Αξιούμε!!!

Κάνε δική σου τη σελίδα μας.

Κύρια Σελίδα.

Εμείς...
Χάρτης
Ομιλίες
Έγραψαν...

Τα Σχολεία μας

Εκπαίδευση
Ενημέρωση
Δημοτικό & Νηπιαγωγείο
Γυμνάσιο
Τα παιδιά μας γράφουν

Δημογραφικά Στοιχεία
Κάτοικοι, Κοινοτικό Συμβούλιο, Σχολική Εφορεία

Μαθητές
Ιστορία
Ασχολίες Κατοίκων

Καταστροφή Πολιτιστικής μας κληρονομιάς

Οι "Δικοί" μας Άγιοι
Χερσόνησος Αγίων

Απόστολος Ανδρέας (1)
Απόστολος Ανδρέας (2)

Άγιος Φίλωνας (1)
Άγιος Φίλων (2)
Άγιος Συνέσιος (1)
Αγ. Συνέσιος (2)
Αγία Φωτεινή
Μονή και Θαύματα του Απ. Ανδρέα
H Eπισκοπή Καρπασίας

Εγκλωβισμένοι
Το δράμα των εγκλωβισμένων
Οι εγκλωβισμένοι μας
Δολοφονίες, Ξυλοδαρμοί, Κλοπές
ΚΑΡΠΑΣΙΑ: Οι τελευταίοι των Ευρωπαίων εγκλωβισμένων
Μηνύματα Εγκλωβισμένων
Στο ευρωπαϊκό δικαστήριο οδήγησαν οι Ριζοκαρπασίτες τους Τούρκους

Τα δικά μας
Ριζοκαρπασίτικες Συνταγές
Συντυχάννετε (ομιλείτε) ριζοκαρπασίτικα;
Το χωρκόν μου
Ο καιρός στο Ριζοκάρπασον

Το Ριζοκάρπασον στη μνήμη μας
Σωματεία

Ιστορία
Γεωγραφία
Τοπωνυμία
Παραλίες
Μνήμες

Πρόσωπα
Οι Ριζοκαρπασίτες γράφουν
Χερσόνησος Ηρώων
Αγνοούμενοι
Γιάννης Μανιταράς

Το Μαρίν
Νάσα Παταπίου
Πάρις Αθανασιάδης
Γιάννης/Μαρία


Φωτογραφίες
Φωτογραφίες του χθες  (1)
Νέες ανέκδοτες μαθητικές φωτογραφίες  (2)
Νέες Ανέκδοτες φωτογραφίες  (3)
Ανέκδοτες φωτογραφίες  (4)
Νέες Φωτογραφίες  (5)
Νέες μαθητικές φωτογραφίες  (6)
Φωτογραφίες σήμερα (7)
Φωτογραφίες σήμερα (8)

Μαθητικές (9)

Εφημερίδα Ριζοκαρπάσου
Τεύχος 1
Τεύχος 2
Τεύχος 3

Τεύχος 4
Τεύχος 5

Τεύχος 6
Τεύχος 7
Τεύχος 8

Τεύχος 9


Άλλες ενδιαφέρουσες σελίδες
Τα κατεχόμενα μνημεία μας

Υπουργείο Παιδείας
Κώμα Γιαλού
Νέτα
Επισκοπή Καρπασίας
Lobby for Cyprus
Cypriot Federation

Nepomak
Rizokarpasso fc
Κατωκοπιά



Τηλεφωνικοί κατάλογοι:

ΑΤΗΚ (Κύπρου)

Ο.Τ.Ε (Ελλάδας)

Αρχείο

Μνήμες Ριζοκαρπάσου

Το πρώτο 1Οήμερο Σεπτεμβρίου 1960 πέντε Ελλαδίτες καθηγητές αποβιβαστήκαμε στη Λεμεσό.
Προορισμός μας το Ριζοκάρπασον για να υπηρετήσουμε στο Ελληνικό Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου ΚΥΠΡΟΥ.

Η διαδρομή μεγάλη. Αναζητούμε ταξί. Είμαστε πέντε. Και οι αποσκευές μας. Δεν βρίσκουμε αμέσως ταξί που θα μπορούσε να μας εγγυηθεί μετάβαση γρήγορη και χωρίς απρόοπτα ενδεχομένως. Επιβιβαστήκαμε τελικά σε ένα-όχι όπως το θέλαμε - αφού ο οδηγός φάνηκε πρόθυμος να μας εξυπηρετήσει.
Δεν αργήσαμε να πληροφορηθούμε ότι ο ταξιτζής μας ήταν... Τούρκος. «κουμπωθήκαμε» κάπως αλλά δεν δείξαμε ούτε απαρέσκεια ούτε ανησυχία. Είμαστε όμως προσεκτικοί στις κουβέντες μας. Αμέσως μετά τη Γιαλούσα το ταξί μας μάς «άφησε». Παρά τις προσπάθειες του οδηγού το ταξί μας έμενε νεκρό, ακίνητο σαν πεισματωμένο γαϊδούρι. Και η ώρα ήταν περασμένη. Ευτυχώς δεν άργησε να πλησιάσει ένα μικρό φορτηγό. Ο ιδιοκτήτης, καλόκαρδος και φιλότιμος Ριζοκαρπασίτης, προσφέρθηκε να μάς μεταφέρει εκείνος στο Ριζοκάρπασον.

Προτού φτάσουμε στην Κύπρο, έδωσα μια ματιά στο χάρτη της Μεγαλονήσου. Ένα περίεργο συναίσθημα με κυρίευσε, όταν είδα το Ριζοκάρπασον στο άκρο της στενής λωρίδας, που ξέκοψε προκλητικά από τον κορμό του υπόλοιπου νησιού και σαν φτερό αεροπλάνου τράβηξε ανατολικά. Απόμακρο και απομονωμένο. Καλύτερα έτσι, σκέφτηκα, γιατί και ο τόπος θα έχει τη δική του φυσιογνωμία και οι άνθρωποι την ιδιατερότητά τους. Δεν έπεσα έξω. Προσηνείς, ευγενικοί και φιλικοί όλοι οι συνάδελφοι. Αδιατάρακτη συνεργασία και αρμονική συμπόρευση στην επίτευξη του παιδευτικού στόχου.
Ευγνώμων μνεία: Ζαχαρίας Κουλίας, ο Γυμνασιάρχης μας. Σοβαρός, γνωστικός, αξιοπρεπής, σεβαστός από μικρούς και μεγάλους. Παντελής Ταουσιάνης, Λευτέρης Γιάλλουρος, Ζαχαρίας Σιαλής, Ανδρέας Κληρίδης, Θεόδωρος Κουρεμέτης, Γεώργιος Λάγιος, Βασίλης Σαρκισιάν. Εργατικοί, ευσυνείδητοι, φιλότιμοι. Αίγλη Ζαχαρίου, Νίκη Σούκουλη, αγαπητές σε όλους συνάδελφοι, με τη χάρη και το μεράκι της ηλικίας τους. Αγαπητός συνάδελφος και φίλος παιδικός Νικόλαος Ν. Κρεμμύδας, Στέλιος Καρατσανίδης, το ζεύγος Τσιμπονάκη, Δημήτριος Δρίτσας και ο υπογραφόμενος. Οι τελευταίοι έξι καινούργιοι. Και όλοι μαζί οι προτελευταίοι των Μοϊκανών... Το Σχολείο χτισμένο σε μια από τις ωραιότερες τοποθεσίες της κωμόπολης. Διδακτήριο ευρύχωρο, ευήλιο, ευάερο, ολοφώτεινο, με θέα αμφιθαλάσσια. Συνεργασία δασκάλων και μαθητών ζηλευτή. Υψηλή η επίδοση των μαθητών μας. Ήταν ίσως τότε η ρωμαντική εποχή της Παιδείας. Κάποιοι προικισμένοι με τη σφραγίδα της δωρεάς. Η ταπεινή μου κρίση τους εντάσσει στη χορεία των εκλεκτών με τους οποίους συμπορεύθηκα στη διάρκεια της καθηγητικής μου σταδιοδρομίας. Πόσο ανοιχτόκαρδα γελούσαν οι μαθητές μας κάθε φορά που προσπαθούσαμε να μιμηθούμε το δικό τους γλωσσικό ιδίωμα.

* * *
Απέριττοι και γνήσιοι οι Ριζοκαρπασίτες, όπως η Γη που τους γέννησε η αμόλυντη. Στη μνήμη μου δεν έχει μείνει τίποτε το δυσάρεστο. Γιάννης Σταυρινός Οικονομίδης, δικηγόρος - λογοτέχνης - Ζαχαρίας Κουλίας, ο Γυμνασιάρχης - Χριστόδουλος Λαζαρίδης, φαρμακοποιός - παπα-Στυλιανός - πάτερ-Κλεόπας - Βαρνάβας Φραγκούδης, αυτοκινητιστής και άλλοι εξαίρετοι άνθρωποι καθ' όλα αγαπητοί συνιστούν ένα μέρος του παλζ των φίλωνμας Ριζοκαρπασιτών εκείνης της εποχής και δεν μπορούμε να τους ξεχάσουμε.
Οι φιλικές μας συναντήσεις δεν ήταν τυπικές και άχρωμες. Συζητούνταν θέματα της επικαιρότητας, διατυπώνονταν απόψεις και προβληματισμοί, εκφράζονταν ανησυχίες... Χώροι προτίμησης ο Άγιος Φίλωνας, ο Απόστολος Ανδρέας, το ήσυχο καφενείο τ' Άη Συνέση, οι συζητήσεις μου γύρω από θέματα σύγχρονης Ιστορίας με τον αείμνηστο Γιάννη Σταυρινό Οικονομίδη. Ο Γιάννης Οικονομίδης ήταν ένας συμπαθέστατος άνθρωπος, τα μάτια του, δυο ζωηρές γαλάζιες χάντρες πίσω από τα άσπρα γυαλιά του' λογοτέχνης και κριτικός, συγκροτημένος, ήταν θαυμαστής του Ελευθερίου Βενιζέλου και βαθύς γνώστης της εποχής του. Από κάθε συζήτηση με τον Οικονομίδη έφευγα σοφότερος.

* * *
Γραφική και λοφώδης η Χερσόνησος της Καρπασίας. Στην περιοχή του Ριζοκαρπάσου δεν συναντάς ορεινούς όγκους ή άγριους βράχους. Οι λοφίσκοι ξεχωρίζουν στις λεπτομέρειές τους. ακόμα και οι χαράδρες φαίνονται καλογραμμένες. τόπος ήμερος, απαλός, φιλόξενος λες και έγινε έτσι για να κερδίζει την αγάπη και τη φιλοπονία των ανθρώπων που τον κατοικούν και να αιχμαλωτίζει την ψυχή εκείνων που τον επισκέπτονται. Μέρη σημαδεμένα από το Θεό. Ένας κατακλυσμός ομορφιάς τους ανοιξιάτικους και θερινούς μήνες που σφύζει αδιάκοπα, αγκαλιάζει τη θεοχάραχτη περιοχή και παρακινεί την ψυχή να τραγουδάει σαν αριστευμένη κοπελίτσα. Χαρά Θεού με πρώτο φιλοχορευτή τον Έρωτα που διεγείρει κάθε φυσική μορφή, έντομα, λουλούδια, δέντρα και ζώα και τα καλεί να συμμετάσχουν στο προαιώνιο πανηγύρι της δημιουργικής αναπαραγωγής.
Ας είχε κανείς πολλά ζευγάρια μάτια να βλέπει και να θαυμάζει την ποικιλοχρωμία και την πολυμορφία σ' αυτή τη μικροσκοπική γωνιά του Σύμπαντος της Δημιουργίας, να λατρέψει χαριτωμένες θεότητες και ν' αντικρύσει κανονικά σχήματα και συμμετρικές αναλογίες, που συνισταμένη τους είναι η φυσική αρμονία που τίποτε δεν την διαταράσσει εξόν από τον άνθρωπο.
Σαν περπατούσες ακόμα και τη νύχτα, δίχως φεγγάρι και δίχως άστρα, η ατμόσφαιρα δεν ήταν ολοσκότεινη, όπως σε άλλα μέρη, λες και κάποια απροσδιόριστη πηγή εξέπεμπε αμυδρό φως για να μετριάζει τη σκοτεινότητα. Κι' αν η ψυχή βάραινε κάπως, όμως αυτή η ατμόσφαιρα σου έδινε τη γεύση του μυστηρίου.

* * *
Α! εκείνοι οι ξωμάχοι. Δεκάδες τα τρακτέρ ξεκινούσαν κάθε πρωί για ν' αυλακώσουν την Άγια Γη, ν' ανασκάψουν τα χώματα του κάμπου και της πλαγιάς, για τη σπορά, το φύτεμα του καπνού, τα κηπευτικά. Λιοκαμένοι, με χέρια σκεβρωμένα, γεμάτα ρόζους. Σε χαιρετούν με παλάμες σκληρές σα φλούδα αγριόδεντρου. Δεν δίσταζες να πιάσεις και να φιλήσεις αυτά τα χέρια, αυτά τα άγια εργαλεία που συμπλήρωσαν με το μόχθο τους το έργο του Θεού σ' αυτήν τη Γη της Καρπασίας, ζώντας πάντα κοντά στο Θεό και τη Γη τους, δίπλα στις εικόνες και τους τάφους των προγόνων τους' εδώ θα γεράσουν και θα γυρίσουν κι' αυτοί σαν ώριμοι καρποί στα ίδια αυτά χώματα τα ποτισμένα με ιδρώτα και αίμα.
Μου ήταν πάντα ευχάριστο ν' ανταλλάσσω λόγια φιλικά με έναν ξωμάχο. Πέθανε. Πήγα στην κηδεία του. Καθώς τον παρατηρούσα, θυμήθηκα ένα ποίημα του Γεράσιμου Μαρκορά, επτανήσιου ποιητή:
Δε θα ξυπνήσει' αλίμονο! για το φτωχό
ασπρομάλλη πόσκαψε κάμπους και βουνά,
δυό πήχες τόπο μοναχά
τώρα γι' αυτόν θα σκάψουν άλλοι!

* * *
Η μνήμη ξαναγυρίζει σε κείνα τα χρόνια προσπαθώντας να ξεχωρίσει πρόσωπα και περιστατικά, χρώματα και γλυκιές ακαθόριστες εντυπώσεις, όνειρα και πραγματικότητες. Τώρα δεν ξέρω αν στην Καρπασία κελαηδούν τα πουλιά, όπως τ' αηδόνια στις Πλάτρες, αν ανθίζουν τα λουλούδια κι αν καρποφορούν τα δέντρα.
ΣΗΜΕΡΑ  βλέπω κάποιες εικόνες-φωτογραφίες. Άντρες, γυναίκες, ιερωμένοι. Στα πρόσωπα, στις στάσεις, στην ακινησία ανάγλυφη η οδύνη, ο πόνος, η κοχλάζουσα εσωτερική διαμαρτυρία, όμως και η εγκαρτέρηση, η αταλάντευτη εμμονή στην ιδέα του δικαίου, η αναπαλλοτρίωτη αγάπη για τον τόπο, η ατσαλένια θέληση ελεύθερων πολιορκημένων.
Από πού αντλεί την αδαπάνητη αυτή ενέργεια το αθέατο μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης;
Όταν σκέφτεσαι το τότε και το τώρα, στην ψυχή σου σηκώνεται τρικυμία μου την συνταράζει ως τα κατάβαθα.


Αριστομένης Κ. Γεωγράτος
Σπαρτιά, Κεφαλονιάς

(Από το περιοδικό Καρπασία τεύχος 2ον)
 


English


Ελληνικοί Ραδιοσταθμοί
 

 


Οι εφημερίδες έγραψαν για το Ριζοκάρπασον


Σχολιάζουμε, Κρίνουμε, Επικρίνουμε



Ευρωπαϊκή Ένωση


Κυπριακή Δημοκρατία


Ανακοινώσεις


Έφηβος Βουλευτής



Πρώτο Κουδούνι


Γιάννης Μανιταράς



Κινηματογράφος Λουϊζιάνα

Για χρήση οποιουδήποτε περιεχόμενου επικοινωνήστε μαζί μας. © 2010 Copyright Εκδόσεις "ρο"
Επικοινωνία - Email
Επισκέψεις από: 11/10/1999