομα είπε ο εκπρόσωπος της Διαχειριστικής Επιτροπής. Παράλληλα, θα διευρυνθεί και ο γυναικωνίτης της Εκκλησίας. Απαντώντας σε άλλη ερώτηση ο κ. Χριστοδούλου είπε πως οι κατασκευές από μπετόν (κολόνες κλπ) θα κατεδαφιστούν και θα αντικατασταθούν από άλλες οι οποίες θα κατασκευαστούν από παραδοσιακό υλικό. Η όψη του Μοναστηριού θα παραμείνει ως έχει επειδή το θέλουμε να είναι συνδεδεμένο με τη μνήμη του λαού, συμπλήρωσε. Οι προτάσεις συντήρησης της Μονής εκπονήθηκαν από καθηγητές του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Πατρών.
Oι προτάσεις
ΤΟ ΠΡΩΤΟ, που καθορίζει και τον χαρακτήρα του συνόλου των προτάσεων, αφορά στο «φυσικό βίο» που χαρακτηρίζεται από πνεύμα προστασίας του ευαίσθητου οικοσυστήματος της περιοχής. Περιλαμβάνει «συγκρατημένες» αναπτύξεις ώστε να εξασφαλίζεται η βιωσιμότητά τους. Υπάρχει προσανατολισμός προς ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ανασχεδιασμό των κτηρίων με κριτήριο την χαμηλή κατανάλωση ενέργειας και καλύτερη βιοκλιμακτική τους συμπεριφορά.
ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ αφορά στον «εκκλησιαστικό βίο» και τη λειτουργία της μονής ως παγκυπρίου προσκυνήματος. Επιχειρείται η ενίσχυση του μοναστηριακού χαρακτήρα χωρίς όμως αλλοίωση του αρχιτεκτονικού χαρακτήρα του. Το κεντρικό συγκρότημα των ναών με τις προσθήκες του και τον ιστορικό ξενώνα του 1919 αποδίδονται σε αποκλειστική εκκλησιαστική χρήση.
ΤΟ ΤΡΙΤΟ επίπεδο στοχεύει στην «παιδεία» των προσκυνητών και επισκεπτών. Αυτή θα εξασφαλιστεί κυρίως μέσα από τις ενημερωτικές εκθέσεις σε ένα κέντρο επισκεπτών (Visitor Centre) που θα περιλαμβάνει την παρουσίαση της ιστορίας της Μονής, χώρο για περιβαλλοντική ενημέρωση, Λαογραφικό Μουσείο, βιβλιοθήκη - αναγνωστήριο, και δύο αίθουσες σεμιναρίων.
ΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ και τελευταίο επίπεδο αφορά στις «εξυπηρετήσεις του κοινού» που επισκέπτεται τη Μονή, όπου με τη δημιουργία διαδρομών περιπάτου, ενός μικρού συγκροτήματος με καταστήματα (βιβλιοπωλείο, αναψυκτικά, ενθύμια κλπ), χώρους υγιεινής και πρόσθετους χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων. ΣΥΝΟΔΙΚΟ ΚΑΙ ΚΕΛΙΑ Το παλαιό Συνοδικό του 1919 θα μετατραπεί σε κελιά των μοναχών ή όσων διαμένουν εκεί, ενώ η αριστερή του πλευρά θα επανέλθει στην προτέρα της χρήσης ως τραπεζαρία. Το υπόλοιπο μέρος θα είναι χώρος φιλοξενίας κληρικών ή και επισήμων. >πραματευτές Το κτίριο που συναντά κανείς όπως εισέρχεται στο χώρο της Μονής και τα οποίο χρησιμοποιείται από εποίκους, θα χρησιμοποιηθεί για να στήσουν τις πραμάτειες τους οι διάφοροι πραματευτάδες που σήμερα βρίσκονται έναντι της εισόδου της εκκλησίας.

Φιλελεύθερος 4/12/2007

__________________________________________________________________________________________________________________

Μνήμη και περηφάνια παρά την κατοχή

Του Ανδρέα Σ. Αγγελίδη* Το τελευταίο δεκαήμερο του μήνα που πέρασε και συγκεκριμένα στις 23 και 27 -Νοεμβρίου, η μνήμη και αξιοπρέπεια του λαού του τόπου τούτου κατέστη πλουσιοτέρα μέσα από δύο εκδηλώσεις με ξεχωριστή σημασία για τον υπερήφανο λαό του τόπου τούτου, ο οποίος όχι μόνο δεν ξεχνά αλλά μάχεται και διεκδικεί το δίκαιο του. Το Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου συμπλήρωσε ενενήντα χρονών ιστορία και προσφοράς στην ελληνική παιδεία και στη διαμόρφωση χαρακτήρων. Τιμήθηκε η τόσο μακρά ιστορική διαδρομή του με μια επετειακή εκδήλωση που έγινε στη Λευκωσία αντί στο δικό του χώρο στο Ριζοκάρπασο, γιατί τελεί υπό απάνθρωπη ομηρία. Οι χαιρετισμοί, η κύρια ομιλία, οι απαγγελίες ποιημάτων από τους μαθητές του και η αναφορά στο χρονικό επαναλειτουργίας του μετά την απόφαση του ΕΔΑΔ το Μάιο του 2001, στην 4η Διακρατική Προσφυγή της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά της Τουρκίας, ανέδειξαν τον πόνο αλλά και την αταλάντευτη καρτερία και θέληση όλων των εκτοπισμένων και εγκλωβισμένων κατοίκων της Καρπασίας, για επιστροφή στις πατρογονικές εστίες και τη διεκδίκηση όλων των δικαιωμάτων τους. Το φρόνημα, το κουράγιο και η αντοχή αναδείχθηκε για μια ακόμη φορά μέσα και από την προσέλευση του κόσμου στην εκδήλωση, ως το κύριο στοιχείο επί του οποίου μπορεί να στηριχθεί η ηγεσία του τόπου, που οφείλει ως ελάχιστο δείγμα αναγνώρισης και σεβασμού των θυσιών του λαού, να λειτουργήσει κατά σύνθεση και σύμπνοια για αντιμετώπιση των μεθοδεύσεων και επιθυμιών της Άγκυρας. Της επετειακής αυτής τελετής για το Ριζοκάρπασο ακολούθησε στις 27 Νοεμβρίου, μια άλλη εξίσου σημαντική εκδήλωση αυτή της παρουσίασης του Λευκώματος Φωτογραφιών του Ελληνικού Γυμνασίου Αμμοχώστου. Μια εκδήλωση η οποία για τους εκτοπισμένους κάτοικους, αλλά και τους φίλους της Αμμοχώστου βοήθησε ώστε, να ξαναζωντανέψει μέσα από τις 840 τόσες φωτογραφίες με τις επεξηγηματικές λεζάντες, έντονα το αίσθημα της αδικίας για την πόλη που κρατά έρημη παράνομα ο κατακτητής. Φωτογραφίες συνετέλεσαν μέσα από τις μνήμες στην ενδυνάμωση και μ' αυτό τον τρόπο της αντοχής και θέλησης για απελευθέρωση της πόλης. Μια εργασία φύλαξης, συζήτησης και παρουσίασης που έγινε κατά εξαίρετο τρόπο από το Κρατικό Αρχείο σε συνεργασία με τον Σύλλογο Αποφοίτων και Φίλων του Ελληνικού Γυμνασίου Αμμοχώστου. Αρχειακό υλικό το οποίο τελικά διασώθηκε τελικά μετά από μια περιπετειώδη «διαδρομή» από την περίκλειστη πόλη μέχρι την Αγγλία και με προσπάθεια διάσωσης τους από τρεις πρώην Υπουργούς της Κυπριακής Δημοκρατίας (Γιώργο Ιακώβου, Χριστόφορο Χριστοφίδη και Κλαίρη Αγγελίδου). Κληρονομιά ιστορική και πολιτιστική που αναδεικνύεται τώρα μέσα από το φωτογραφικό αυτό Λεύκωμα, για να υποδεικνύει το ιστορικό χρέος και καθήκον της γενιάς μας να αποτινάξει τη φοβέρα που διαφεντεύει ως παράνομη κατοχή και διαίρεση για πέραν των 33 συνεχών ετών την ελεύθερη εγκατάσταση, διακίνηση και δράση στη πόλη, κατά το αναφαίρετο ατομικό και θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, των νομίμων ιδιοκτητών της. Άλλωστε ο υπέροχος και αξέχαστος εκείνος νέος μαθητής του Γυμνασίου Αμμοχώστου, ο Πετράκης Γιάλλουρος ήξερε, ακολούθησε και μας δίδαξε τον δρόμο και τον αγώνα της τιμής και του καθήκοντος. Του ίδιου του στέρησαν τότε οι Άγγλοι κατακτητές πέραν από την ίδια του τη ζωή, το δικαίωμα της αποφοίτησης από το ιστορικό τούτο σχολείο όπως το στερεί για 33 χρόνια η Τουρκία από τις νεότερες γενιές των Αμμοχωστιανών. Καθήκον απελευθέρωσης που βαραίνει κάθε διεκδικητή του δικαίου. Αυτό το καθήκον υπενθυμίζουν τέτοιες εκδηλώσεις και επιβεβαιώνουν το ότι δεν ξεχνούμε.

*Ο Ανδρέας Σ. Αγγελίδης είναι Βουλευτής ΔΗ.ΚΟ
Φιλελεύθερος 4/12/2007

____________________________________________________________________________________________

Η αναστύλωση άργησε 37 χρόνια
Επιδεινώνεται συνεχώς η κατάσταση της σκλαβωμένης Μονής του Αποστόλου Ανδρέα

 Η τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Μονή του Αποστόλου Αντρέα, δεν είναι σημερινή. Προβλήματα στα κτίρια διαπιστώθηκαν και πριν την τουρκική εισβολή και συγκεκριμένα από το 1970 προγραμματίστηκε η συντήρησή της. Ακολούθησε η εισβολή και η επόμενη φορά που επιχειρήθηκε αυτοψία ήταν το 1997, όταν το Επιστημονικό Τεχνικό Επιμελητήριο (ΕΤΕΚ) απέστειλε αντιπροσωπεία του η οποία, ύστερα από επιθεώρηση, διαπίστωσε ανάμεσα σε άλλα ότι ειδικά τα πρόσθετα τμήματα της μονής που κατασκευάστηκαν με οπλισμένο σκυρόδεμα, άρχισαν να αποσαρθρώνονται, για αυτό έπρεπε να εκτελεστούν εργασίες κατεδάφισης και ακολούθως αναστύλωσης τμημάτων. Τον Ιανουάριο του 2000, μετά από πολλές προσπάθειες και ατέρμονες συζητήσεις, επετεύχθη συμφωνία που θα επέτρεπε στην UNOPS, με χρηματοδότηση προγραμμάτων του ΟΗΕ και της κυβέρνησης των ΗΠΑ (UNDP και USAID), να εργαστεί για την αναστύλωση και διατήρηση δυο από τους πιο γνωστούς πολιτιστικούς, θρησκευτικούς και αρχαιολογικούς χώρους της Κύπρου: Της Ιεράς Μονής Αποστόλου Ανδρέα στην κατεχόμενη Καρπασία και του Τεκκέ Hala Sultan στη Λάρνακα. Οι εργασίες στον Τεκκέ ολοκληρώθηκαν, ενώ η αναστύλωση της Μονής Αποστόλου Αντρέα, παρόλον ότι στηριζόταν από την κυβέρνηση και την επίσημη Εκκλησία, δεν άρχισαν ποτέ, λόγω των αντιδράσεων της Διαχειριστικής Επιτροπής της Μονής. Στόχος της αναστύλωσης της Μονής ήταν η επίλυση σοβαρών προβλημάτων, τα οποία έχουν προκύψει κυρίως, από τη φθορά του χρόνου, τη χρήση υλικών μη συμβατών με την μορφολογία και τον κατασκευαστικό χαρακτήρα της, τις προσθήκες στον όροφο στη νότια και ανατολική όψη που στηρίζονται στους τοίχους του Ναού και του Μεσαιωνικού Ναϊσκου, δημιουργώντας φορτίσεις αποσταθεροποίησης στο Ναό και το καμπαναριό και την άμεση γειτνίαση με τη θάλασσα και την διάβρωση που προκαλεί. Η πρώτη φάση του έργου συμπεριελάμβανε κυρίως περίφραξη της περιοχής και συντήρηση και κατασκευή δρόμων και χώρων στάθμευσης, και τοπιοτέχνηση με κόστος $600.000,00. Η δεύτερη φάση του περιελάμβανε την επιδιόρθωση και ανακαίνιση έξι υφιστάμενων υποστατικών για να χρησιμοποιούνται από τον ιερέα, το βοηθό του και την καλογριά. Η εργασία αυτή άρχισε το Νοέμβριο του 2001 και συμπληρώθηκε τον Ιούνιο του 2002 και στοίχισε περίπου $660.000,00. Η τρίτη και τελευταία φάση του Έργου περιλαμβάνει την αναστύλωση και διατήρηση του Μεσαιωνικού Ναϊσκου, του κυρίως Ναού, του κτιρίου δυτικά του Ναού και του Νεοκλασικού κτιρίου βορειοδυτικά του Ναού. Η εργασία αυτή υπολογίστηκε να στοιχίσει ένα εκατομμύριο δολάρια αλλά δεν εκτελέστηκε. Είχε ανατεθεί στον Ιταλό καθηγητή Τζιόρτζιο Γκρότσι ο οποίος εργάστηκε για την αναστύλωση και διατήρηση αρχαίων μνημείων όπως είναι το Κολοσσαίο, το Πάνθεον, ο Πύργος της Πίζας, η Αγία Σοφία, η Παναγία των Παρισίων, οι Πυραμίδες της Γκίζας, το ιστορικό κέντρο της Βηρυτού και του Τουπρόβνικ και άλλα. Το ΕΤΕΚ τόνιζε από τότε, ότι υπάρχει άμεση ανάγκη αναστύλωσης και συντήρησης της Μονής επειδή οι καταστροφές από τη μη συντήρηση, τις υφιστάμενες επεμβάσεις και την επίδραση της θάλασσας είναι πολύ σοβαρές και δεν επιτρέπουν καθυστερήσεις. Ο φωτογραφικός φακός του Ανδρέα Μανόλη, αποτύπωσε τα σημάδια της εγκατάλειψης που είναι εμφανέστατα στο κτίριο της σκλαβωμένης Μονής. Μεγάλο τμήμα του Μοναστηριού χρειάζεται άμεση επιδιόρθωση και συντήρηση, διαφορετικά με την πάροδο του χρόνου, η ζημιά θα είναι ακόμη χειρότερη, ενδεχομένως και ανεπανόρθωτη. Η ταυτότητα της Μονής Η Ιερά Μονή του Αποστόλου Ανδρέα αποτελείται από τον Μεσαιωνικό Ναΐσκο (πάνω από το Αγίασμα) που χρονολογείται από τον 14° αιώνα και τον Ναό του Αποστόλου Ανδρέα με τα υποστατικά από τον 19° και 20° αιώνα καθώς και το Νεοκλασικό κτίριο. Προειδοποίηση για το μπετόν Σύμφωνα με τις προ δεκαετίας διαπιστώσεις του ΕΤΕΚ, η κατάσταση των στοιχείων οπλισμένου σκυροδέματος εμπνέει ανησυχία. Αν και οι κατασκευές αυτές δείχνουν να συμπεριφέρονται καλά αυτή τη στιγμή, η συνεχής έκθεση τους στο εχθρικό παραθαλάσσιο περιβάλλον και η πιθανότητα καταπόνησης τους από σεισμικά φορτία θα οδηγήσουν οπωσδήποτε σε καταστροφικά αποτελέσματα, προειδοποιούσε το Επιμελητήριο. SOS στον Πρόεδρο Στις 28 Νοεμβρίου 2003 το ΕΤΕΚ με επιστολή προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, επεσήμαινε και τα εξής: Στη Μονή Αποστόλου Ανδρέα οι προσθήκες στην οροφή της Εκκλησίας (αποσαθρωμένο σκυρόδεμα, οροφή από αμίαντο, πατώματα από αποσαρθρωμένη ξυλεία, οξειδωμένοι σιδηροδοκοί) έχουν υποστεί μεγάλες βλάβες και θα πρέπει να αφαιρεθούν στο μεγαλύτερο τους μέρος για το καλό του Ναού. Θέση ΕΤΕΚ είναι ότι κάτω από αυτές τις συνθήκες και για να μη χαθεί η ευκαιρία συντήρησης και αποκατάστασης του μνημείου πρέπει να συνεχίσει η εφαρμογή της μελέτης (Γρκότσι) ως έχει. Τα τμήματα που θα κατεδαφιστούν και για τα οποία υπάρχει αμφισβήτηση, θα πρέπει να αποτυπωθούν, να αριθμηθούν και να επανέλθουν στη θέση τους όταν και εφόσον η Πολιτεία και η Εκκλησία το αποφασίσουν. Διαφωνία αρχαιολόγων Πέραν της Διαχειριστικής Επιτροπής, αντιδράσεις προκλήθηκαν και από το Σύνδεσμο Αρχαιολόγων ο οποίος στις 4 Ιουνίου 2003 υπεστήριξε ότι το μνημείο στο σύνολο του συνιστά αδιαίρετη θρησκευτική, ιστορική, εθνική, αρχαιολογική, αρχιτεκτονική, καλλιτεχνική και περιβαλλοντική ενότητα και ως τέτοια πρέπει να τύχει απόλυτης προστασίας.
ΤΟΥ ΒΑΣΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Φιλελεύθερος 2/12/2007

_______________________________________________________________________________________________

Μήνυμα συμφιλίωσης από τον Απ. Ανδρέα

Έκκληση στους εγκλωβισμένους του Ριζοκαρπάσου να έχουν μεταξύ τους αγάπη και επίσης να αγαπούν τους Τουρκοκύπριους απηύθυνε ο Χωρεπίσκοπος Καρπασίας Χριστόφορος κατά το κήρυγμά του χθες στην ιστορική Μονή του Αποστόλου Ανδρέα. Το μίσος, η κακία και η διχόνοια φέρνουν δεινά επεσήμανε και πρόσθεσε: Και γι' αυτό υποφέρουμε σήμερα στην Κύπρο, επειδή δεν είχαμε μεταξύ μας ειρήνη και αγάπη. Ο Χωρεπίσκοπος συνέστησε στους εγκλωβισμένους να εκκλησιάζονται και να παίρνουν την ευλογία του Θεού. « Ο Θεός θα σας βοηθήσει και θα σας δώσει υπομονή για να περάσουν αυτά τα δύσκολα χρόνια», ανέφερε. Ο Χωρεπίσκοπος Καρπασίας εξήρε την προσφορά του Οικονόμου της Μονής του Απόστουλου Ανδρέα, Παπαζαχαρία και τόνισε ότι για 33 χρόνια διακονεί πιστά τις εκκλησίες της Καρπασίας και τους εγκλωβισμένους. Ως ένδειξη εκτίμησης και ως ευλογία ο κ. Χριστόφορος πρόσφερε στον πατέρα Ζαχαρία ένα επιστήθιο σταυρό. Ο Χωρεπίσκοπος τέλεσε τη Θεία Λειτουργία στην εορτάζουσα χθες Μονή του Αποστόλου Ανδρέα την οποία, εκτός των εγκλωβισμένων, παρακολούθησαν πλήθος πιστοί από διάφορες περιοχές της Κύπρου. Μετά τη Θεία Λειτουργία στο αρχονταρίκι της Μονής ο Χωρεπίσκοπος συναντήθηκε με τους μαθητές του Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου του Ριζοκαρπάσου στους οποίους δώρισε βιβλία.
ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΒΙΚΕΤΟΣ
Φιλελεύθερος 30/11/2007

______________________________________________________________

90χρονα του κατεχόμενου Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου.

 Στις αρχές του περασμένου αιώνα, ξεκίνησε η λειτουργία του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου και 90 χρόνια μετά, συνεχίζει ακόμα την ιστορική του πορεία. Μέσα στις δύσκολες συνθήκες της αγγλικής αποικιοκρατίας, το Γυμνάσιο γαλουχούσε τους έφηβους της ηρωικής Καρπασίας. Ήρωες του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ όπως ο Πετράκης Γιάλλουρος και ο Παναγιώτης Κάσπης αποφοίτησαν από το ιστορικό σχολείο. Αργότερα, στα πρώτα 14 χρόνια της ανεξαρτησίας, το Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου συνέχισε το έργο της αγωγής και της μόρφωσης των νέων της περιοχή. Όμως η σημαντική αυτή προσφορά του, διακόπηκε βίαια όταν η τουρκική λαίλαπα σκόρπισε στο νησί μας τον όλεθρο και την καταστροφή, το τραγικό καλοκαίρι του ΄74. Πριν από τρία χρόνια, το κατεχόμενο σχολείο επαναλειτούργησε, αναπτερώνοντας τις ελπίδες των εγκλωβισμένων μας και δίνοντας νέα πνοή στην κατεχόμενη κοινότητα. Τα παιδιά του Ριζοκαρπάσου που αναγκάζονταν μετά την αποφοίτησή τους από το Δημοτικό να εγκαταλείψουν την γενέτειρα τους, μπορούν τώρα να φοιτούν στο εξατάξιο Γυμνάσιο. Τα πιο πάνω, ανέφερε μεταξύ άλλων ο Υπουργός Παιδείας Άκης Κλεάνθους σε χαιρετισμό του στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε χθες, για τα 90χρονα του κατεχόμενου Γυμνασίου, τονίζοντας ότι αποτελεί ένα ιστορικό γεγονός που δίκαια τιμάται.
Φιλελεύθερος 24/11/2007

________________________________________________________________________________________________________

Οδοιπορικό στην Καρπασία
Εικόνες πλήθος, καταιγισμός εικόνων, αποτυπωμένων στη μνήμη των κυττάρων μας.

ΤΗΣ ΝΑΣΑΣ ΠΑΤΑΠΙΟΥ
 Οδοιπορώ εσαεί «κατά τα εωθινά μέρη της νήσου», όπως θα συνηγορούσε ο μεγάλος γεωγράφος, ο Στράβων από την Αμάσεια του Πόντου. Οδοιπορώ προς την ακραία Καρπασία ως ευλαβής προσκυνητής του Δεινάρετου Άκρου, όπου ή Ιερά Μονή του Αποστόλου Ανδρέα, του από αιώνων συμβόλου της Ορθοδοξίας, αλλά και του απώτατου, του ανατολικότερου άκρου του Ελληνισμού. Η Καρπασία ως ωραία και μόνη με κυριεύει, όπως ακριβώς ο γενέθλιος χώρος του μεγάλου ποιητή των Ωδών. Την αντικρύζω από μακριά, τη φαντάζομαι, την υμνώ, την ονειρεύομαι, την προσφωνώ, την χαιρετώ ως περικλεεστάτη και ως γη μακάρων. Δεν λησμονώ την καρδιά της Χερσονήσου, την κωμόπολη Ριζοκαρπάσου, που χτυπά, εξακολουθεί να χτυπά και να αντιστέκεται. Εικόνες πλήθος, καταιγισμός εικόνων, αποτυπωμένων στη μνήμη των κυττάρων μας. Εκεί ο χώρος όπου ανεφοδιάζονταν οι Σταυροφόροι, δύο μόλις βήματα από τους Αγίους Τόπους. Εδώ το 1191 στο Ακρωτήριο του Αποστόλου Ανδρέα, στο Δεινάρετον Ακρον κατέφυγε ο Ισαάκιος Κομνηνός, ανύσας μηδέν ο αλητήριος κατά τον Έγκλειστο, όπου τότε φαίνεται υπήρχε εκεί ένα οχυρωμένο Αββαείο. Αλήθεια δεν αποτελεί θαύμα ότι στην Καρπασία έχει καταγραφεί και διεσώθη το δημοτικό άσμα, στο οποίο αναφέρεται ο Νικηφόρος Φωκάς που ως γνωστό, αφού πρώτα απελευθέρωσε την Κρήτη, στη συνέχεια απάλλαξε την Κύπρο από τους Αραβες; Αλλά και η προσφώνηση στον ελευθερωτή, όπως υμνεί ο ανώνυμος ποιητής: Καλώς τον μπάρμπα τον Φουκά/ τον μπάρμπα Νικηφόρο. Το σιλίχνιον των αλεξανδρινών παπύρων, δηλαδή το λευκό ψωμί, λέξη που απαντάται στο Βυζάντιο, διασώζεται σήμερα και στην κωμόπολη Ριζοκαρπάσου. Ζύμωναν επίσης αφράντες και αφραντούθκια (λεξη γαλλικής προέλευσης, δηλαδή πρόσφορα) που μόνο στο Ριζοκάρπασο κατασκευάζονται με ουρά ή χωρίς ουρά, τα οποία μετέφεραν στις 30 Νοεμβρίου στο Μοναστήρι του Αποστόλου Ανδρέα και τα πρόσφεραν στους προσκυνητές. Πρόκειται για μικρά μόνο παράδειγματα για να συνειδητοποιήσουμε πόσο βαθειές είναι οι ρίζες μας και να ερμηνεύσουμε τον χαρακτήρα της βαθύρριζης Καρπασίας που ακόμα αντιστέκεται. Ομολογώ πως όταν μικρή ξεδιψούσα με τα χαρίεντα διάφανα νερά των αλακατιών του Ριζοκαρπάσου, με μια μικρή αντουλιά (νεροκολοκύθα), αγνοούσα ή μάλλον αγνοούσαμε πως η λέξη αντουλιά είχε εξ αίματος συγγένεια με το αρχαίο ρήμα αντλώ. Εξ άλλου και τα κατάλοιπα της Φραγκοκρατίας και της Βενετοκρατίας στη γλώσσα μας, έδωσαν ίσως περισσότερη χάρη και ποίηση στην Κυπριακή διάλεκτο και ιδιαίτερα στην Καρπασίτικη, αλλά και γενικά στους τρόπους και τη συμπεριφορά των Κυπρίων. Η μεγάλη μορφή της βενετοκρατούμενης Κύπρου ο Φλώριος Βουστρώνιος διέσχισε την Καρπασία και με τη γραφίδα του, πέρασε στην Ιστορία που συνέγραψε το κάλλος τόσο της Χερσονήσου, όσο και της λαμπρής κωμοπόλεως. Εκεί γράφει, ευωδιάζει το λασμαρί, το φυτό του Αγίου Ιωάννη (το βάλσαμο) και το φασκόμηλο. Επίσης αναφέρει ότι στο Ριζοκάρπασο και στη γύρω περιοχή υπάρχουν πάμπολλες εκκλησίες, όπου σε πολλές από αυτές μπορεί κανείς να θαυμάσει ψηφιδωτά και τοιχογραφίες. Τέτοια κατάλοιπα υπάρχουν σήμερα στον Αγιο Φίλωνα Αγριδίων Καρπασίας και στην Αγία Μαύρη. Το τελευταίο παρεκκλήσι είχε την τύχη να επισκεφθεί και να θαυμάσει τις τοιχογραφίες του ο Σεφέρης.

Η ανεξάντλητη θάλασσα
Η Καρπασία υπήρξε η κομητεία και η βαρωνία των Φράγκων και των Ενετών. Ρουχάδες, Βερνήδες, Δενόρες, Φαβρίκιοι και τέλος οι Βενετοί Ιουστινιανοί. Και αυτός ο Στέφανος Λουζινιάν, του οποίου το έργο αποτελεί πολυτιμότατη πηγή της Ιστορίας της Κύπρου υπενθυμίζει ότι το Ριζοκάρπασο ήταν φέουδο της πρόγιαγιάς του της Ισαβέλλας, από τον ένδοξο οίκο των Λουζινιάν. Ο μέγας τραγικός Αισχύλος αποφαίνεται: Έστιν θάλασσα τις νυν κατασβέσαι. Ενώ ο Νομπελίστας απλώς επαναλαμβάνει: Τη θάλασσα, τη θάλασσα, ποιος θα μπορέσει να την εξαντλήσει. Ο Καρπασίτης τέλος ποιητάρης συνεχίζει, ερωτικά και άκρως συγκινητικά, με τους στίχους του την μακραίωνη πορεία της γλώσσας και της φυλής μας: Τόσον πογύριν ο γιαλός πότε θα πογυρίσω να πέσω μες στ' αγκάλια σου να σε γλυκοφιλήσω.

Τόπος λατρείας της Αφροδίτης
Η λατρεία της Αφροδίτης δε βρίσκεται μόνο στην Πάφο. Τόπος λατρείας της υπήρξε και η ακραία Καρπασία. Στην τοποθεσία Κάστρος φαίνεται να ήταν οικοδομημένος ο ναός της Ακραίας Αφροδίτης, προς τη βόρεια πλευρά του Αποστόλου Ανδρέα, Άδυτος γυναιξί και αόρατος, κατά Ηρόδοτο και Στράβωνα. Με όσα κατέγραψε για την καρπασίτικη ομορφιά στα τέλη του 19ου αιώνα ο Αθανάσιος Σακελλάριος ο Αγιοπετρίτης συμφωνεί και ο Αμερικανός Williams το 1928 στο National Geographic Magazine, όπου σημειώνει ότι οι γυναίκες του Ριζοκαρπάσου είναι ωραίες, κτενίζουν τα μαλλιά τους σε μακριές πλεξούδες και βαδίζουν με το κορμί στητό και με τρόπο, θα έλεγε κανείς βασιλικό. Τέλος ας ακούσουμε και πάλι τον Καρπασίτη ποιητάρη να υμνεί τις γυναίκες της γενέτειρας του:
Στην Πάφον εγεννήθηκεν λαλούν η Αφροδίτη
 αλλά στο Ριζοκάρπασον στα κάλλη εβκήκεν τρίτη.
Η ωραία και μόνη Καρπασία, το μάγο οινόπνευμα, όπως θα έλεγε ο Αλεξανδρινός, με παρακινεί καθ' εκάστην να ασκώ τη μνήμη μου για χάρη της.
Λέμπος, ο Λάρης ποταμός Λεμπρικαστή,
Λευκόνησος. Τα νερά της ρίζας. Τα νερά της Πλάκας.
Τα νερά τα Σέλενα.
Σύρριζα μας ξερίζωσαν από το χώμα
.
Φιλελεύθερος
21/10/2007

_______________________________________________________________________________________________________________

Θρήνος για το Ριζοκάρπασο

ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΜΑΡΑΓΚΟΥ
Πήγα το Σαββατοκυρίακο στο Ριζοκάρπασο. Το ξέρω το χωριό και το αγαπώ από παλιά. Γνώρισα τα παλιά τα σπίτια με τα μαρμάρινα υπέρθυρα με σχέδια που στην Κύπρο τα συναντάς μόνο σε παλάτια και δημόσια κτήρια της Φραγκοκρατίας. Οι καμάρες του καρπασίτικου σπιτιού που ήταν πάντα ανοικτές προς το νότο έχουν μια αφάνταστη αρμονία. Τα σπίτια είναι αραιά κτισμένα μέσα σε φρακτές που τις έκλειναν τεράστιες ορθογώνιες πέτρες. Πρόκειται για έναν κόσμο του Ομήρου και των Φράγκων, των Ενετών των Βυζαντινών. Από τον Μάιο οι Τούρκοι με δυο τεράστιες μπουλντόζες έχουν ρίξει 400 παλιά σπίτια, ανάμεσα σ' αυτά και διαμάντια της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς του νησιού. Το χωριό είναι γεμάτο χαλάσματα, πέτρες, σκόνη, χώμα. Στον δρόμο προς τον Άγιο Ανδρέα οι μπουλντόζες έχουν στοιβάσει μια θλιβερή σειρά από τα απομεινάρια των σπιτιών και της ιστορίας μας. Έχουν ρίξει τους παλιούς ελιόμυλους με τις μεγάλες πέτρες με τη γελοία δικαιολογία ότι τα κτίρια ήταν ετοιμόρροπα. Δεν ξέρω τι να κάνουμε και σε ποιους να απευθυνθούμε για να σταματήσει αυτό το κακό. Σαν επίκληση για ένα από τα ωραιότερα μέρη της Κύπρου ξαναδιάβασα το κείμενο της Νάσας Παταπίου, που είχε την τύχη να γεννηθεί στο Ριζοκάρπασο. Το σπίτι του γιατρού Νικία που ακόμα στέκει. Τα εκπληκτικά υπέρθυρα των Καρπασίτικων σπιτιών, πέτρες και χώμα .Τα βενετσιάνικα κατάλοιπα. Ό,τι έχει μείνει. Οι μπουλντόζες δουλεύουν ακόμα.
Φιλελεύθερος
21/10/2007

 

 

 

 

_________________________________________________________________________________________________________________

Αλλοτριώνουν την κατεχόμενη Καρπασία

Το καθεστώς συνεχίζει την πολιτική Ντενκτάς με ξεπούλημα της γης

Άναρχη δόμηση και τεράστια καταστροφή του περιβάλλοντος
Η λεβεντογέννα περιοχή της Κύπρου, η μαρτυρική Καρπασία, από Χερσόνησος των Αγίων μετατράπηκε σε χερσόνησο των Αχρείων, σε γη της αδιαφορίας και της καταστροφής . Ουδείς Τ/κ αρμόδιος ενδιαφέρεται για την περιοχή αυτή η οποία έχει εγκαταλειφθεί στους έποικους. Μετά την εισβολή το κατοχικό καθεστώς θεώρησε σκόπιμο να εγκαταστήσει στην Καρπασία τους άξεστους Τούρκους από τα βάθη της Μικράς Ασίας επιτυγχάνοντας με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια. Η παρουσία και μόνο των κουβαλητών θα υποχρέωνε τις χιλιάδες, τότε, εγκλωβισμένους να εγκαταλείψουν την περιοχή και να μεταβούν στις ελεύθερες περιοχές.Επίσης θα απαλλάσσονταν οι Τ/κ και οι μορφωμένοι έποικοι των πόλεων από την παρουσία τωνανθρώπων αυτών που τα ήθη-έθιμα αλλά και πολιτισμός τους διαφέρει πολύ από αυτά των μεσαίων Τούρκων. Παράλληλα, με την άφιξη χιλιάδων Τούρκων στο νησί, τόσο ο εγκάθετος τότε της Άγκυρας, Ντενκτάς,αλλά και οι εκάστοτε εθνικιστικές ψευδοκυβερνήσεις αποσκοπούσαν να αυξήσουν τον τουρκικό πληθυσμό στο νησί χωρίς να ενδιαφέρονται για το ποιόν τους .
Με το άγχος της μετάθεσης στην Καρπασία ζουν οι «δημόσιοι» υπάλληλοι, οι «αστυνομικοί», οι εκπαιδευτικοί και ενώ το καθεστώς χρησιμοποιεί το χαρτί της μετάθεσης εναντίον αυτών που διαπράττουν πειθαρχικά παραπτώματα.
Οι Τ/κ της περιοχής είναι πρόσφυγες από τα Κόκκινα εξ ου και πολλοί μιλούν την ελληνική. Τα προβλήματά τους και οι προστριβές τους με τους έποικους είναι συνεχή, άσχετα αν πολλά από αυτά δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Πολλοί Τ/κ ισχυρίζονται ότι το καθεστώς έχει παραχωρήσει υπερβολικά προνόμια στους έποικους σε βάρος των ιδίων επειδή σε κάθε τους πρόβλημα έχουν συμπαραστάτη και υποστηρικτή την «πρεσβεία» της Τουρκίας. Από την πλευρά τους οι έποικοι εκφράζουν παράπονα για διακρίσεις σε βάρος τους, μάλιστα δε για να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, ίδρυσαν κόμματα, τα διέλυσαν ενώ τώρα ιδρύθηκε το Κίνημα «Πολιτική για τον Λαό», υπό την ηγεσία του στενού φίλου και ομοϊδεάτη του Ταγίπ Ερντογάν, Αχμέτ Γιονλουέρ, τέως Διευθυντή της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υπηρεσιών του ψευδοκράτους. Για χρόνια η χερσόνησος και συγκεκριμένα η περιοχή από το Ριζοκάρπασο μέχρι τον Απόστολο Ανδρέα στερείτο ηλεκτρικού ρεύματος. Τελείως απρόσμενα το κατοχικό καθεστώς επέδειξε ενδιαφέρον για μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος κάτι που ξεσήκωσε τις περιβαλλοντικές οργανώσεις των κατεχομένων καθ’ ότι η περιοχή έχει κηρυχθεί προστατευόμενη.
Το θέμα εκκρεμεί ενώπιον «δικαστηρίων» ενώ συνεχίζονται οι διάφορες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας. Οι μόνοι που συμφωνούν στη μεταφορά ρεύματος είναι οιέποικοι οι οποίοι αφθονούν στην περιοχή. Εκτός από τους Ε/κ οικολόγους - περιβαλλοντιστές και οι πρέσβεις των ΗΠΑ, Αγγλίας, ΕΕ έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου από τη μεταφορά, κάτι που εξόργισε τους εθνικιστές που ισχυρίζονται ότι με τις δηλώσεις τους οι διπλωμάτες αναμιγνύονται στα εσωτερικά του ψευδοκράτους. Αφού το κατοχικό καθεστώς έβγαλε στο σφυρί τις ε/κ περιουσίες σε όλη την έκταση των κατεχομένων και αποκόμισε τεράστια οικονομικά οφέλη, θεώρησε σκόπιμο να επεκτείνει την «αποστολή» του και στην Καρπασία. Για την ανάπτυξη γης στην περιοχή απαραίτητη ήταν και είναι η μεταφορά ρεύματος. Άσχετα αν εξέδωσε «διάταγμα» για να περιορίσει την οικοδόμηση της χερσονήσου, οι έχοντες ισχυρές πλάτες πέτυχαν και απόκτησαν τεράστιες εκτάσεις και εξασφάλισαν άδειες οικοδομής. Επειδή η γη που ενδιαφέρονταν οι μεγαλοκαρχαρίες «ανήκε» στους έποικους , μεγάλος αριθμός αυτών τσέπωσε τα εκατομμύρια και εγκατέλειψε την Κύπρο και όπως έγραφε Τ/κ δημοσιογράφος «με τα χρήματα που εισέπραξαν έχουν η δυνατότητα να αγοράσουν ολόκληρα χωριά στην Τουρκία».

Μυστικά σχέδια σε εξέλιξη
Στις 10-9-07 η «Ορτάμ» σε αποκαλυπτικό άρθρο για την Καρπασία με τίτλο «Μυστικά σχέδια για την Καρπασία», γράφει ότι η ψευδοκυβέρνηση υποσχέθηκε σε τέσσερις μεγάλες τουρκικές και ξένες εταιρείες άδειες για ανέγερση ξενοδοχείων. Μεταξύ των αιτητών για ανέγερση πολυτελούς ξενοδοχείου στη Χρυσή Ακτή είναι και ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου «Άρτεμις», ο οποίος τυγχάνει συγγενής του πρώην Υπουργού άνευ χαρτοφυλακίου της Τουρκίας αρμόδιου για κυπριακές υποθέσεις Αμπντουλατίφ Σενέρ.

Επενδύσεις εκατομμυρίων για τετελεσμένα
Το καθεστώς έμμεσα προτρέπει τους ενδιαφερόμενους να προχωρήσουν σε ανέγερση μεγάλων έργων όπως το Πορτ Μπαρμπαρός στη Γιαλούσα, προκειμένου οι Ε/κ να μην έχουν αξιώσεις για επιστροφή της περιοχής σε περίπτωση συμφωνίας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Κίπρις» (17-8-07) η εταιρεία Romeo BayGolfκαι Marina Resortαποτάθηκε στις «αρχές» για μίσθωση έκτασης 1200-1600 στρεμμάτων σε απόσταση 3 χλμ από το Ριζοκάρπασο για επενδύσεις ύψους
140.000.000 στερλινών υπό τον όρο το συμβόλαιο να είναι διάρκειας 99 χρόνων. Η εταιρεία δεν θα περιοριστεί μόνο στο γήπεδο γκολφ ( 18/27 οπών) αλλά θα ανεγείρει πολυκατοικίες 100 διαμερισμάτων, 300 επαύλεις, ξενοδοχείο 250 κλινών, υδροπάρκο και νοσοκομείο 60 κλινών. Ιδιοκτήτες της εταιρείας είναι Τούρκοι, Άγγλοι και Ισραηλίτες. Πολλοί σχετίζουν τις πρόσφατες δηλώσεις Ταλάτ και του «υπουργού» Συγκοινωνιών Σαλίχ Ουσάρ για αναβάθμιση του
αεροδρομίου Λευκονοίκου με τα έργα που προγραμματίζονται στην Καρπασία.

Άγνωστη περιοχή για πολλούς
»Στα μέσα Σεπτεμβρίου η εταιρεία δημοσκοπήσεων Prologue Consulting Ltd διενήργησε δημοσκόπηση με δείγμα 500 ατόμων με ερωτήσεις που αφορούσαν την Καρπασία.
»Το 69% του δείγματος δήλωσε ότι επισκέπτεται σπάνια την Καρπασία, το 17% τακτικά, ενώ
ένα 13% δεν την έχει επισκεφθεί ποτέ. Ακόμη και έποικοι που ζουν σε άλλα σημεία των
κατεχομένων δεν την έχουν επισκεφθεί κατά 22%.
»Το 66% των επισκέψεων οφείλεται σε εκδρομές για τη φυσική ομορφιά της, το 16% για
επισκέψεις συγγενικών προσώπων και το 8% για τη θάλασσά της.
»Το σύνολο σχεδόν του δείγματος (99,8%) υποστηρίζει ότι η
τουριστική ανάπτυξη της Καρπασίας πρέπει να γίνει με σεβασμό στο περιβάλλον και προστασία της φυσικής ομορφιάς. »Για τη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας το 78% απάντησε ότι η ενέργεια πρέπει να εξασφαλιστεί από τον ήλιο και τον αέρα.

Φθίνουν συνεχώς οι κατεχόμενες περιοχές
Ο ΣΑΛΟΣ από την πρόθεση μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος και η ταχύτητα με την οποία η λεγόμενη Αρχή Ηλεκτρισμού τοποθέτησε τους πασσάλους υποχρέω σε την τ/κ Ενωση Συντακτών να επισκεφθεί την Καρπασία και να ενδιαφερθεί για τα προβλήματα της περιοχής. Η επίσκεψη πέραν των 30 δημοσιογράφων (16-9-07) στέφθηκε με επιτυχία καθότι πληροφορήθηκαν από πρώτο χέρι και επί τόπου τα προβλήματα. Στην Κώμη Κεπήρ πληροφορήθηκαν ότι ενώ καταβάλλεται προσπάθεια για ανάπτυξη του αγροτουρισμού, η λειτουργία του εκεί λατομείου καταστρέφει ό,τι έχει κτιστεί στον τομέα του τουρισμού.
Στη Γαλάτεια πληροφορήθηκαν ότι το καθεστώς αφαίρεσε από τη δικαιοδοσία
του «δήμου», έκταση 300 στρεμμάτων και το παλαιό στρατόπεδο καθώς και το
δικαίωμα έκδοσης αδειών οικοδομής, με αποτέλεσμα η περιοχή να έχει κατακλυστεί με παράνομες οικοδομές. Σε χειρότερη θέση βρίσκεται η Γιαλούσα. Το οδικό δίκτυο είναι κατεστραμμένο, δεν υπάρχει στην κωμόπολη. Οι νέοι -και όχι μόνο- αντιμετωπίζουν πρόβλημα εξεύρεσης εργασίας με αποτέλεσμα όλοι να μεταναστεύουν. Στο Ριζοκάρπασο οι δημοσιογράφοι άκουσαν τον «δήμαρχο» να εκφράζει τα παράπονά του επειδή η περιοχή έχει παραμεληθεί τα τελευταία 30 χρόνια, για έλλειψη εκπαιδευτικών, στελεχωμένου υγειονομικού κέντρου.

Σπύρου Αθανασιάδη
Φιλελεύθερος
7/10/2007

 


English


Ελληνικοί Ραδιοσταθμοί
 

 


Οι εφημερίδες έγραψαν για το Ριζοκάρπασον


Σχολιάζουμε, Κρίνουμε, Επικρίνουμε



Ευρωπαϊκή Ένωση


Κυπριακή Δημοκρατία


Ανακοινώσεις


Έφηβος Βουλευτής



Πρώτο Κουδούνι


Γιάννης Μανιταράς



Κινηματογράφος Λουϊζιάνα

Για χρήση οποιουδήποτε περιεχόμενου επικοινωνήστε μαζί μας. © 2010 Copyright Εκδόσεις "ρο"
Επικοινωνία - Email
Επισκέψεις από: 11/10/1999