Αξιούμε!!!

Κάνε δική σου τη σελίδα μας.

Κύρια Σελίδα.

Εμείς...
Χάρτης
Ομιλίες
Έγραψαν...

Τα Σχολεία μας

Εκπαίδευση
Ενημέρωση
Δημοτικό & Νηπιαγωγείο
Γυμνάσιο
Τα παιδιά μας γράφουν

Δημογραφικά Στοιχεία
Κάτοικοι, Κοινοτικό Συμβούλιο, Σχολική Εφορεία

Μαθητές
Ιστορία
Ασχολίες Κατοίκων

Καταστροφή Πολιτιστικής μας κληρονομιάς

Οι "Δικοί" μας Άγιοι
Χερσόνησος Αγίων

Απόστολος Ανδρέας (1)
Απόστολος Ανδρέας (2)

Άγιος Φίλωνας (1)
Άγιος Φίλων (2)
Άγιος Συνέσιος (1)
Αγ. Συνέσιος (2)
Αγία Φωτεινή
Μονή και Θαύματα του Απ. Ανδρέα
H Eπισκοπή Καρπασίας

Εγκλωβισμένοι
Το δράμα των εγκλωβισμένων
Οι εγκλωβισμένοι μας
Δολοφονίες, Ξυλοδαρμοί, Κλοπές
ΚΑΡΠΑΣΙΑ: Οι τελευταίοι των Ευρωπαίων εγκλωβισμένων
Μηνύματα Εγκλωβισμένων
Στο ευρωπαϊκό δικαστήριο οδήγησαν οι Ριζοκαρπασίτες τους Τούρκους

Τα δικά μας
Ριζοκαρπασίτικες Συνταγές
Συντυχάννετε (ομιλείτε) ριζοκαρπασίτικα;
Το χωρκόν μου
Ο καιρός στο Ριζοκάρπασον

Το Ριζοκάρπασον στη μνήμη μας
Σωματεία

Ιστορία
Γεωγραφία
Τοπωνυμία
Παραλίες
Μνήμες

Πρόσωπα
Οι Ριζοκαρπασίτες γράφουν
Χερσόνησος Ηρώων
Αγνοούμενοι
Γιάννης Μανιταράς

Το Μαρίν
Νάσα Παταπίου
Πάρις Αθανασιάδης
Γιάννης/Μαρία


Φωτογραφίες
Φωτογραφίες του χθες  (1)
Νέες ανέκδοτες μαθητικές φωτογραφίες  (2)
Νέες Ανέκδοτες φωτογραφίες  (3)
Ανέκδοτες φωτογραφίες  (4)
Νέες Φωτογραφίες  (5)
Νέες μαθητικές φωτογραφίες  (6)
Φωτογραφίες σήμερα (7)
Φωτογραφίες σήμερα (8)

Μαθητικές (9)

Εφημερίδα Ριζοκαρπάσου
Τεύχος 1
Τεύχος 2
Τεύχος 3

Τεύχος 4
Τεύχος 5

Τεύχος 6
Τεύχος 7
Τεύχος 8

Τεύχος 9


Άλλες ενδιαφέρουσες σελίδες
Τα κατεχόμενα μνημεία μας

Υπουργείο Παιδείας
Κώμα Γιαλού
Νέτα
Επισκοπή Καρπασίας
Lobby for Cyprus
Cypriot Federation

Nepomak
Rizokarpasso fc
Κατωκοπιά



Τηλεφωνικοί κατάλογοι:

ΑΤΗΚ (Κύπρου)

Ο.Τ.Ε (Ελλάδας)

Αρχείο

Διπλή θλίψη και οδύνη

Διπλή θλίψη και οδύνη σκέπασε πάλι το Ριζοκάρπασο.  Μετά το χαμό του αετού μας Πάρη Αθανασιάδη πριν τρία χρόνια με αεροπορικό δυστύχημα, χάσαμε χθες 14/8/2005  άλλα δύο παιδιά μας, παιδιά του Ριζοκαρπάσου. Χάσαμε τον αξιωματικό του  Πολεμικού Ναυτικού μας Γιάννη Παπαχριστοδούλου και τη Χημικό Μαρία Ρίκκου. Μαζί τους χάθηκαν η σύζυγος του Γιάννη, Ντίνα Κωνσταντινίδη δασκάλα, έγκυος τριών μηνών και ο αρραβωνιαστικός της Μαρίας Παρασκευάς (Πάρης) Δημητρίου υπάλληλος ΑΤΗΚ. Το μοιραίο αεροσκάφος της "HELIOS",  πήρε μαζί με τους άλλους 117 συμπατριώτες μας και τα όνειρά των νέων μας να δουν μια μέρα ελεύθερο το Ριζοκάρπασο.

 

Το Πολεμικό Ναυτικό θρηνεί τον υποπλοίαρχό του
[ KANENAΣ δεν έχει μείνει αμέτοχος στο θρήνο που από την περασμένη Kυριακή έχει σκεπάσει ολόκληρη την Kύπρο. O καθένας πενθεί αδικοχαμένα παιδιά, γονείς, αδέλφια και στενούς συγγενείς, κάποιον αδελφικό φίλο, κάποιον γείτονα, κάποιον συνάδελφο. Tο ασύλληπτο πένθος έχει βαρύνει και τις τάξεις της Eθνικής Φρουράς. Eιδικότερα η οικογένεια του Πολεμικού Ναυτικού της Κύπρου θρηνεί τον άδικο και τόσο πρόωρο χαμό ενός σημαντικού και άξιου στελέχους της. Με τη συντριβή του αεροσκάφους της μοιραίας πτήσης της 14ης Αυγούστου έμελλε να τερματιστεί πρόωρα και η καριέρα ενός τυπικού, επιμελούς και δραστήριου αξιωματικού της. Eίναι ο υποπλοίαρχος Ιωάννης Παπαχριστοδούλου, ΠΝ, o oποίος από τις 12 Ιανουαρίου 2005 εκτελούσε καθήκοντα κυβερνήτη στο παράκτιο περιπολικό «ΣΑΛΑΜΙΣ» της Διοικήσεως Ναυτικού.
Συντετριμμένοι οι συνάδελφοί του μιλούν με πρωτοφανή αγάπη και σεβασμό για τον 31χρονο Γιάννη, που «μόνο αρετές και προτερήματα είχε να επιδείξει ως άνθρωπος και ως στρατιωτικός». Όλοι πέρασαν από το ορφανεμένο πατρικό σπίτι θέλοντας να εκφράσουν και τη δική τους θλίψη. Tους χαροκαμένους γονείς επισκέφθηκε και ο αρχηγός της Eθνικής Φρουράς, Aθανάσος Nικολοδήμος, εκφράζοντας και τη δική του συμπόνια και συμπαράσταση για το χαμό του εκλεκτού στελέχους της E.Φ. που δεν μπορεί βέβαια παρά να κηδευτεί με πλήρεις στρατιωτικές τιμές.
O Γιάννης, παιδί του πολέμου και της προσφυγιάς, γεννημένος στην Αμμόχωστο στις 30 Ιουλίου 1974, ήταν το μοναχοπαίδι της οικογένειας του Χρύσανθου Παπαχριστοδούλου, καθηγητή από το Ριζοκάρπασο (Ενορία Λεκό) και της Χρυσούλας Χατζηκωνσταντή από το Παραλίμνι. Αποφοίτησε το 1992 από το Λανίτειο Λύκειο Α' της Λεμεσού, όπου είχε εγκατασταθεί μετά την προσφυγιά η οικογένεια και αφού πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις εισήχθη στην Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Aποφοίτησε το 1996 με το βαθμό του μάχιμου σημαιοφόρου Πολεμικού Ναυτικού και τρία χρόνια αργότερα προήχθη στο βαθμό του ανθυποπλοιάρχου και στη συνέχεια στο βαθμό του υποπλοιάρχου. Υπηρέτησε σε διάφορες διευθυντικές και διοικητικές θέσεις. Φοίτησε σε αρκετά επιμορφωτικά σχολεία και κατείχε αναγνωρισμένα πτυχία πολύ καλής γνώσης Αγγλικών, Γαλλικών, Τουρκικών, Ισπανικών και χρήσεως κομπιούτερ.
Στο σπίτι του Γιάννη, εκεί στην οδό Aγκίστης στην Eκάλη, κανένας δεν μπορεί να αρθρώσει λόγια παρηγοριάς για τους χαροκαμένους γονείς, τα αδέλφια και τους υπόλοιπους συγγενείς που ακόμα δεν μπορούν να πιστέψουν ότι έχασαν τον λεβέντη και το καμάρι της οικογένειας. O θρήνος βγαίνει βουβός μέσα από τα χείλη που στέγνωσαν και τα μάτια τα πρησμένα από το κλάμα και την αγρύπνια. H απουσία του Γιάννη είναι τόσο οδυνηρή αλλά ταυτόχρονα και η παρουσία του τόσο έντονη μέσα από τις φωτογραφίες και τα άλλα δικά του αντικείμενα που καλύπτουν κάθε γωνιά του σπιτιού"
Eίναι, πάνω απ' όλα, εκείνα τα κύπελλα και τα μετάλλια, που στημένα στη σειρά, ανάμεσα στο πορτραίτο του Γιάννη με τη στρατιωτική του στολή, θυμίζουν τις πολλές διακρίσεις που, στο τόσο σύντομο διάστημα της ζωής του, είχε αποσπάσει στα χρόνια του γυμνασίου αλλά και αργότερα σαν αθλητής του ΓΣE στα 400, 800 και 1500 μέτρα. Διακρίσεις από πρώτες και άλλες νίκες σε παγκύπριους -και όχι μόνο- αγώνες στίβου. Ποιος έχει τη δύναμη να απαλύνει τον πόνο αυτών των ανθρώπων; «Tέτοιο κακό ούτε και στο χειρότερο εχθρό σου», ακούστηκαν να λένε κάποιοι γείτονες και θυμίζουν ότι η οικογένεια δεν θρηνεί μόνο το Γιάννη της και την 30χρονη γυναίκα του, την αγαπημένη δασκάλα Nτίνα Kωνσταντινίδου Παπαχριστοδούλου, που στο μοιραίο ταξίδι τους, ο θάνατος τους πήρε αγκαλιασμένους μαζί με το δυο μηνών μωρό τους που δεν πρόλαβε να γεννηθεί. H Nτίνα αναγνωρίστηκε και μεταφέρθηκε ήδη στην Kύπρο αναμένοντας και την αναγνώριση του αγαπημένου της για να οδηγηθούν μαζί και στην τελευταία τους κατοικία. Oι συγγενείς θρηνούν και για τον άδικο χαμό άλλων δικών τους που επέβαιναν στο ίδιο αεροπλάνο. Όπως η πρώτη εξαδέλφη της μητέρας τούυ Γιάννη, η 42χρονη καθηγήτρια Φάνη Kαπετάνιου Kιτρομηλίδου, που σκοτώθηκε μαζί με τον άντρα της Πανίκο, αφήνοντας πίσω τους ορφανά τα δυο παιδιά τους, τον Mάρκο 15 και τον Γιάννη 17 χρονών. Ποιος να πρωτοκλάψει ποιον σε αυτή την τραγωδία και ποιου το κουράγιο περισσεύει για να δώσει έστω και λίγο σε όλους τους άλλους; (Φιλελεύθερος 19/8/2005) ]

Η Μαρία Ρίκκου, κόρη του Παναγιώτη Ρίκκου (Γένος Θεορή Ρίκκου ενορία Λεκό ). Εικοσιεπτά χρόνων απόφοιτος του Πανεπιστημίου με Master περίμενε αυτές τις μέρες τα αποτελέσματα των εξετάσεων για να πάρει το δοκτοράτο της. Μια άλλη τραγική ιστορία είναι ότι η αδικοχαμένη Μαρία μας, η Μαρία του Ριζοκαρπάσου, είχε αρραβωνιαστεί μόλις πριν από δύο βδομάδες και μετέβαινε μαζί με άλλους δύο συναδέλφους του αρραβωνιαστικού (Πάρη) Δημητρίου μηχανικού στην ΑΤΗΚ, στην Πράγα για να γιορτάσουν το γεγονός.

Στερνό αντίο στον Πάρι και την Μαρία

 Η Μαρία και ο Πάρις αρραβωνιάστηκαν στις 31 Ιουλίου του 2005. Σίγουρα δεν μπορούσαν να φανταστούν τότε, ότι 14 ημέρες μετά θα "ταξίδευαν" μαζί για το πιο μακρύ ταξίδι

Μαρία Ρίκκου και Παρασκευάς Δημητρίου. Αυτά τα δύο ονόματα έμελλε να καταγραφούν στην πρώτη και τη δεύτερη θέση, στην μαύρη λίστα των θυμάτων της αεροπορικής τραγωδίας. Οικείοι τους λένε πως πάντα κατακτούσαν την πρωτιά σε ό,τι επέλεγαν να κάνουν. Τραγική σύμπτωση, ακόμα και στην λίστα θανάτου, αυτοί οι δύο άνθρωποι - αν και δεν το επέλεξαν αυτή την φορά- καταγράφηκαν πρώτοι. Στις 14 Αυγούστου η Μαρία και ο Πάρις, όπως συνήθιζαν να τον φωνάζουν οι φίλοι του, άφηναν την τελευταία τους πνοή στην πλαγιά του Γραμματικού στην Αττική. Εκεί, άφησαν και τα όνειρά τους. Και είχαν πολλά όνειρα, ανέφεραν στον "Π", προσφιλή τους πρόσωπα. Η Μαρία χημικός στο επάγγελμα και ο Πάρις υπάλληλος στην ΑΤΗΚ. Ξεκίνησαν από την Κύπρο, με χαρά όπως προβλέπεται άλλωστε όταν ταξιδεύει κανείς για τις καλοκαιρινές διακοπές του, μαζί με τέσσερις φίλους τους, τον Βασίλη Ρέγκο, την Έλενα Ονησιφόρου, τον Κυριάκο Αλιούρη και τον Περικλή Ψαρούδη, με τελικό προορισμό την όμορφη Πάρο. Η 6μελής παρέα όμως ταξίδευσε τελικά -χωρίς να το γνωρίζει- για ένα άλλο ταξίδι...μακρινό και μάλλον άγνωστο. Όνειρο της Μαρίας, ήταν να ανακαλύψει "κάτι", "κάτι" που θα μπορούσε να βοηθήσει τους συνανθρώπους της, στον τομέα της υγείας, μας είπε η μικρή της αδελφή Κωσταντία. Δεν πρόλαβε όμως. Ωστόσο, πέτυχε και έκανε πολλά αλλά αξιόλογα πράγματα, αν και έζησε μόνο μέχρι τα 27 της χρόνια. Το 1996 κατέκτησε την πρώτη θέση στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Τα επόμενα τέσσερα χρόνια μελετούσε πυρετωδώς για να πάρει το πτυχίο της, ως Χημικός. Το πέτυχε. Για την Μαρία όμως το πτυχίο, δεν ήταν αρκετό έτσι αποφάσισε να πάρει και διδακτορικό. Αρχές Σεπτεμβρίου θα έπαιρνε το διδακτορικό της, και θα άρχιζε την καριέρα της σε ιδιωτικό σχολείο, ως καθηγήτρια Χημείας. Οι μαθητές της, όμως, εκ των πραγμάτων πλέον, δεν θα γνωρίσουν την όμορφη δασκάλα τους. Ως έναν άνθρωπο γλυκομίλητο, πρόσχαρο και ιδιαίτερα ευφυή, περιγράφουν την Μαρία οι γνωστοί της. Μάλιστα λένε πως από πολύ μικρή, έδειχνε ενδιαφέρον και ήθελε μεγαλώνοντας να γίνει Χημικός. Με τον αγαπημένο της Πάρι γνωρίστηκαν το έτος 2001στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Ο Πάρις συνεργαζόταν εκείνη την περίοδο με το Πανεπιστήμιο Κύπρου κάνοντας παράλληλα και το μεταπτυχιακό του στο Τμήμα Φυσικής. Χαμογελαστός και ευφυής άνθρωπος και ο Πάρις. Οι δύο νέοι αγαπήθηκαν και από τότε μέχρι και τις 14 Αυγούστου ήταν αχώριστοι. Ο θάνατος όπως φαίνεται όμως δεν στάθηκε εμπόδιο στην αγάπη τους και δυστυχώς ταξίδευσαν μαζί στο μακρινό τους ταξίδι. Το 2002 ο Πάρις κατέλαβε την πρώτη θέση ως Μηχανικός Β' στην ΑΤΗΚ και από τότε δούλευε εκεί. Η 27χρόνη Μαρία και ο 31χρόνος Πάρις αρραβωνιάστηκαν στις 31 Ιουλίου του 2005. Η μοίρα όμως τους έπαιξε άσχημο παιχνίδι. Ακριβώς 14 ημέρες μετά, τα όνειρα των δύο νέων έμελλε να σβήσουν στην πλαγιά του Γραμματικού. Τραγική σύμπτωση, ο πατέρας της Μαρίας, ο κ. Παναγιώτης θέλοντας να επικοινωνήσει τηλεφωνικά το πρωί της Κυριακής με την μικρή του κόρη, την Κωσταντία, τηλεφώνησε από λάθος στην Μαρία. Η Μαρία εκείνη την ώρα στις 8.54 είχε ήδη επιβιβαστεί μαζί με την παρέα της στο μοιραίο Μπόινγκ της "Ήλιος". Μίλησαν για λίγο. Ο κ. Παναγιώτης ευχήθηκε στην κόρη του "Καλό ταξίδι" μετά από μια σύντομη συνομιλία που είχαν. Καλό σας ταξίδι Πάρι και Μαρία.
Αιώνια σας λοιπόν η μνήμη. Ελαφρύ ας είναι το χώμα που θα σας σκεπάζει.

"Το Ριζοκάρπασον"

 

 


English


Ελληνικοί Ραδιοσταθμοί
 

 


Οι εφημερίδες έγραψαν για το Ριζοκάρπασον


Σχολιάζουμε, Κρίνουμε, Επικρίνουμε



Ευρωπαϊκή Ένωση


Κυπριακή Δημοκρατία


Ανακοινώσεις


Έφηβος Βουλευτής



Πρώτο Κουδούνι


Γιάννης Μανιταράς



Κινηματογράφος Λουϊζιάνα

Για χρήση οποιουδήποτε περιεχόμενου επικοινωνήστε μαζί μας. © 2010 Copyright Εκδόσεις "ρο"
Επικοινωνία - Email
Επισκέψεις από: 11/10/1999