Αξιούμε!!!

Κάνε δική σου τη σελίδα μας.

Κύρια Σελίδα.

Εμείς...
Χάρτης
Ομιλίες
Έγραψαν...

Τα Σχολεία μας

Εκπαίδευση
Ενημέρωση
Δημοτικό & Νηπιαγωγείο
Γυμνάσιο
Τα παιδιά μας γράφουν

Δημογραφικά Στοιχεία
Κάτοικοι, Κοινοτικό Συμβούλιο, Σχολική Εφορεία

Μαθητές
Ιστορία
Ασχολίες Κατοίκων

Καταστροφή Πολιτιστικής μας κληρονομιάς

Οι "Δικοί" μας Άγιοι
Χερσόνησος Αγίων

Απόστολος Ανδρέας (1)
Απόστολος Ανδρέας (2)

Άγιος Φίλωνας (1)
Άγιος Φίλων (2)
Άγιος Συνέσιος (1)
Αγ. Συνέσιος (2)
Αγία Φωτεινή
Μονή και Θαύματα του Απ. Ανδρέα
H Eπισκοπή Καρπασίας

Εγκλωβισμένοι
Το δράμα των εγκλωβισμένων
Οι εγκλωβισμένοι μας
Δολοφονίες, Ξυλοδαρμοί, Κλοπές
ΚΑΡΠΑΣΙΑ: Οι τελευταίοι των Ευρωπαίων εγκλωβισμένων
Μηνύματα Εγκλωβισμένων
Στο ευρωπαϊκό δικαστήριο οδήγησαν οι Ριζοκαρπασίτες τους Τούρκους

Τα δικά μας
Ριζοκαρπασίτικες Συνταγές
Συντυχάννετε (ομιλείτε) ριζοκαρπασίτικα;
Το χωρκόν μου
Ο καιρός στο Ριζοκάρπασον

Το Ριζοκάρπασον στη μνήμη μας
Σωματεία

Ιστορία
Γεωγραφία
Τοπωνυμία
Παραλίες
Μνήμες

Πρόσωπα
Οι Ριζοκαρπασίτες γράφουν
Χερσόνησος Ηρώων
Αγνοούμενοι
Γιάννης Μανιταράς

Το Μαρίν
Νάσα Παταπίου
Πάρις Αθανασιάδης
Γιάννης/Μαρία


Φωτογραφίες
Φωτογραφίες του χθες  (1)
Νέες ανέκδοτες μαθητικές φωτογραφίες  (2)
Νέες Ανέκδοτες φωτογραφίες  (3)
Ανέκδοτες φωτογραφίες  (4)
Νέες Φωτογραφίες  (5)
Νέες μαθητικές φωτογραφίες  (6)
Φωτογραφίες σήμερα (7)
Φωτογραφίες σήμερα (8)

Μαθητικές (9)

Εφημερίδα Ριζοκαρπάσου
Τεύχος 1
Τεύχος 2
Τεύχος 3

Τεύχος 4
Τεύχος 5

Τεύχος 6
Τεύχος 7
Τεύχος 8

Τεύχος 9


Άλλες ενδιαφέρουσες σελίδες
Τα κατεχόμενα μνημεία μας

Υπουργείο Παιδείας
Κώμα Γιαλού
Νέτα
Επισκοπή Καρπασίας
Lobby for Cyprus
Cypriot Federation

Nepomak
Rizokarpasso fc
Κατωκοπιά



Τηλεφωνικοί κατάλογοι:

ΑΤΗΚ (Κύπρου)

Ο.Τ.Ε (Ελλάδας)

Αρχείο

ΚΑΡΠΑΣΙΑ: Οι τελευταίοι των Ευρωπαίων εγκλωβισμένων

Οδοιπορικό και εικονική ξενάγηση του Γκίντερ Φερχόιγκεν

Οδήγησα περίπου οκτώ ώρες και κατά τη διάρκεια της επιστροφής, τα βλέφαρά μου με πρόδωσαν δύο-τρεις φορές. Το βράδυ είχα την αίσθηση ότι κοιμήθηκα εντός δευτερολέπτων επί πολλούς αιώνες. Όμως, όταν άνοιξα τα μάτια μου ήταν μόνο τρεις την αυγή. Καρφωμένο στο μυαλό μου το βλέμμα της μικρής Ελένης, η απορημένη ματιά του μικρού Ζαχαρία, ο αδιόρατος φόβος μιας εγκλωβισμένης, η παρουσία ενός μυστικού «αστυνομικού», η απογοήτευση του Γκίντερ Φερχόιγκεν. Τον οποίο θεωρώ λίαν σεβαστό και αν είχα την εξουσία θα του επέτρεπα να απευθυνθεί ώρες ολόκληρες προς τον κυπριακό λαό πριν από το δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου. Ίσως ο ίδιος να θεώρησε ως αγνωμοσύνη το γεγονός ότι δεν κατέστη δυνατό να μιλήσει στο λαό και ίσως να έχει και δίκαιο αν ληφθεί υπόψη ότι έπραξε αρκετά για την Κύπρο.
Kρίμα που δεν ήταν χθες μαζί μας στην αποστολή για την Καρπασία. Πραγματικά έχασε. Όχι την παρέα μας, διότι ίσως δεν ήταν και η καλύτερη. Έπρεπε να ήταν μαζί μας ως απλός πολίτης και όχι ως αρμόδιος Επίτροπος για τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άλλωστε, ίσως με αυτό τον τρόπο περνούσε απαρατήρητος γλιτώνοντας και τη ρετσινιά ότι συμπεριφέρεται σαν αξιωματικός των Ναζί. Έπρεπε να ήταν μαζί μας στο οδόφραγμα. Να ήταν υποχρεωμένος να παρουσιάσει το διαβατήριό του όταν περνούσε από την υπό τον έλεγχο της Δημοκρατίας περιοχή της Λευκωσίας στην κατεχόμενη Λευκωσία. Ίσως θυμόταν για λίγο το Βερολίνο. Μόνο που εκεί θα περνούσε από ένα κράτος αναγνωρισμένο σε άλλο, επίσης αναγνωρισμένο. Μόνο που εκεί υπήρχε το τείχος και η διαίρεση ήταν πιο εμφανής σε σχέση με τη δική μας περίπτωση που κάποιος μπορεί να θεωρήσει απλώς ότι πηγαίνει εκδρομή. Ίσως μάλιστα να υποχρεωνόταν να παρατυπήσει και λίγο αν βρισκόταν στην παρέα μας. Διότι, εδώ στην Κύπρο, πολλοί δημοσιογράφοι όταν διαβαίνουν τα σημεία ελέγχου προς τα κατεχόμενα, δεν δηλώνουν την ταυτότητά τους αν και αυτό τους στερεί από κάποιες διευκολύνσεις. Γιατί δεν το πράττουν άραγε; Δεν το πράττουν για να μην υποχρεωθούν να αναμένουν μέχρι να βρεθεί υπάλληλος του Γραφείου Τύπου του καθεστώτος να τους συνοδεύσει στον προορισμό τους. Κατά πάσαν πιθανότητα αυτός ο υπάλληλος δεν θα είναι ένας συνηθισμένος υπάλληλος αλλά ένας μυστικός «αστυνομικός».
Αλήθεια, θα διερωτάτο ο κ.Φερχόιγκεν τι είδους «Δημοκρατία» είναι αυτή, στην οποία ένας δημοσιογράφος συνοδεύεται από αστυνομικό και όταν καλύπτει και τα πιο απλά θέματα.
Θα αναχωρούσαμε με τον κ. Φερχόιγκεν για το Ριζοκάρπασο και ίσως εσυγκινείτο καθώς περνούσαμε από τον κάμπο της Μεσαορίας αναλογιζόμενος πως αυτά κάποτε ανήκαν στους Ελληνοκύπριους. Σίγουρα θα σκεπτόταν ότι τώρα βρίσκονται υπό κατοχή και στο κάτω-κάτω της γραφής σε μια ευρωπαϊκή χώρα βρε αδελφέ. Ίσως να έπεφτε το μάτι του στις χιλιάδες μαργαρίτες και τα μενεξεδάκια που φυτρώνουν κάθε χρόνο τέτοια εποχή κατά μήκος του δρόμου και όχι μόνο. Θα τα έβλεπε να λυγίζουν κάθε φορά που περνάει ένα όχημα λες και κάνουν υπόκλιση όπως οι ηθοποιοί στο τέλος της παράστασης. Δεν πρόκειται ακριβώς για παράσταση. Πρόκειται για ένα δράμα τριάντα ετών το οποίο θα διαπιστώσει όταν φτάσουμε στο Ριζοκάρπασο.
Ίσως διαπίστωνε ο κ. Φερχόιγκεν ότι η κατάσταση των δρόμων της αντίπερα όχθης είναι αρκετά καλή, παρόλο το εμπάργκο που τους επεβλήθη. Θα έβλεπε τα τεμένη συντηρημένα και τις εκκλησίες εγκαταλελειμμένες και λεηλατημένες, εκτός και αν μετετράπησαν σε τζαμιά ή μουσεία. Αν δεν ενοχλούσε τον υπάλληλο του Γραφείου Τύπου, ο κ. Φερχόιγκεν θα μπορούσε να πλησιάσει μία από αυτές. Βεβαίως η κόπρος ή το κόπρι που υπήρχε σε αρκετές, οι οποίες είχαν μετατραπεί σε μάντρες, έχει καθαριστεί. Αλήθεια σε ποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα συνάντησε παρόμοια φαινόμενα ο κ. Φερχόιγκεν; Το λιγοστό κόπρι το οποίο είδαμε στην εκκλησία έξω από το Μπογάζι (έναντι των αποθηκών καυσίμων) ίσως αποδίδετο από τον υπάλληλο του Γραφείου Τύπου, σε αδέσποτα πρόβατα.
Βρήκαν την πόρτα ανοικτή και μπήκαν. Είμαι σίγουρος, πως ο Γκίντερ Φερχόιγκεν θα παρατηρούσε ότι στην εκκλησία δεν υπήρχε ούτε πόρτα ούτε παράθυρα. Πού να πήγαν άραγε; Πού πήγαν οι σκάμνοι, οι σταυροί, οι εικόνες, η Αγία Τράπεζα; Για το Θεό κ. Φερχόιγκεν, πού πήγε το πάτωμα; Αφαίρεσαν τα μάρμαρα και τα πήραν, να τα κάνουν τι;
Θα παρατηρούσε ο κ. Φερχόιγκεν ότι η ρωγμή πίσω από τον τοίχο του ιερού φτάνει και μέχρι τα πέντε εκατοστά σε ορισμένα σημεία. Ίσως παρατηρούσε επίσης ότι στους τοίχους υπάρχουν ζωγραφισμένα τα γυμνά σώματα γυναικών. Θα παρατηρούσε επίσης ότι υπάρχουν πολλές λέξεις γραμμένες και μια καρδιά με δύο αρχικά γράμματα. Ίσως να διερωτάτο τι απέγιναν τα προϊόντα της λεηλασίας και στο τέλος, ίσως να έλεγε στον εαυτό του: «Βρε τους άθλιους!».
Προτού εξέλθει της εκκλησίας, ίσως έπεφτε το μάτι του σε ένα κερί. Το μοναδικό κερί το οποίο φέρει μία κορδέλα όπως αυτές που κρατούν οι πιστοί το Πάσχα. Ίσως πατούσε το άδειο κουτί των τσιγάρων και όταν έβγαινε από εκεί θα έπεφτε το μάτι του στη στέγη όπου φύτρωσε ένα δέντρο, το οποίο μάλλον είναι συκιά, με αρκετά σύκα. Ο φωτογράφος μας θα του εξηγούσε, ότι το φυτό που βρίσκεται δίπλα από τη συκιά είναι μία καππαριά. Πώς βλάστησαν εκεί πάνω; Πώς επέζησαν;

Φαγητό με δελτίο υπό το βλέμμα «αστυνομικού»
Μπαίνουμε ξανά στο αυτοκίνητο και φθάνουμε στο Ριζοκάρπασο. Αφήνουμε τον κ. Φερχόιγκεν να παρακολουθήσει από μια γωνιά τη διαδικασία παράδοσης τροφίμων από τον Ερυθρό Σταυρό στους εγκλωβισμένους. Κατά καλή μας τύχη ήρθαμε σήμερα που είναι εδώ σχεδόν όλοι συγκεντρωμένοι. Ένα φορτηγό όχημα είναι σταθμευμένο μπροστά από την πόρτα του παλαιού παντοπωλείου. Αυτό δεν το κατέλαβαν οι Τούρκοι. Δηλαδή προσπάθησαν αλλά οι αντιδράσεις δεν τους επέτρεψαν. Η οροφή είναι φτιαγμένη από αμιάντους, οι οποίοι έσπασαν σε ορισμένα σημεία. Οι πέτρες έπεφταν από την πλευρά του ουρανού, αλλά οι εγκλωβισμένοι διαβεβαιώνουν ότι δεν τις πετούσε ο Θεός. Κάποιοι κρύβονταν και τις έριχναν με αποτέλεσμα να προσγειώνονται στη στέγη και να την τρυπούν. Έπειτα, άλλες πέτρες θρυμμάτισαν τα τζάμια. Κάποιοι ξήλωσαν τους πάγκους του παντοπωλείου και όπως λέγεται, ο χώρος επρόκειτο να μετατραπεί σε αίθουσα δεξιώσεων γάμου. Στο Ριζοκάρπασο κατελήφθησαν πάρα πολλά σπίτια Ελληνοκυπρίων. Κάποιος από τους εγκλωβισμένους μας λέει ότι το σπίτι του πατέρα του διευθυντή του σχολείου, ο οποίος κατάγεται από το Ριζοκάρπασο, κατοικείται από έποικο και πως στο δάσκαλο παραχωρήθηκε ένα δωμάτιο. Ας μην ενοχλήσουμε τον κ. Φερχόιγκεν για να τον ρωτήσουμε τι σόι καθεστώς πρέπει να υπάρχει για να ζεις σε ένα χωριό, να έχεις περιουσία και να μην μπορείς να κατοικήσεις σε αυτήν.
Από το φορτηγό του Ερυθρού Σταυρού ξεφορτώνεται αλεύρι με το οποίο θα ζυμωθούν ψωμιά και άλλα είδη. Οι εγκλωβισμένοι προμηθεύονται κονσέρβες, πατάτες και άλλα είδη πρώτης ανάγκης. Πώς μπορούν να τα μεταφέρουν σε τέτοια ηλικία; Αν βρίσκονταν στις ελεύθερες περιοχές και ήταν γονείς μου, δεν θα δεχόμουν να σηκώσουν το βάρος. Τα προϊόντα είναι καλής ποιότητας; Δεν είναι πάντοτε, αλλά οι εγκλωβισμενοι έμαθαν να περιμένουν στην ουρά καρτερικά χωρίς να διαμαρτύρονται. Ό,τι τους δώσουν το παίρνουν χωρίς να βγάζουν μιλιά. Ουδέποτε διαμαρτυρήθηκαν. Συζητάμε με κάποιον και μας λέει πως εκπρόσωποι κομμάτων επισκέπτονται, συνήθως, προεκλογικά την Καρπασία για να τους ρωτήσουν τι προβλήματα αντιμετωπίζουν. Τι να τους πεις όταν ξέρεις πως δίπλα από τον πολιτικό βρίσκεται ένας «αστυνομικός», παρατηρεί. Κουβεντιάζοντας με τους εγκλωβισμένους αντιλαμβανόμαστε ότι νιώθουν προδομένοι επειδή η Καρπασία δεν συμπεριελήφθη στις περιοχές οι οποίες θα περιήρχοντο υπό τον έλεγχο της ελληνοκυπριακής διοίκησης σε περίπτωση επίλυσης του Κυπριακού. Η λέξη «προδομένοι» μπορεί να ακούγεται βαριά, αλλά μπορεί οποιοσδήποτε να μεταβεί στο Ριζοκάρπασο να την ακούσει με τα δικά του αυτιά. Τι έγινε δάσκαλε, ρωτάμε τον Παπαζαχαρία, τον ιερέα του Αποστόλου Ανδρέα. «Επετάξαν μας σαν τα σιοιρκά» (σαν τους χοίρους) «εξεχάσαν μας», λέει με παράπονο. Και έρχεται η εικόνα μπρος στα μάτια μου. Ένας περιφραγμένος χώρος γεμάτος χοίρους να στριμώχνονται χωρίς ελπίδα και εμείς να τους πετάμε τροφή στις ταΐστρες και να σχολιάζουμε πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος τους.
Χθες συναντήσαμε αρκετούς εγκλωβισμένους. Τους ρωτήσαμε κατά πόσον θα αισθάνονται Ευρωπαίοι πολίτες μετά την 1η Μαΐου. «Αν δεν αλλάξει η κατάσταση εδώ, ούτε Ευρωπαίοι θα νιώθουμε, ούτε καν πολίτες αυτού του τόπου», λέει ένας από αυτούς. Ένας άλλος διερωτάται για ποια Ευρώπη μιλάμε όταν οι αυλές είναι γεμάτες αγελάδες και άλλα ζώα, όπως συμβαίνει σε χώρες του τρίτου κόσμου ή όπως ήταν η ελεύθερη Κύπρος πριν αρκετές δεκαετίες.
Αρκετά από τα σπίτια στα οποία διαμένουν έποικοι δεν έχουν παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, λόγω του κόστους. Ένας εγκλωβισμένος παρατηρεί ότι οι έποικοι γνωρίζουν ότι τα σπίτια στα οποία διαμένουν δεν είναι δικά τους και πως κάποτε ίσως υποχρεωθούν να τα εγκαταλείψουν. Μόνο τους τελευταίους μήνες άρχισαν κάποιοι να τα φτιάχνουν επειδή ενημερώθηκαν ότι αν κάνουν βελτιώσεις στα σπίτια των Ελληνοκυπρίων, θα αποζημιωθούν γι' αυτές και πως θα τους κτίσουν σπίτια κάπου αλλού.
Όπως αναφέρουν οι εγκλωβισμένοι, παρέλασαν πολλοί Τουρκοκύπριοι πολιτικοί από την Καρπασία οι οποίοι ενημέρωσαν τους εποίκους για τα θετικά και τα αρνητικά του «ναι» ή του «όχι». Σε κάθε χωριό που επεσκέπτονταν, ενημέρωναν τους κατοίκους τι προνοεί το σχέδιο Ανάν για το χωριό τους. Όταν συζητούσε κανείς μαζί τους αντιλαμβανόταν ότι γνώριζαν αυτό που τους επηρέαζε και αναλόγως εξέφραζαν τη θέση τους, λένε οι εγκλωβισμένοι.
Αντίθετα οι εγκλωβισμένοι δεν ήταν ενήμεροι και ανάμεσά τους κυκλοφορούσαν ιστορίες για σημεία και τέρατα. Κάποιοι διέδιδαν ότι θα τους παρεχωρείτο το ένα τρίτο της περιουσίας τους, κάποιοι άλλοι ότι δεν θα τους παρεχωρείτο ούτε το ένα τρίτο και κατά συνέπεια θα έχαναν και αυτό που έχουν σήμερα κ.λπ., τη στιγμή που θα εδικαιούντο όλη την περιουσία τους.
Κάποιοι άλλοι διέδιδαν ότι δεν θα επιτρεπόταν στους εγκλωβισμένους να πλησιάσουν τη θάλασσα, ούτε και θα είχαν τη δυνατότητα να αξιοποιήσουν την περιουσία τους σε απόσταση μικρότερη των 300 μέτρων από αυτήν. Όπως προκύπτει από όσα μας ανέφεραν, όποιος διάβαζε ή άκουγε κάτι, το μετέφερε στους άλλους όπως το αντιλαμβανόταν. Ουδείς διάβασε το σχέδιο και αυτό ήταν αναμενόμενο. Παρακολουθούσαν τις απόψεις διαφόρων αλλά το μόνο αποτέλεσμα ήταν να συγχυστούν. Αυτό που επίσης ενόχλησε πολύ αρκετούς, είναι το θέμα των επεμβατικών δικαιωμάτων της Τουρκίας. Άντεξαν τριάντα χρόνια και είχαν την ψευδαίσθηση ότι η αναγνώριση της υπομονής και της αντοχής τους θα ήταν η διοίκηση τους από την ελληνοκυπριακή συνιστώσα πολιτεία.
Η ώρα περνά και οι εγκλωβισμένοι αναμένουν υπομονετικά. Η παράδοση των τροφίμων είναι μια ευκαιρία να συναντήσουν συγχωριανούς τους τους οποίους δεν βλέπουν τις υπόλοιπες ημέρες, ειδικά όταν διαμένουν σε σχετικά μεγάλες αποστάσεις. Μία εγκλωβισμένη βλέποντας τη φωτογραφική και το φλας να αναβοσβήνει, ρωτά τη διπλανή της αν «εν γρισκιανοί τούτοι», δηλαδή αν είμαστε χριστιανοί. «Ναι γιαγιά, είμαστε γρισκιανοί», της είπα και έδειξε να ξαφνιάζεται όταν με είδε πίσω της. Ύστερα άρχισε να γελά. Τη ρωτάμε πώς περνά και μας ρωτά τι θα γίνει από εδώ και μπρος. «Εν να το λύσουν γιε μου, όξα περιπαίζουν μας;». «Τι να σου πω γιαγιά, μήπως κι εγώ ξέρω;». Βλέπω τις τσάντες τους, οι οποίες δεν υπάρχουν πλέον στις ελεύθερες περιοχές. Πέτσινες, παλιομοδίτικες τσάντες, προπολεμικές. Δύο εγκλωβισμένες κουράζονται και βρίσκουν ξεκούραση σε μία πέτρα. Μερικές στηρίζονται σε ξύλα. Δεν είναι μπαστούνια, είναι βέργες. Δύο από αυτές σέρνουν από μία σακούλα στην οποία υπάρχουν εμπορεύματα. Αναλόγως του αριθμού της κάθε οικογένειας είναι και το περιεχόμενο της κάθε σακούλας.
Εξακολουθούμε να μιλάμε με τους εγκλωβισμένους και διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν και κάποιοι οι οποίοι δεν φαίνονται και τόσo εγκλωβισμένοι. Διακρίνουμε έναν, ο οποίος προσεγγίζει εγκλωβισμένους και προφανώς τους ρωτά ποιοι είμαστε. Σε λίγο εμείς θα φύγουμε ενώ οι εγκλωβισμένοι θα είναι υποχρεωμένοι να ζήσουν μαζί με τους εποίκους και τους «αστυνομικούς» του «κράτους». Μέχρι πότε θα αντέξουν; Πόσοι θα απομείνουν μέχρι την επόμενη επίσκεψη;

Εξεδιώχθησαν χιλιάδες από το 1974
Tο Δεκέμβρη του 1974, πέντε μήνες μετά την τουρκική εισβολή, εξακολουθούσαν να διαμένουν στην Καρπασία 12.300 Eλληνοκύπριοι.
Ένα χρόνο αργότερα, περιορίστηκαν στους 9.600, μείωση που ισοδυναμεί ποσοστό 22%. Tο 1976 ο αριθμός μειώνεται στους 4.110 ή ποσοστό 58%. Tο 1977 το ποσοστό μειώνεται κατά 36% και ο αριθμός περιορίζεται στους 2.650 και το 1978 μειώνονται κατά 13% και απομένουν 2.315. Aπό το 1979 ο αριθμός πέφτει κάτω από τις 2000 και αρχίζει οριστικά η αντίστροφη μέτρηση. Tο 1997 ο αριθμός των εγκλωβισμένων περιορίζεται στους 647 ενώ το 1998 μειώνονται στους 608 από τους οποίους οι 447 διαμένουν στην Kαρπασία και οι υπόλοιποι στα μαρωνίτικα χωριά Kορμακίτης, Aσώματος και Kαρπάσια. Mία εγκλωβισμένη διέμενε στην Kερύνεια.
Με βάση τα στοιχεία μέχρι το τέλος Μαρτίου 2001 η κατάσταση με τον πληθυσμό στα κατεχόμενα είχε ως εξής: Στη Μονή Αποστόλου Ανδρέα διέμεναν τρία άτομα. Εξ αυτών, δύο ηλικιωμένες γυναίκες και ένας 58χρονος άνδρας.
Στο Ριζοκάρπασο διέμεναν 287 άτομα, στην Αγία Τριάδα 116, στον Άγιο Θέρισσο έξι, στη Μονή Παλαιοημερολογητών Αγίου Γεωργίου (λίγο έξω από την Αγία Τριάδα) έμενε μία μοναχή, η οποία κατά καιρούς ερχόταν και στις ελεύθερες περιοχές. Στον Άγιο Αντρόνικο διέμενε ένα ζεύγος ηλικιωμένων και στο Λεονάρισσο πέντε άτομα. Στους πιο πάνω περιλαμβάνονταν και 48 παιδιά κάτω των 18 ετών. Οι 30 ήταν μαθητές του δημοτικού σχολείου, ενώ κάποιοι από τους 48 απεφοίτησαν από το δημοτικό αλλά δεν είχαν έρθει στις ελεύθερες περιοχές για να φοιτήσουν σε γυμνάσιο. Οι 42 από τους 48 διέμεναν στο Ριζοκάρπασο, οι πέντε στην Αγία Τριάδα ενώ ένα παιδάκι διέμενε με τον πατέρα και τους παππούδες του στον Άγιο Θέρισσο.
Με βάση τα στατιστικά στοιχεία ποσοστό πέραν του 60% των 417 εγκλωβισμένων είχαν ηλικία πέραν των 65 ετών.
Εκτός από την Καρπασία, εγκλωβισμένοι υπήρχαν και στην επαρχία Κερύνειας. Πρόκειται για Μαρωνίτες των οποίων ο αριθμός περιορίστηκε τότε στους 155. Από αυτούς οι 130 διέμεναν στον Κορμακίτη, οι οκτώ στον Ασώματο και οι 17 στα Καρπάσια.
Σήμερα, στο Δημοτικό Ριζοκαρπάσου φοιτούν μόνο οκτώ μαθητές.

Τιτάνιος αγώνας για την αλφαβήτα
Φτάνουμε στο σχολείο όπου συναντάμε το διευθυντή Χριστάκη Παρπότα, ο οποίος μας υποδέχεται εγκάρδια, παρόλον ότι η ώρα δεν προσφέρεται για επισκέψεις. Με πραγματική συγκίνηση περάσαμε την πόρτα της αίθουσας διδασκαλίας. Η σκέψη για την επίσκεψη στο Δημοτικό Ριζοκαρπάσου τριγυρίζει στο μυαλό μου εδώ και χρόνια. Και να που γινόταν πραγματικότητα. Ο διευθυντής κτυπά την πόρτα της αίθουσας διδασκαλίας και εισερχόμαστε. Ο ειρμός των σκέψεων των παιδιών και της δασκάλας Παναγιώτας Φραγκούς διακόπτεται αλλά το μάθημα της επιστήμης συνεχίζεται. «Ο βλαστός κατευθύνεται προς το φως», όπως και οι εννέα μαθητές του Δημοτικού Ριζοκαρπάσου. Από τον μικρότερο που είναι στην προδημοτική, μέχρι και τους μεγαλύτερους οι οποίοι την προσεχή χρονιά θα φοιτήσουν στο γυμνάσιο μειώνοντας τον αριθμό των μαθητών του δημοτικού στους έξι. Και αν επιτραπεί να λειτουργήσει το Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου, καλώς, διαφορετικά δεν θα χρειαστεί πολύ το καθεστώς για να κλείσει και το Δημοτικό. Τη χαριστική βολή θα δώσει ο χρόνος.
Ο Ζαχαρίας Μιχάηλου στην προδημοτική. Η μόνη προδημοτική με μόνο ένα μαθητή. Δίπλα του ο Γιάννης Σιναϊνού ο οποίος φοιτά στην πρώτη τάξη. Η Κούλλα Π. Μιχάηλου (αδελφή του Ζαχαρία) και ο Γιαννάκης Χάρπα φοιτούν στη δευτέρα τάξη, στην τρίτη τάξη ο Συνέσης Γιαννακού και ο Ανδρέας Χάρπας και στην έκτη τάξη η Μιχαέλλα Σιναϊνού και η Ελένη Χατζηγιάννη.
Ρωτάμε αν υπάρχει άλλος στην έκτη τάξη και η δασκάλα γελά και λέει ότι αυτή έχει αποφοιτήσει. Είναι στη δευτέρα τάξη, λέει με τη σειρά του ο διευθυντής κ. Χριστάκης Παρπότας.
Στον πίνακα υπάρχουν μόνο δύο λέξεις «πληρώνω-πληρωμένο». Αν δεν ήταν γραμμένο στον πίνακα όταν μπήκαμε, θα σκεφτόμουν ότι οι λέξεις γράφτηκαν σκοπίμως για να τις διαβάσουμε. Για να μας υπενθυμίσουν ότι οι εγκλωβισμένοι, από το μικρό Ζαχαρία μέχρι και τον γηραιότερο, πληρώνουν. Πληρώνουν την κατοχή, πληρώνουν το δικαίωμα της κυβέρνησης της Δημοκρατίας να τους επικαλείται στα διεθνή βήματα, πληρώνουν τη μοναξιά της φυλής και των ιδίων, εδώ και τριάντα χρόνια. Κάθε φορά που επισκέπτεται κάποιος τους εγκλωβισμένους, διαπιστώνει ότι αυξάνεται ο αριθμός αυτών που φοράνε μαύρα ρούχα, σημάδι ότι ο χρόνος δεν μπορεί να περιμένει τη λύση του Κυπριακού και παίρνει λίγους λίγους αυτούς που στέκονται ακόμη όρθιοι. Ίσως να θέλουν να μας πουν ότι όλα είναι πληρωμένα και τα φαγητά που τους αποστέλλονται μέσω του Ερυθρού Σταυρού και οι διευκολύνσεις και τα υπόλοιπα μικρά τα οποία επικαλείται η κάθε κυβέρνηση για να δείξει πως έχει πράξει ό,τι περνά από το χέρι της για να επιβιώσουν. Ρωτάμε τη δασκάλα πώς τα βγάζει πέρα λαμβανομένου υπόψη ότι διδάσκει παιδιά από τέσσερις τάξεις, συν τον Ζαχαρία ο οποίος είναι στην προδημοτική. Χρειάζεται αρκετός προγραμματισμός, λέει η κ. Φραγούς, η οποία μοιράζει το χρόνο διδασκαλίας για την κάθε τάξη. Όταν διδάσκει τα παιδιά της μιας τάξης, τα παιδιά των υπολοίπων τάξεων λύνουν ασκήσεις που τους ετοίμασε προηγουμένως. Την ώρα που διδάσκει η δασκάλα τη μία τάξη, οι υπόλοιποι μαθητές πρέπει να λύνουν τις ασκήσεις τους σιωπηρά, κάτι το οποίο βοηθά στην ανάπτυξη της πειθαρχίας τους.
Τα παιδιά των μεγαλυτέρων τάξεων εξασκούνται και στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και μόλις πρόσφατα συνδέθηκαν με το διαδίκτυο και έτσι σύντομα θα έχουν επικοινωνία με την υπόλοιπη Κύπρο αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο. Στον τοίχο υπάρχει αναρτημένος ένας χάρτης στον οποίο παρουσιάζονται οι τέσσερις εποχές γύρω από τρεις κύκλους. Στο κέντρο βρίσκεται ο μικρότερος κύκλος με το γέρο χρόνο. Γύρω από αυτόν υπάρχει ο μεγαλύτερος κύκλος με διάφορες μορφές και στο μεγαλύτερο κύκλο παρουσιάζονται διάφορες εκδηλώσεις. Η φάτνη το Δεκέμβρη, ο Άης Βασίλης τον Ιανουάριο, η Ελληνική Επανάσταση το Μάρτιο και πάει λέγοντας. Μια μικρή εικόνα του Γρηγόρη Αυξεντίου, ο Χριστός και η Παναγία και ένα γυάλινο δοχείο το οποίο περιείχε ίσως μαρμελάδα, χρησιμοποιείται σαν καντήλι. Ο διευθυντής και η δασκάλα είχαν την ευγενή καλοσύνη να μας διαθέσουν το χρόνο του διαλείμματός τους. Φαίνονται να αγαπούν αυτό που κάνουν. Ότι δεν το αντιμετωπίζουν ως επάγγελμα αλλά ως λειτούργημα. Πέραν του κανονικού μαθήματος, οι μαθητές μπορούν να παρακολουθήσουν επιπλέον μαθήματα τη Δευτέρα μετά το πέρας του σχολικού προγράμματος. Φυσικά, δεν έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθούν ιδιαίτερα μαθήματα όπως αρκετά από τα παιδιά στις ελεύθερες περιοχές.
Ούτε μαθήματα πιάνου, κιθάρας κ.λπ. Πριν από αυτούς, κάποιοι έμειναν σχεδόν αναλφάβητοι επειδή δεν ήθελαν ή επειδή οι γονείς τους δεν επέλεξαν να περάσουν στις ελεύθερες περιοχές. Ευχαριστούμε πολύ το διευθυντή και τη δασκάλα καθώς και τα παιδιά που μας ανέχθηκαν.

Οι έποικοι σέβονται τους δασκάλους
Πώς αντιμετωπίζουν οι έποικοι το διευθυντή και τη δασκάλα του Δημοτικού Σχολείου Ριζοκαρπάσου; Ο ίδιος ο διευθυντής λέει ότι επιδεικνύεται σεβασμός από τους εποίκους. «Περνάνε το πρωί και λένε «καλημέρα δάσκαλε» είτε μιλούν Ελληνικά είτε δεν μιλούν. Δεν γνωρίζω αν το εννοούν, αλλά γνωρίζω ότι το λένε», αναφέρει ο κ. Παρπότας. Λέει επίσης, ότι δεν αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα προβλήματα με τους εποίκους. Τώρα οι έποικοι δέχονται με ευχαρίστηση τους Ελληνοκυπρίους οι οποίοι επισκέπτονται τις κατεχόμενες περιοχές. Όταν άνοιξαν οι δίοδοι, οι έποικοι ένιωθαν ανασφαλείς, ήταν πολύ επιφυλακτικοί και τηρούσαν αρνητική στάση έναντι των Ελληνοκυπρίων οι οποίοι μετέβαιναν στα κατεχόμενα, αφού θεωρούσαν ότι άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για να εκδιωχθούν οι ίδιοι. Με την πάροδο του χρόνου όταν οι Ελληνοκύπριοι άρχισαν να ψωνίζουν από τα καταστήματα των εποίκων και να τους συμπεριφέρονται φιλικά, άλλαξαν στάση και προσέγγιση.

Πληρώνουν τηλέφωνο και όταν δεν μιλούν
Η τηλεφωνική σύνδεση των εγκλωβισμένων με τις ελεύθερες περιοχές εξακολουθεί να γίνεται μέσω Τουρκίας με αποτέλεσμα το κόστος να είναι πολύ υψηλό, όπως αναφέρουν οι εγκλωβισμένοι. Όσοι διαθέτουν τούρκικη κάρτα κινητού με την οποία επικοινωνούν μέσω Τουρκίας, χρεώνονται ακόμη και αν αποτύχει η προσπάθεια τηλεφωνικής σύνδεσης με τον αριθμό που επιδιώκουν να καλέσουν. Πώς περνά όμως κάποιος τις ώρες του στο Ριζοκάρπασο;
Οι γέροι κάθονται στα καφενεία μέχρι τις 4 το απόγευμα. Όταν κλείσει το καφενείο κατευθύνονται στα σπίτια τους όπου μένουν μέχρι την επομένη το πρωί. Τι κάνουν οι νεότεροι; Τι κάνουν ο διευθυντής, η δασκάλα και κάποιοι άλλοι οι οποίοι δεν γέρασαν ακόμη; Κάποια βράδια συνάντηση για φαγητό, λίγη κουβέντα. Αυτή είναι η έξοδος. Αυτή είναι η ζωή στο Ριζοκάρπασο την οποία πολλοί από εμάς δεν θα μπορούσαν ίσως να ζήσουν πάνω από μία μέρα. Την Παρασκευή ο διευθυντής και η δασκάλα επιστρέφουν στις ελεύθερες περιοχές όπου συναντούν τους συγγενείς τους.
Από το Σάββατο η Κύπρος είναι και ουσιαστικά και τυπικά ευρωπαϊκή χώρα. Εσείς νιώθετε Ευρωπαίοι, ρωτάμε τον κ. Παρπότα. Άστε το καλύτερα αυτό το θέμα, λέει ο διευθυντής.

Βάσος Βασιλείου
Φιλελεύθερος της Κυριακής
9/5/04

 

Η δικαίωση δεν άργησε να έλθει.

Δικαιώθηκαν τελικά οι Ριζοκαρπασίτες που ζητούσαν την μη κατεδάφιση της μονής του Απ. Ανδρέα. Μετά τις κινητοποιήσεις των Ριζοκαρπασιτών, η κυβέρνηση και και οι διάφοροι άλλοι που χάριν άλλων λόγων επιδίωκαν την ολοκληρωτική αλλαγή της όψης του μοναστηριού, ανέκρουσαν πρύμναν και  και θέλοντας να κρύψουν την παραδοχή του λάθους τους ανακοίνωσαν ότι δήθεν η UNOPS διέθεσε τα χρήματα αλλού!!!

Δεν χαιρόμαστε διότι δικαιωθήκαμε. Χαιρόμαστε όμως για το ότι ο Απ. Ανδρέας θα παραμείνει όπως τον είχαμε στη μνήμη μας.


_____________________________________________________
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΕΡΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗΣ;

Αυτό που περιμέναμε εδώ και 29 χρόνια φαίνεται ότι άρχισε να μοιάζει με πραγματικότητα.
Σίγουρα η λύση δεν είναι κοντά, αλλά εμείς οι απλοί άνθρωποι αρχίσαμε να τη νιώθουμε. Νιώσαμε να μας ακουμπά, όταν περνώντας τα σημεία, -προσωρινού πιστεύουμε ελέγχου- είδαμε, αλλά και νιώσαμε τη ζεστασιά των συμπατριωτών μας τουρκοκυπρίων. Είναι απερίγραπτος ο τρόπος και η συμπεριφορά τους. Δόθηκε η ευκαιρία και σ' αυτούς αλλά και σε μας, να εξωτερικεύσουμε  ελεύθερα τον πραγματικό μας εαυτό. Να δείξουμε ότι τίποτα δεν μας χωρίζει. Καταρρίφθηκε ο μύθος αυτών που υποστήριζαν ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε μαζί. Σίγουρα ο δρόμος για την Ιθάκη είναι μακρύς, αλλά φάνηκε το φως της ανάστασης του τόπου μας, στην άκρη του τούνελ. Προσοχή! πρέπει όλοι να προσπαθήσουμε, όχι μόνο να διατηρήσουμε το ζεστό κλίμα που υπάρχει, αλλά να το κάνουμε πιο θετικό, πιο ζεστό. Πρέπει πάση θυσία, να απομονώσουμε όλους, τους ευτυχώς λιγοστούς, θερμοκέφαλους που υπάρχουν και στις δύο πλευρές. Πρέπει να τους "κόψουμε" τα πόδια τους. Και ναι, να φάμε και να πιούμε μαζί, να κουβεντιάσουμε, να πούμε ελεύθερα τις απόψεις μας και να συζητήσουμε ελεύθερα και πολιτισμένα. Τίποτα, που να εξαρτάται από το λογικό άνθρωπο δεν είναι ακατόρθωτο  και μη πραγματοποιήσιμο. Αυτός ο τόπος μας χωράει όλους
Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους. Η Ιστορία πρέπει να μας γίνεται μάθημα και όχι να μας φανατίζει

Μπροστά λοιπόν για την ΕΙΡΗΝΗ και μόνο την ΕΙΡΗΝΗ
"Εμείς"
25/4/2003
_____________________________________________________________________

 

Μα είναι δυνατόν να μας πούλησαν;

Δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει κανένας ελληνοκύπριος πολιτικός, που θα μπορούσε με την υπογραφή του, να παραχωρήσει το Ριζοκάρπασο στους τούρκους. Ούτε ο απερχόμενος,  μα ούτε ο νυν πρόεδρος, έδωσαν σημεία εγκατάλειψης του Ριζοκαρπάσου. Πολύ δε περισσότερο ο νέος πρόεδρος, που ένα από τα μηνύματα που έστειλε αμέσως μετά την εκλογή ήταν ότι δεν νοείται λύση χωρίς την Καρπασία. Το ίδιο πιστεύουμε και για την Ελληνική κυβέρνηση. Ότι δηλαδή δεν πρόκειται να δεχθεί λύση που να εγκαταλείπει το ανατολικότερο άκρον ελληνικού εφάφους στην Τουρκία. Είχαμε, και θέλουμε να έχουμε σαν καρπασίτες, εμπιστοσύνη στο νέο πρόεδρο ότι θα κρατήσει το λόγο του, ανεξάρτητα από τις πιέσεις που του εξασκήθηκαν ή θα του εξασκηθούν. Σαν Ριζοκαρπασίτες θα είμαστε παρόντες, έτοιμοι να δράσουμε ανάλογα, αλλά και να στηρίξουμε ολόκληρη την πολιτική μας ηγεσία προκειμένου να αγωνιστεί για τη σωτηρία του Ριζοκαρπάσου.

 

ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΤΟ ΡΙΖΟΚΑΡΠΑΣΟ;

Ειδικά καθεστώτα

Δεν θέλουμε ειδικά καθεστώτα. Αν βρεθεί έλληνας πολιτικός που θα υπογράψει παραχώρηση της Καρπασίας υπό τουρκική διοίκηση τότε όλοι οι Εγκλωβισμένοι Καρπασίτες είναι αποφασισμένοι να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να τα παραχωρήσουν σ' αυτούς που θα υπογράψουν για να πάνε αυτοί να ζήσουν κάτω από αυτό το ειδικό καθεστώς. Είναι αρκετά γι΄ αυτούς 29 χρόνια ζωής υπό ειδικά καθεστώτα. Μέτρησαν μόνο μεταξύ άλλων 29 άγριες δολοφονίες. Αν δεν έχουν τη δύναμη οι πολιτικοί μας να θέσουν την Καρπασία υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση τους προτείνουμε λοιπόν να την θέσουν υπό ουδέτερη διοίκηση. Να μας αφήσουν λοιπόν μόνους μας και ήσυχους. Ούτε ελληνοκυπριακή ούτε τουρκοκυπριακή διοίκηση. Να ανήκουμε στην "ομοσπονδιακή κυβέρνηση".
2/3/2003

 

Μάλλον πωλήθηκε το Ριζοκάρπασο.

Οι μεγάλες δυνάμεις πρώτα και τα ενδοκυπριακά οικονομικά συμφέροντα αποφάσισαν να χαρίσουν την Καρπασία στους Τούρκους. Οι μεν μεγάλες δυνάμεις, ΗΠΑ και οι αιώνια διπλοπρόσωποι Άγγλοι, για λόγους που εξυπηρετούν τα δικά τους συμφέροντα δέχτηκαν την απαίτηση της Τουρκίας . Οι δε δικοί μας μικροπολιτικάντηδες για λόγους που αργά ή γρήγορα θα αναγκαστούν να μας εξηγήσουν, συναίνεσαν στο να αφαιρεθεί η Καρπασία από τον χάρτη. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι έχουν ακόμα τον χρόνο οι νέοι κρατούντες να αρνηθούν το ξεπούλημα και να κρατήσουν τουλάχιστον αυτοί, τον λόγο τους που έδωσαν αναλαμβάνοντας τα ηνία της νέας κυβέρνησης. Η μέχρι σήμερα ιστορία των πολιτικών μας μας έδειξαν ότι δεν κρατάνε το λόγο τους. Ας ισχύσει ο κανόνας που θέλει, ο κάθε κανόνας να έχει και μια εξαίρεση. Ας κρατήσει το λόγο της αυτή η κυβέρνηση. Και να μην επικαλεστούν την ρήση ότι "δεν πρέπει να θυσιάσουμε ολόκληρο το δάσος για το δένδρο", διότι μόνο αδαείς και αγράμματοι δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι η Καρπασία δεν είναι ένα δένδρο. Η Καρπασία δεν είναι τα πάθη, τα βασανιστήρια και οι δολοφονίες που υπέστησαν οι εγκλωβισμένοι. Τα ανατολικά σύνορα του ελληνισμού περιορίζονται κατά 120 χιλιόμετρα. Οι παραλίες της ελεύθερης Κύπρου περιορίζονται κατά 80 χλμ, η σημερινή τουριστική αξία της Καρπασίας είναι κατά πάρα πολλά εκατομμύρια λίρες μεγαλύτερη από οποιαδήποτε άλλη περιοχή της Κύπρου. Στην Καρπασία βρίσκεται το μεγαλύτερο προσκύνημα του ελληνισμού μετά την Παναγία της Τήνου. Οι "φήμες" είναι στην Καρπασία που θέλουν να βρίσκονται τα μεγαλύτερα κοιτάσματα πετρελαίου της Κύπρου. Ας τα λάβουν λοιπόν υπόψη οι κρατούντες.
1/3/2003

 

Συνομιλίες Κοπεγχάγης

Οι συνομιλίες της Κοπεγχάγης ίσως να ήταν οι κρισιμότερες στην μεταπολεμική ιστορία της Κύπρου. Αντιλαμβανόμαστε ότι οι πιέσεις που δέχτηκε η αντιπροσωπία μας ήταν αφόρητες. Κάποιες όμως πληροφορίες λένε ότι κάποιοι δικοί μας δέχτηκαν εισήγηση στο να αφαιρεθεί η Καρπασία από τον χάρτη της ελληνοκυπριακής πλευράς. Ο πρόεδρος Κληρίδης όμως μάλλον τους διέψευσε. Αυτό προκύπτει από επιστολή που έστειλε στον υπεύθυνο τύπου του Σωματείου το Ριζοκάρπασο κ. Νίκο Φαλά. Ας ελπίσουμε ότι ο πρόεδρος θα κρατήσει το λόγο του.
15/12/2002

 

"Ο Λαθρέμπορος"

  • Προμηθευόταν ψάρια από Τουρκοκύπριο στην Πύλα και τα μεταπωλούσε στις ελεύθερες περιοχές. Πρόκειται για 44χρονο πρόσφυγα από το Ριζοκάρπασο και τώρα στο Δασάκι Άχνας, ο οποίος και συνελήφθη το βράδυ της Τετάρτης και χθες προσήχθη ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας το οποίο και τον καταδίκασε σε 250 λίρες πρόστιμο.

  • Το Δικαστήριο ορθώς έπραξε, αν με ρωτάτε. Όμως το ζήτημα είναι ότι η υποκρισία που διακρίνει πλέον αυτό τον τόπο έχει διαβρώσει τους πάντες και τα πάντα. Και για να μη νομίζει κανείς ότι βγάζουμε απέξω την ουρά μας, αρχίζω με τη δική μας τη δημοσιογραφική συμπεριφορά. Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν διστάζουμε να κολλήσουμε στον άλλο το «διακοσμητικό» λαθρέμπορος για να κάνουμε πιο φαντεζί το ρεπορτάζ μας. Ανεξάρτητα από το ποια ανάγκη τον έκαμε να φτάσει στο σημείο που έφτασε.

  • Στην περίπτωση όμως των συναλλαγών με το παράνομο καθεστώς των κατεχομένων, εκείνο που πραγματικά εξοργίζει είναι ότι ενώ όλοι γνωρίζουν τα μεγάλα κοντραμπάντα που γίνονται και ξέρουν και ποιοι τα κάνουν, στα δικαστήρια σύρονται μόνο τα μικρά ψάρια. Τα μεγάλα ψάρια που τα κονομάνε χοντρά από τέτοιε ς δοσοληψίες μια ζωή την σκαπουλάρουν και κυκλοφορούν ανάμεσά μας σαν ευυπόληπτοι και πλείστες τόσες φορές επώνυμοι πολίτες. Τα φορτηγά με το «πρέμιξ» που έστρωσαν το στρατιωτικό αεροδρόμιο του Λευκονοίκου, από τις ελεύθερες περιοχές δεν είχαν φύγει;

  • Τεράστιες ποσότητες κριθαριού και σιταριού πωλούνται στο κράτος που πληρώνει τιμές επιχορηγημένες, αφού προηγουμένως αγοραστούν σε εξευτελιστικές τιμές από τα κατεχόμενα.

  • Γάλα, για το οποίο έγινε και τόσος ντόρος τελευταία, αγοράζεται από τα κατεχόμενα σε επίσης εξευτελιστικές τιμές και πολύ πιθανόν να καταλήγει σε τυρί που εκτός των άλλων είναι και επιχορηγημένο.

  • Όσο για τα ζώα επειδή είναι πλέον πολύ πιο δύσκολο να περάσουν στις ελεύθερες περιοχές ζωντανά, τώρα σφάζονται μπαίνουν στους γνωστούς μεταφερόμενους φούρνους ψήνονται και παραλαμβάνονται έτοιμα προς κατανάλωση ως «οφτά κλέφτικα» (με τες πατατούδες τους μούσκος). Και προ πάντων πάμφθηνα όπως εξομολογείτο δημοσίως κύριος που έκαμε γάμο «τζιαι ετάϊσεν έναν χωρκόν»!

  • Όπως γίνεται κατανοητό τέτοια κοντραμπάντα γίνονται αντιληπτά και δια γυμνού οφθαλμού. Φυσικά θα πρέπει κι αυτός να είναι ανοικτός!

 Ανδρέας Παράσχος.
E-mail: andreas.paraschos@politis-news.com
ΠΟΛΙΤΗΣ  30 Αυγούστου 2002

Τα δικά μας σχόλια είναι εντελώς αχρείαστα. Το μόνο που θέλουμε να πούμε είναι το ότι ευτυχώς που υπάρχουν σ΄ αυτόν τον ταλαίπωρο τόπο τέτοιες φωνές.

 

Συνομιλίες Νέας Υόρκης.

Πλήρης συσκότιση  όσον αφορά τα θέματα που συζητιούνται στη Νέα Υόρκη. Η φαντασία όμως των κυπριακών εντύπων οργιάζει, χωρίς να αντιλαμβάνονται το τι συμβαίνει γύρω μας. Φθάσανε στο σημείο να αραδιάζουν και ονόματα χωριών που τάχα θα ελευθερωθούν. Ένα μόνο πράγμα θέλω να τους υπενθυμίσω. Ο αρχιτρομοκράτης Ντεκτάς, μας πήρε δεκάδες φορές στη βρύση και μας έφερε από τους. Και κάθε φορά που τον ακολουθούμε, όλο και κάτι αυτός κερδίζει. Για παράδειγμα η εναρκτήρια δήλωση του Γ. Γραμματέα του (ΟΗΕ) Ηνωμένων πολιτειών δηλαδή. Κατά τα άλλα πανηγυρίσαμε για την επιτυχή κατάληξη του τέταρτου γύρου. Ας αναθεωρήσουμε τον τρόπο αντιμετώπισης του αρχιτρομοκράτη.

Οι πληροφορίες που καταφθάνουν από τη Νέα Υόρκη είναι δυστυχώς απελπιστικά ανησυχητικές. Η κυπριακή   και η Ελληνική κυβέρνηση αποφάσισαν να ξεπουλήσουν την Καρπασία ολόκληρη στους Τούρκους.

Οι δύο χάρτες που κατάθεσε ο πρόεδρος μας είναι:

1ος. Ολόκληρη η Καρπασία παραδίδεται στους Τούρκους. 
2ος. Δίδονται δύο καντόνια στην ελληνική πλευρά. Ένα στο Ριζοκάρπασο (5 τετραγωνικά  χιλιόμετρα) και στη Γιαλούσα (7 τετραγωνικά χιλιόμετρα) χάρτης Βασιλείου. Περισσότερη βαρύτητα σήμερα η κυβέρνηση μας δίδει στον πρώτο χάρτη που κατέθεσε. Χάριν της "πληθυσμιακής συνοχής" ο πρόεδρος και τα πλείστα πολιτικά κόμματα δίνουν δώρο στους Τούρκους: α) Το 45% των παραλίων της Κύπρου, β) Ξεριζώνουν όλους τους Ριζοκαρπασίτες εγκλωβισμένους που για 26 χρόνια άντεξαν τις κακουχίες και τις δολοφονίες των Τούρκων. γ) Αθετούν όλες τις προεκλογικές υποσχέσεις που είχαν δώσει και δ) συρρικνώνουν την επικράτεια του ελληνισμού κατά 125 χιλιόμετρα δυτικότερα. Καλούνται  οι Καρπασίτες όλης της υφηλίου να ξεσηκωθούν και να χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο για να αποτρέψουν αυτό το οικτρό ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ
ΞΥΠΝΑΤΕ ΚΑΡΠΑΣΙΤΕΣ ΜΑΣ ΞΕΠΟΥΛΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ
1/11/2000

Συνέντευξη του Ριζοκαρπασίτη Βουλευτή Ζαχαρία Κουλία

"Ντροπή μας για τους εγκλωβισμένους"
Εικοσιέξι αιφνίδιοι θάνατοι, εκ των οποίων οι δύο πρόκειται αποδεδειγμένα για δολοφονίες...Η ευθύνη των Ηνωμένων εθνών είναι και βέβαια φθάνει στα όρια της συνενοχής λόγω της ανοχής τους...Οι νύκτες που περνούν, όταν παραστεί κάποια ανάγκη, είναι δύσκολες και αξημέρωτες...Τα επιδόματα των εγκλωβισμένων είναι επιδόματα που μόλις καλύπτουν τις στοιχειώδης ανάγκες...έπρεπε και πρέπει τα προϊόντα που παράγουν να επιδοτούνται...Η προσφορά του κράτους προς τους εγκλωβισμένους επιεικώς κρινόμενη, είναι πενιχρή μέχρι εξευτελιστική.
5/3/2000

 

Δεντροφυτεύουν τον Παρθενώνα* μας.

Αν έλθει κάποιος και σου πει ότι αποφασίστηκε δεντροφύτευση του Παρθενώνα, τι θα περάσει από το μυαλό σου; Μα αυτοί που αποφάσισαν αυτό το πράγμα είναι τουλάχιστον ανιστόρητοι, για να μην τους αποκαλέσουμε και διαφορετικά. Έτσι ένιωσα και γω όταν έμαθα ότι έχουν σκάψει την πλατεία του Παρθενώνα μας (
Αποστόλου Ανδρέα) από το υδραγωγείο (Χαβούζα) και κάτω, μέχρι την εκκλησία). Και τα έσκαψαν αυτά χάριν της νέας μόδας, της τοπιοτέχνησης. Παραπλάνησαν  και την εκκλησιαστική επιτροπή της μονής για να τους πείσουν να δεχθούν. Δεν μπορούν αυτοί οι κύριοι που αποφάσισαν αυτή την αθλιότητα να αντιληφθούν ότι εξυπηρετούν μόνο τους Τούρκους που σκοπό έχουν μόνο την αλλοιώσουν κάθε τι το Ελληνικό. Θέλουν οι κατακτητές και το πέτυχαν, να τους δώσουμε το δικαίωμα  να λένε, μα αυτό είναι δικό μας εμείς το φτιάξαμε έτσι και ας είναι από τα δικά μας λεφτά. Ας αναλάβουν τις ευθύνες τους "οι ειδικοί" και ας ξανασκεφτούν τι πάνε να κάνουν. Ο Απόστολος Ανδρέας τόσα χρόνια έκανε και χωρίς γρασίδι. Ποιος θα "κουρεύει" το γρασίδι; Θα μας το "κουρεύουν" οι Τούρκοι; 
Κύριοι, εμείς οι Ριζοκαρπασίτες θέλουμε τον Απόστολο Ανδρέα, όταν με το καλό επιστρέψουμε, να τον βρούμε όπως τον αφήσαμε, όπως τον έχουμε μέσα στη μνήμη μας. Αν χρειάζονται να γίνουν κάποιες συντηρήσεις βεβαίως να γίνουν. Όχι αλλοίωση όμως, ούτε της πλατείας ούτε της εκκλησίας. Να είναι σίγουροι οι παραχαράκτες ότι θα μας βρουν όλους τους Ριζοκαρπασίτες αντιμέτωπους

5/3/2002

* Ο Παρθενώνας είναι σήμα κατατεθέν του
Ελληνισμού. Για μας τους Ριζοκαρπασίτες, 
σήμα κατατεθέν είναι ο Απόστολος Ανδρέας.

 

Τουριστικές εγκαταστάσεις στον Απ. Ανδρέα

Ο κ. Νίκος Φαλά καταγγέλλει ότι, οι τούρκοι επεκτείνουν το υφιστάμενο κέντρο-εστιατόριο και το μετατρέπουν σε τουριστικά διαμερίσματα. Κάτι το οποίο είδε και με τα ίδια του τα μάτια και ο εκπρόσωπος του Γ.Γ ΟΗΕ κ. Αλβάρο Ντε Σότο. Οι πληροφορίες λένε ότι πίσω από την όλη υπόθεση είναι ο γιος του κατοχικού ηγέτη Ραϊφ Ντεκτάς. Όπως ανέφερε ο κ. Φαλάς οι τούρκοι έχουν ανακαινίσει και τους κοιτώνες που κτίστηκαν το 1967, επ' ευκαιρία των 100 χρόνων της Μονής, και τους χρησιμοποιούν κυρίως αξιωματικοί του κατοχικού στρατού και αξιωματούχοι του ψευδοκράτους.


Θράσος σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια

Ο ψευδοδήμαρχος του Ριζοκαρπάσου Αρίφ Οζμπαϊράκ είπε στους δημοσιογράφους ότι η γη στην οποία είναι κτισμένο το κέντρο του Απ. Ανδρέα ανήκει στο "υπουργείο δασών" ενώ το κέντρο ανήκει στο ΕΒΚΑΦ.
5/3/2000

 

Είχε δίκαιο άραγε;

Κατάγγειλε ο Ν. Φαλάς ότι κλέβουν τους εγκλωβισμένους. Κάποιοι του είπαν εύγε που τόλμησε να μιλήσει, κάποιοι πήγανε να τον φάνε με τα ρούχα. Δεν ξέρω αν έχει δίκαιο ή άδικο. Αυτό που ξέρω είναι η ταλαιπωρία που υπέστησαν οι Ριζοκαρπασίτες με τις "δίγραμμες" επιταγές που τους έστειλαν. 
Το μόνο σίγουρο όμως  που ξέρω, είναι ότι η χήρα του μακαρίτη Παράσχου Παντελή, (του καντηλανάφτη του Αγ. Συνεσίου) με τις
16 λίρες μόνο, σύνταξη που της έστειλαν για το μήνα Φεβράρη, σίγουρα θα στερηθεί πολύ, ακόμα και το φαΐ της. Ας μην κοκορεύονται λοιπόν οι "αναρμόδιοι" αρμόδιοι ότι κάνουν καλά τη δουλειά τους και ότι λόγω της καταγγελίας του Φαλά δεν μπορούσαν να κοιμηθούν τα βράδια διότι άφηνε αιχμές ενάντιο τους.
5/3/2002

Συνομιλίες της Γενεύης

Ζητούμε καντόνια για την Καρπασία. Αυτό με βάση του ποσοστού 24% που προτείνει η δική μας πλευρά. Όλοι ξέρουμε ότι το 24% που προτείνουμε είναι για διαπραγματευτικούς σκοπούς. Όταν θα φτάσουμε στο 27% - 29% ποιες περιοχές άραγε θα αφαιρεθούν από το χάρτη; Θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν θα είναι τα καντόνια της Καρπασίας. Οι εγκλωβισμένοι που τόσα χρόνια υπομένουν θα πάρουν το αντάλλαγμα που τους ανήκει. Πολλοί θυσιάστηκαν γι' αυτό τον σκοπό. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η Καρπασία θα παραμείνει το προζύμι για μια πραγματικά ενωμένη Κύπρο, όταν οι Τουρκοκύπριοι συμπατριώτες μας αργά ή γρήγορα καταλάβουν ότι αυτό είναι το συμφέρον όλων μας. Όλοι οι πρόσφυγες Έλληνες και Τούρκοι έχουν το δικαίωμα επιστροφής.

Ντροπή κύριε καθηγητά

Σε συζήτηση στον καθηγητικό σύλλογο σε Λύκειο της Λευκωσίας "καθηγητής" σε κατάσταση σίγουρα αλλοφροσύνης αναφώνησε το εξής: "Μα οι εγκλωβισμένοι κουστίζουν μας 1500 λίρες τον μήνα ο κάθε ένας τζιαι θέλουν ακόμα να κάμνουμε τζιαι χατίρια στα παιδιά τους;" 
Τίποτα δεν θα πούμε κύριε καθηγητά. Μόνο εμετό προκαλεί αυτή η απορία σου. Λυπούμαστε τα παιδιά που "μορφώνεις".
22/9/2001

 

Νέα συνέντευξη του συγχωριανού μας Βουλευτή Ζαχαρία Κουλία για τους εγκλωβισμένους

Τα παιδιά των εγκλωβισμένων πληρώνουν περισσότερο από κάθε πρόσφυγα, τις συνέπειες της κατοχής  και χωρίς πόρους προσπαθούν να επιβιώσουν και να μορφωθούν σ' ένα αφιλόξενο περιβάλλον. Εξοργίζομαι, γιατί αυτά τα προβλήματα τα έχουμε συζητήσει κατ' επανάληψη και δυστυχώς αντιμετωπίζουμε τη γραφειοκρατία. Δεν φθάνει η κοροϊδία, έχουμε και την ανάμειξη του υπουργείου Εξωτερικών στο θέμα των εγκλωβισμένων, που είναι σοβαρό ατόπημα, λες και τα κατεχόμενα ανήκουν σε άλλη χώρα. ...Ο Γιάννης Μανιταρά έδωσε παραδείγματα πατριωτισμού δίνοντας κατάθεση προ τριετίας, για να ενισχύσει την κυπριακή δημοκρατία, στη τέταρτη διακρατική προσφυγή. Οι Τούρκοι, που το πληροφορήθηκαν, δολοφόνησαν τον Μανιταρά το Απρίλιο του 99. Καταχώρησα ατομική προσφυγή στο αρμόδιο Ευρωπαϊκό δικαστήριο, δεν θέλω όμως να δώσω περισσότερες λεπτομέρειες, πέραν της διαβεβαίωσης ότι πρόκειται για δολοφονική ενέργεια. ... οι Τούρκοι του έσπασαν το σβέρκο του. ...Η λύση του κυπριακού πρέπει να ξεκινά από την Καρπασία....Είναι το προζύμι της λύσης του Κυπριακού. ...Το πρώτο μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης θα πρέπει να είναι η επαναφορά των σταυρών στις εκκλησίες μας και η διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των εγκλωβισμένων.
20/3/2000

 

Επισκέψεις ξένων πολιτικών στο Ριζοκάρπασο

Πολλές επισκέψεις ξένων πολιτικών είχαμε το τελευταίο διάστημα στο Ριζοκάρπασο. Εκπρόσωποι των Βρετανών, των Αμερικανών αλλά και της Ευρωπαϊκής ένωσης επισκέφτηκαν το χωριό μας. Είναι άραγε, οι απανωτές επισκέψεις προμήνυμα κάποιων "πολιτικών μαγειρεμάτων" για επίλυση του κυπριακού προβλήματος, ή ακόμα μια προσπάθεια να μας στρέψουν κάπου αλλού την προσοχή μας. Θέλουμε να πιστεύουμε - και αυτό βγαίνει και από τις δηλώσεις μερικών από αυτούς- ότι τώρα που είδαν από κοντά την τραγικότητα των συνθηκών ζωής τους δεν θα θελήσουν να τους κάνουν πρόσφυγες παραχωρώντας την Καρπασία στους Τούρκους. Σε αναμονή λοιπόν.

8/3/2000

 


 


English


Ελληνικοί Ραδιοσταθμοί
 

 


Οι εφημερίδες έγραψαν για το Ριζοκάρπασον


Σχολιάζουμε, Κρίνουμε, Επικρίνουμε



Ευρωπαϊκή Ένωση


Κυπριακή Δημοκρατία


Ανακοινώσεις


Έφηβος Βουλευτής



Πρώτο Κουδούνι


Γιάννης Μανιταράς



Κινηματογράφος Λουϊζιάνα

Για χρήση οποιουδήποτε περιεχόμενου επικοινωνήστε μαζί μας. © 2010 Copyright Εκδόσεις "ρο"
Επικοινωνία - Email
Επισκέψεις από: 11/10/1999